Wednesday, April 04, 2007

Επί του Όρους...



Μαζεύτηκαν τα πλήθη Κύριε, εις τα περίχωρα της Ιερουσαλήμ για να ακούσουν Το Λόγο Σου. Εκείνα τα πλήθη που σε ονόμαζαν "Σωτήρα" και σε υποδέχτηκαν μετά βαίων και κλάδων καθώς έμπαινες "επί πόλου όνου" στην ιερή πόλη της Ιερουσαλήμ λίγες μέρες πριν.

Εσύ εκεί μίλησες όπως προετοιμαζόσουν για 33 συναπτά έτη να κάνεις, με τη φώτιση που είχες από τον Ουράνιο Πατέρα σου και την Γνώση που απεκόμισες τα χρόνια της μελέτης των Αποκρύφων εις τη Νεκρά Θάλασσα. Μίλησες για τους υπηρέτες δύο αρχοντάδων, για τους φτωχούς στο πνεύμα, για τους Μακαριστούς όπως τους εννοούσες Εσύ στη διδασκαλία σου.

Και ω! του θαύματος έβγαλες από πάνω από τους ανθρώπους κάθε κοσμική εξουσία και τους έφερες ένα βήμα πλησιέστερα στην ένωση με τον Θεό. Αλλά πόσοι νομίζεις Κύριε, ήταν έτοιμοι να αποδεχτούν αυτό σου το μανιφέστο? Γυμνοί εμπρός στον Θεό, γυμνοί εμπρός στη συνείδησή τους, έτρεξαν πανικόβλητοι να σε αφορίσουν λίγο αργότερα για την κύρυξη της απόλυτης σύμπλευσης με τον Θεό που έχουμε μέσα μας. Δύο χιλιάδες χρόνια μετέπειτα, το ίδιο κάνουμε Κύριε, σε κάθε βολική ευκαιρία. Εσύ είπες αυτό που έπρεπε και έμεινε παρακαταθήκη για τις γενεές που ακολουθούν έκτοτε. Εμείς ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τι κληρονομιά μας έχεις αφήσει και "περί άλλων τυρβάζουμε"!

Links: Η Επί του Όρους Ομίλια αναλυτικά,
Μην κρίνετε, ίνα μην κριθείτε από το Βήμα και
Η σημασία της Επί του Όρους Ομιλίας από τον Εσώτερο Δρόμο.

(c) Marialena, 02/04/2007

4 comments:

Βασιλική said...

Καλο Πασχα...
Αναγεννηση σε ο,τι επιθυμεις...
φιλια!!
:)

Marialena said...

Βασιλική μου πολύ χαίρομαι που σε βλέπω!!! Να έλθει αυτή η αναγέννηση, να παρασύρει σαν μαϊστράλι ότι το παλιό και φθαρμένο και να φέρει μαζί του την ομορφιά της ζωής να μας συντροφεύει!

Αμήν, καλή Ανάσταση και σε σένα!

Debby said...

Ειναι νομίζω το μόνο το οποίο αξίζει μέσα από όλη την Καινή Διαθήκη.

Είναι μια ομίλια που όλοι μας έχουμε ξεχάσει όμως...

Καλό Πάσχα να έχεις κοριτσάκι!

Marialena said...

Επίσης Debby μου, χρόνια πολλά και σε σένα! Πόσα βλέπουμε και πόσα χάνουμε μέσα από τα μάτια μας τα πραγματικά αλλά και αυτά του μυαλού μας. Εκεί είναι καταθέσεις σαν κι αυτή και ανάθεμά με αν ποτέ της δώσαμε σημασία...

Τα έλεγε ο Κύριος, αλλά ποιός τον άκουγε τελικά! Καλή Ανάσταση!