Stella Awards: Έτσι δικάζουν στις ΗΠΑ!

Stella Awards

Τα Βραβεία πήραν το όνομα τους από την 81χρονη Stella Liebeck η οποία έχυσε ζεστό καφέ πάνω της και κίνησε αγωγή στα McDonalds την οποία φυσικά και κέρδισε. Η υπόθεση ενέπνευσε την δημιουργία των Stella Awards για τις πιο γελοίες και εξωφρενικές αγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το iMan παρουσιάζει τους (ηλίθιους) νικητές τις χρονιάς:

5η Θέση: H Kathleen Robertson από Austin κέρδισε $80,000 κινώντας αγωγή σε ένα κατάστημα επίπλων αφού στραμπούλιξε τον αστράγαλο της στο κατάστημα. Η κα. Robertson έπεσε κάτω όταν σκόνταψε πάνω σε ένα μικρό παιδί. Φυσικά οι ιδιοκτήτες έμεινα έκπληκτοι όταν καλέστηκαν να πληρώσουν αφού το άτακτο παιδί ήταν γιος της κύριας!

5η Θέση (Ισοπαλία): Ο 19χρονος Carl Truman από Los Angelesκέρδισε $7 4,000 και ιατρικά έξοδα όταν ο γείτονας του πέρασε με το αυτοκίνητο του πάνω απ το χέρι του. Φυσικά ο Truman δεν πρόσεξε ότι ήταν κάποιος μέσα στο αυτοκίνητο την ώρα που προσπαθούσε να κλέψει τις ζάντες από τους τροχούς.

5η Θέση (Ισοπαλία 2): Ο Terrence Dickson από την Pennsylvania έφευγε από το σπίτι που είχε κλέψει μέσα από το γκαράζ. Δεν κατάφερε όμως να βγει έξω καθώς η αυτόματη πόρτα του γκαράζ είχε χαλάσει ενώ δεν μπορούσε να μπει πίσω στο σπίτι αφού η πόρτα είχε κλείσει. Καθώς οι ιδιοκτήτες του σπιτιού βρίσκονταν σε διακοπές για 8 μέρες ο κ. Dickson παρέμεινε κλειδωμένος στο γκαράζ πίνοντας Pepsi και τρώγοντας φαγητό του σκύλου. Κίνησε αγωγή για ψυχολογικό στρες και κέρδισε $500,000.

4η Θέση: Ο Jerry Williams από το Arkansas κέρδισε $14,500 και κάλυψη ιατρικών εξόδων όταν των δάγκωσε στο κώλο ο σκύλος του γείτονα. Οι ένορκοι ήταν λίγο επιεικής αφού θεώρησαν ότι ο σκύλος προκλήθηκε μιας και ήταν δεμένος την ώρα που ο Williams προσπαθούσε να τον πυροβολήσει.

3η Θέση: Ένα εστιατόριο στη Φιλαδέλφεια αναγκάστηκε να πληρώσει αποζημίωση $113,500 όταν η Amber Carson γλίστρησε πάνω σε ένα αναψυκτικό και έσπασε τη λεκάνη της πέφτοντας στο πάτωμα. Το αναψυκτικό βρισκόταν στο πάτωμα επειδή ένα λεπτό προηγουμένως το είχε πετάξει στον φίλο της με τον οποίο τσακωνόταν!

2η Θέση: Η Kara Walton από το Delaware κέρδισε την αγωγή που κίνησε σε ιδιοκτήτη νυκτερινού κλαμπ όταν έπεσε από το παραθυράκι της τουαλέτας σπάζωντας και τα 2 μπροστινά της δόντια. Η Walton προσπαθούσε να φύγει από το κλαμπ από το παράθυρο για να μην πληρώσει το λογαριασμό. Κέρδισε $12,000.

1η Θέση (Άξια): H νικήτρια της χρονιάς είναι η κυρία Mere Grazinski από την Oklahoma. Η κα. Grazinski αγόρασε ένα τροχόσπιτο μήκους 32 ποδών. Επιστρέφοντας σπίτι από ένα ποδοσφαιρικό αγώνα στον αυτοκινητόδρομο έβαλε το cruise control στα 70 μίλια και άφησε το τιμόνι για να πάει να φτιάξει σάντουιτς!!! Φυσικά το τροχόσπιτο ξέφυγε της πορείας του και αναποδογυρίστηκε κτυπώντας με φόρα. Η κα. Grazinski κίνησε αγωγή στη εταιρία κατασκευής του τροχόσπιτου γιατί κανείς δεν την συμβούλεψε ότι το cruise control δεν είναι και αυτόματος πιλότος. Κέρδισε $1,750,000 και ένα καινούργιο τροχόσπιτο. Η εταιρία αναγκάστηκε να αλλάξει τα εγχειρίδια της σε περίπτωση που υπάρχουν κι' άλλοι ηλίθιοι σαν την κυρία.

Με τα δίσεκτα έτη!!!

Το πρόβλημα πρωτοεμφανίσθηκε τον 1ο π.Χ. αιώνα όταν διαπίστωσαν ότι υπήρχε ήδη μεγάλη απόκλιση μεταξύ των εποχών και των ημερομηνιών. Ο Αλεξανδρινός αστρονόμος Σωσιγένης, που είχε κληθεί το 46 π.Χ. από τον Ιούλιο Καίσαρα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διαφορά είχε δημιουργηθεί από το ότι μέχρι τότε πίστευαν ότι ο χρόνος περιφοράς της Γης γύρω από τον Ηλιο, το έτος δηλαδή, διαρκεί ακριβώς 365 ημέρες.

Ο Σωσιγένης τον χρόνο αυτό τον βρήκε ίσο με 365,25 ημέρες. Από τη διαφορά των 0,25 ημερών ανά έτος, είχε ήδη δημιουργηθεί μια απόκλιση 90 ημερών! Το 45 π.Χ . αποφασίσθηκε η εισαγωγή αυτών των 90 ημερών και η τάξη αποκαταστάθηκε. Για να μη συμβεί δε κάτι παρόμοιο στο μέλλον, καθιερώθηκαν τα δίσεκτα έτη, δηλαδή αυτά που θα διαρκούν 366 ημέρες. Ενα ανά τετραετία. Η ημέρα αυτή προστέθηκε στον Φεβρουάριο των ετών των οποίων η χρονολογία διαιρείται ακριβώς με το 4. Ετσι το 2008 είναι δίσεκτο αφού το 2008 διά 4 δίνει ακριβώς 502.
Αυτό είναι το Ιουλιανό Ημερολόγιο.

Υστερα από 1.500 χρόνια περίπου, διαπίστωσαν ότι είχε πάλι δημιουργηθεί μία διαφορά, αντίθετη όμως τώρα. Οι ημερομηνίες δεν έτρεχαν, αλλά αντιθέτως καθυστερούσαν. Και αυτό διότι το έτος υπολείπετο κατάτι των 365,25 ημερών. Με μεγάλες προσπάθειες και ακριβέστερες μετρήσεις, βρήκαν ότι ο ακριβής χρόνος ήταν 365,2422 ημέρες. Αυτό έγινε αντιληπτό το 1545, 1.500 δηλαδή χρόνια μετά την καθιέρωση του Ιουλιανού Ημερολογίου. Αυτή η μικρή διαφορά των 0,078 ημερών, είχε δημιουργήσει μέσα στα 1.500 χρόνια, μια διαφορά 10 περίπου ημερών.

Το 1582 προστέθηκαν οι 10 αυτές ημέρες και για να μην επαναληφθεί αυτή η καθυστέρηση, που περίπου αντιστοιχούσε σε 3 ημέρες ανά 400 χρόνια, αποφάσισαν να αφαιρούν 3 δίσεκτα έτη από τα 99 των 400 ετών.

Αυτά θα ήταν, για την τετρακοσαετία π.χ. 2000 έως 2400, τα 2100, 2200 και 2300. Αυτά δηλαδή που ναι μεν διαιρούνται με το 4, αλλά όχι και ο αιώνας τους, το 21, το 22 και το 23 δηλαδή. Αυτό είναι το Γρηγοριανό Ημερολόγιο που ακολουθούμε και εμείς από το 1923, με απόφαση της τότε επαναστατικής κυβερνήσεως του Στυλιανού Γόνατα.

Μόνο που επειδή εν τω μεταξύ, είχαν περάσει και άλλα 400 χρόνια, θα έπρεπε να προστεθούν 3 ημέρες περισσότερο, 13 δηλαδή αντί για 10.
Η αλλαγή έγινε την 16η Φεβρουαρίου του 1923. Η ημέρα αυτή ονομάσθηκε 1η Μαρτίου. Η λεπτή διαφορά που εμφανίσθηκε στη συνέχεια είναι το κατά πόσον αυτές οι 3 ημέρες ανά 400 χρόνια εξαλείφουν τελείως την διαφορά. Δυστυχώς όχι. Δημιουργείται πάλι διαφορά μιας ημέρας μέσα σε 2000 χρόνια.

Για να αρθεί και αυτή η μικρή διαφορά, ο Σέρβος αστρονόμος Μιλουτίν Μιλάνκοβιτς πρότεινε έναν άλλο τρόπο καθορισμού των μη δίσεκτων επαιωνίων ετών. Πρότεινε να μην είναι δίσεκτα τα επαιώνια έτη που ο αιώνας τους διαιρούμενος με το 9 δίνει υπόλοιπο διάφορο του 2 και του 6. Ετσι το 2800, που θα ήταν δίσεκτο, αφού το 28 διαιρείται ακριβώς με το 4, δεν θα είναι δίσεκτο διότι 28 διά 9 ίσον 3 και υπόλοιπο 1. Αντιθέτως θα είναι το 2900 διότι 29 διά 9 ίσον 3 και υπόλοιπο 2. Γενικότερα, ενώ με το Γρηγοριανό από το 2000 έως το 4000, δίσεκτα θα ήσαν τα 2000, 2400, 2800, 3200, 3600 και 4000, με το «Νέο Διορθωμένο Γρηγοριανό Ημερολόγιο», δίσεκτα θα είναι τα 2000, 2400, 2900, 3300 και 3800. Αρα 5 αντί 6. Η διαφορά της μιας ημέρας δεν θα υπάρχει πλέον. Αρκεί βέβαια να υπάρχουν μέχρι τότε οι απόγονοι μας!

"Ο Χριστός πέθανε, ο Αίνσταϊν πέθανε κι Εγώ δεν αισθάνομαι καλά..."

Τα συνθήματα στους τοίχους των πόλεων πάντα ασκούν μια ιδιαίτερη
γοητεία. Καθένα από αυτά αποτελεί μια ξεχωριστή κατηγορία τέχνης και την
μοναδική έκφραση μιας φωνής που δεν έχει άλλο τρόπο να ακουστεί.

Επειδή,



«αν ο Θεός ήθελε να μην γράφουμε στους τοίχους, θα έδινε τις
10 εντολές σε τετράδιο»,


παρακάτω ακολουθούν ορισμένα από τα ωραιότερα:



1. «Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.»
(λεωφόρος Αλεξάνδρας, Αθήνα)




2. «Αν τα λάθη διδάσκουν, τότε έχω καταπληκτική μόρφωση.»
(οδός Μπενάκη, Αθήνα)




3. «Η χώρα καταστρέφεται από την αδιαφορία, αλλά τι με νοιάζει εμένα?»
(λόφος Στρέφη, Αθήνα)




4. «Δεν φοβάμαι τίποτα, Δεν ελπίζω τίποτα, Ι am a free man.»
(πλατεία Αγ. Κήρυκου, Ικαρία)




5. «Θέλω να γίνω αυτό που ήμουν τότε που ήθελα να γίνω αυτό που είμαι τώρα.»

(πλατεία Εξαρχείων, Αθήνα)




6. «Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά μας τοίχους.»
(Ψυρρή, Αθήνα)




7. «Το καλύτερο σχολείο που φωτίζει είναι αυτό που καίγεται.»
(4ο Λύκειο, Καλαμάτα)




8. «Ο Χριστός δίδαξε και πέθανε. Οι καθηγητές τι περιμένουν ?»
(Ε.Μ.Π., Αθήνα)




9. «Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου.»
( Decadence, Αθήνα)




10. «Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του.»
(πλατεία Εξαρχείων, Αθήνα)




11. «Φονιάδες των Ψαριών, Πελεκάνοι.»
(οδός Γερουλάνου, Αργυρούπολη)




12. «Η μαμά μου λέει ότι αν δεν έχω πέσει στο κρεβάτι μέχρι
τις δέκα και μισή, θα πρέπει να γυρίσω σπίτι.»
(Ποτοπωλείον, Αθήνα)




13. «Μόνο τα καλά κορίτσια κρατάνε ημερολόγιο. Τα κακά δεν έχουν χρόνο.» (Dark Sun, Αθήνα)




14. «Δεν υπάρχουν παθητικοί καπνιστές, μόνο αντιπαθητικοί αντικαπνιστές»
(T. E. I ., Αθήνας)




15. «Το Lifestyle είναι μαγικό, από μηδενικό σε κάνει νούμερο.»
(Γκάζι, Αθήνα)




16. «Θεσσαλονίκη, η μόνη πόλη που γράφεται με δύο Σίγμα και
προφέρεται με δύο Λάμδα.»
(Μύλος, Θεσσαλονίκη)




17. «Διατηρείτε την Αθήνα καθαρή. Πετάτε τα σκουπίδια σας
στον Πειραιά.»
(Μεταξουργείο, Αθήνα)




18. «Ο Χριστός πέθανε, ο Αινστάιν πέθανε, και Εγώ δεν
αισθάνομαι καλά τελευταία.»
(Aν club, Αθήνα)




19. «Ζαλίζομαι. Σταματήστε τη Γη να κατέβω.»
(Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη)




20. «Συμμετέχω, Συμμετέχεις, Συμμετέχει, Συμμετέχουμε,
Συμμετέχετε, Αποφασίζουν.»
(οδός Σινώπης, Αθήνα)




21. «Μήπως ήρθε η ώρα να πεθάνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην
χώρα που τους γέννησε ?»
(οδός Σινώπης, Αθήνα)




22. «Τα γκαζάκια δεν είναι μόνο για καφέδες.»
(οδός Παπαδιαμαντοπούλου, Αθήνα)




23. «Έγχρωμη TV , Ασπρόμαυρη Ζωή.»
(οδός Στουρνάρα, Αθήνα)




24. «Μην τα περιμένετε όλα από την Αστυνομία. Χτυπηθείτε
μόνοι σας.»
(Παπασωτηρίου, οδός Στουρνάρα, Αθήνα)




25. «Η Βία δεν είναι Λύση, η Λία όμως είναι Βίσση.»
(Μύθος, Ρέθυμνο)

Τι τάξη πας φέτος?

Άνοιξαν και φέτος τα σχολεία και χθες έβλεπα δυο κοριτσάκια του δημοτικού δίπλα μου, τη Μαρία και την Εριέττα, να παίζουν στην αυλή κάνοντας σχοινάκι. Σε λίγο, όταν ξεκινήσουν τα μαθήματα, ίσως να μην τους μένει χρόνος να βγαίνουν να παίζουν όσο συχνά το χρειάζονται, σαν παιδιά που είναι.



Σε στιγμιότυπα πέρασε από μπροστά μου και η δική μου μαθητική ζωή. Τότε που πήγα νηπιαγωγείο στη Νεάπολη Λαρίσης, σε ένα σχολειό ανάμεσα στα βαμβακοχώραφα της περιοχής και έχω ως ενθύμιο ένα στρατιωτάκι που μου είχε δώσει ένα παιδάκι στο λεωφορείο. Επιστροφή στην Αθήνα πρώτη δημοτικού, σχολή Προβατά (μπεεεε) και να λέω όλη τη μυθολογία απ' έξω που ήξερα από τα τέσσερά μου, όταν μου τη διάβαζε η μαμά μου.

Δευτέρα δημοτικού στο δημόσιο πια, ένα παλιό κτήριο που έγινε μετέπειτα ΤΕΕ στη γειτονιά μου. Στη τρίτη αλλάξαμε κτήριο και πήγαμε στο 8ο με τη μεγάλη αυλή και τα πεζούλια γύρω γύρω που σκαρφαλώναμε. Εκεί είναι ακόμα η αυλή και μου θυμίζει που σαν μελισσόπουλα κατεβαίναμε τις σκάλες για να βγούμε στο προαύλιο να παίξουμε λάστιχο, κυνηγητό ή να καθήσουμε στα πεζούλια να φάμε το κολατσιό μας. Οι πρώτες θεατρικές παραστάσεις, η παρέλαση στη πλατεία Ηρώων με άσπρη μπλε στολή, η ποδιά Τσεκλένης που φορούσαμε με το άσπρο γιακαδάκι. Τα αθλητικά πορτοκαλί Puma με το πράσινο σήμα που πρωτοφόρεσα, ο σκούφος με το ασορτί κασκόλ σε πράσινο, ένα γαλάζιο μπουφανάκι από την Αγγλία που το έλιωσα, οι γαλότσες οι κίτρινες το χειμώνα, η σάκα με τα αντανακλαστικά, οι κασσετίνες με τα χίλια μύρια μολύβια και τζιρτζίμιλα μέσα. Η Hello Kitty και η Sarah Kay με τις συλλογές των αυτοκόλλητων σε άλμπουμ, όταν τρώγαμε τις γκοφρέτες Κουκουρούκου! Ο δάσκαλός μας ο κύριος Βαλασάκης, που με αυτόν έβγαλα το δημοτικό ή η κυρία Αθηνά που ήταν η δασκάλα μου στις πρώτες τάξεις... οι συμμαθητές και συμμαθήτριες που ακόμα με μερικούς μένουμε κοντά και διασταυρωνόμαστε! Ο Βενέτης το πρώτο αγόρι που φίλησα στη δευτέρα δημοτικού, σε μια εκδρομή στο στρατόπεδο που πηγαίναμε για περίπατο! Τα αγγλικά στον Σαββίδη με σορτσάκι και παντοφλίτσες Sprider στη δευτέρα δημοτικού στη πρώτη προκαταρκτική, που παράταγα το παιχνίδι στη πλατεία για να πάω για μάθημα. Ή η Τέτη, η πρώτη μου δασκάλα αγγλικών στο σπίτι στη πρώτη δημοτικού, που ενώ κάναμε μάθημα, μετά της άρεσε να της χτενίζω τα μαλλιά!



Γυμνάσιο στο ιδιωτικό θηλέων με αυστηρές αρχές, έτρεμα όταν πήγα να με γνωρίσουν. Παλιές συμμαθήτριες στη τάξη, αλλά και καινούργιες από άλλες περιοχές! Ο Ξάνθος, ο γυμνασιάρχης από την "εύανδρο Ήπειρο", που μας είχε στο ένα πόδι. Καθώς διάβαζε την Ιλιάδα, μας έλεγε πως οι άνδρες είναι ωραίοτεροι από τις γυναίκες γιατί δεν σπάνε! Η Ηλιοπούλου η μαθηματικός που με μια ματιά της, γινόμασταν πουλάκια. Η Μήτσαινα ή "φίδι", η χημικός με τα αταίριαστα ρούχα, "Το ύψος" η αγγλικός με το 1,50 που δεν έφτανε στον πίνακα, η φευγάτη φιλόλογος με τις παράξενες κάλτσες στα παπούτσια της η Πικουλόθεν, η αναιδής φυσικός, ο Κυριούλης που μας έδινε εικονίτσες και ευχές, ο θρησκευτικός μας...! Τα παιχνίδια μέσα στη τάξη (πρόσωπο, ζώο, πράγμα), τα σημειωματάκια που ανταλλάσαμε όταν βαριόμασταν να παρακολουθήσουμε, η μουσικός που μας σήκωνε πάνω και τραγουδούσαμε όλοι μαζί, οι μιμήσεις που μου άρεσαν να κάνω, τα σιδεράκια που έβαλα στα δόντια μου και δεν μπορούσα να φάω το μήλο μου παρά σε πολύ μικρά κομματάκια!

Κάποια κορίτσια που κάπνιζαν κρυφά στις τουαλέτες, ή στη τρίτη γυμνασίου όταν άλλες κοκορευόταν ότι βρήκαν "αγόρι" και το έπαιζαν πεπειραμένες! Τα πρώτα αγόρια στη τάξη μας στο λύκειο, η προετοιμασία για το πανεπιστήμιο με τα φροντιστήρια, η ταλαιπωρία του πήγαινε έλα βρέξει χιονίσει για μάθημα τα βράδυα, το αστέρι η Παπαδέα που διεύθηνε το φροντιστήριο και κένταγε στο μάθημα, η πενταήμερη στη Βόρειο Ελλάδα στη Γ' Λυκείου, οι τελετές λήξης κάθε σχολικής χρονιάς με τη συμμετοχή μας στα πολιτιστικά και αθλητικά δρώμενα, τις γυμναστικές επιδείξεις. Τα αγγλικά στη κυρία Βάσω που με τη ρόμπα κατέβαινε από το σπίτι της και μας έκανε μάθημα και διάβαζε ανάποδα τα βιβλία. Η εκπαιδευτική εκδρομή στην Αγγλία το καλοκαίρι μετά το Proficiency. Η κυρία Μαρία, η αδελφή της που μας έβαζε τις φωνές όταν παίζαμε στο προαύλιο ή κάναμε φασαρία με άλλους στη τάξη.



Τα τετράδια Unicef, η πρώτη τσάντα Polo στον ώμο, το πουλόβερ Stefanel που δεν έλεγα να το αποχωριστώ μαζί με το Levis 501 μου! Η επιστροφή μετά από χρόνια να καμαρώσω τη φίλη μου Κατερινίδιον, στον ίδιο χώρο, να παίρνει μέρος στις τελετές λήξης και να ξαναβλέπω τους καθηγητές μου είκοσι χρόνια μετά από τότε που πήγα στο γυμνάσιο. Η αυλή με το πεύκο και τις μπασκέτες, το τσαγαλί χρώμα στους τοίχους, τα θρανία, οι αίθουσες... Το βιβλιοπωλείο της Χαράς στη πλατεία, όπου παίρναμε τα βιβλία και κάθε φορά που πήγαινα χάζευα στη βιτρίνα για να πάρω και το χαζοτριζουλάκι μου μαζί!Το ξύπνημα στις 5 το πρωί σχεδόν σε όλες τις τάξεις, για να προλάβω να κάνω επανάληψη τα μαθήματα που θέλαν διάβασμα και να αποκοιμιέμαι ξανά πάνω στο βιβλίο διαβάζοντας.

Ήθελα να μην έχει κλείσει το σχολείο μου μετά από λίγο καιρό, να έστελνα και εγώ ίσως τα παιδιά μου εκεί που πήγα κι εγώ και έγινα άνθρωπος. Να είναι εκεί, όπως και το δημοτικό μου στην Αθανασίου Διάκου και να μεγαλώνουν γενιές και γενιές παιδιών κάθε σχολική χρονιά!

Μια ακόμα σχολική χρονιά ξεκίνησε, τα βιβλία μου ακόμα τα έχω φυλαγμένα στο πατάρι και δεν μου κάνει καρδιά να τα πετάξω και μάλλον δεν θα το κάνω όσα χρόνια και αν έχουν περάσει.

Καλή αρχή και καλή φώτιση στα μαθητούδια μας!

Marialena, 11/09/2007

Sex and the City στην Αθήνα

Ξεκίνησα να παρακολουθώ την ομώνυμη σειρά πριν από περίπου δυο χρόνια, τυχαία μάλλον, μιας και έκλεινα ως χαρακτήρας προς τα Φιλαράκια, παρά προς τις αλλοπαρμένες Νεοϋορκέζες, ηρωίδες της σειράς.

Ήλθε όμως το γύρισμα του χρόνου και διαπίστωσα ότι αυτά που στην αρχή με σκανδάλιζαν, ήλθε και η σειρά μου να τα λουστώ τρόπος του λέγειν, όταν περνώντας τα 30, θέλωντας και μη χόρευα τον χορό του Ζαλόγγου, όπως και εκείνες με τις διάφορες μπακουροκαταστάσεις.



Όταν ξεκίνησε η σειρά το 1998, περιέγραφε τις ζωές τεσσάρων γυναικών, μέσης και ανώτερης τάξης που ζούσαν στην καρδιά της Νέας Υόρκης, το Μανχάτταν και η ηλικία τους ξεκινούσε γύρω στα 30. Έιχαν στυλ, άποψη στο ντύσιμό τους, είχαν τη καριέρα τους, φίλες από χρόνια και αναζητούσαν αυτό που ψάχνουμε όλες μας (έστω και αν το περιτύλιγμα ποικίλει). Την αγάπη και τον έρωτα μέσα από τους συντόφους τους.

Μέσα από τις αφηγήσεις της κεντρικής ηρωίδας, δημοσιογράφου και αργότερα συγγραφέως Carrie Bradshaw, για οκτώ χρόνια απολαμβάναμε τις περιπέτεις των καταπληκτικών τεσσάρων, διανθισμένες με αρκετή δόση αυτοσαρκασμού, χιούμορ, σεξ και τραγελαφικών καταστάσεων στις ζωές τους. Την Carrie, συμπληρώνουν οι Samantha, που ασχολείται με δημόσιες σχέσεις και τρελλαίνεται για σεξ και άνδρες, η Miranda, δυναμική δικηγόρος, ανύπανδρη μητέρα στην εξέλιξη της σειράς και σύζυγος αργότερα και η ρομαντική Charlotte, γκαλερίστρια που ψάχνει εναγωνίως να βρει τον πρίγκηπα του παραμυθιού της.






Τι μ' άρεσε σε αυτή τη σειρά και βλέπω τις επαναλήψεις στο Alter ακόμα: Ότι παρόλο ότι η αμερικανική νοοτροπία είναι σε σημεία διαφορετική από την δική μας μεσογειακή, οι πρωταγωνίστριες μέσα στο σενάριο, δεν φοβήθηκαν να σχολιάσουν είτε με χιούμορ, είτε σαρκαστικά, τις ερωτικές τους απογοητεύσεις, τις επιθυμίες τους, τους φόβους, τις αγωνίες και την ανάγκη τους να βρουν αυτό που ψάχνουν, έστω και αν πρόκειται να τσαλακώσουν την εικόνα τους για χάρη του. Επίσης, ότι οι περσόνες που δημιουργήθηκαν με βάση το ομώνυμο βιβλίο της Candace Bushnell, δεν είναι μονοδιάστατες. Στα αντίστοιχα ελληνικά σήριαλ, επικρατεί δυστυχώς μια υπερβολή, ένας πανικός, λες και όλες οι τριαντάρες γυναίκες που είναι ανύπαντρες βρίσκονται στα όρια της υστερίας μόνο και μόνο στη θέα ενός αρσενικού (εντάξει, εξαιρείται ο Σάκης, εννοείται, δεν το συζητώ! Σάκηηηηηηη....! )

Αν ήταν να επιλέξω την ενσάρκωση μιας ηρωίδας, θα διάλεγα προφανώς την Carrie, λόγω της κοινής μας ενασχόλησης με την καταγραφή σκέψεων και συναισθημάτων, αλλά μάλλον κλείνω προς την Charlotte που γι' αυτήν ο έρωτας είναι πασπαλισμένος με χρυσόσκονη εκ πρώτης (βρε τι πάθαμε!!!). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γουστάρω την απενοχοποίηση της Samantha πάνω στα θέματα του σεξ, αλλά με δυσκολεύει ότι δεν αφήνει περιθώρια για κάτι άλλο συναισθηματικά, ενώ η εξυπνάδα και οξυδέρκεια της Miranda είναι βασικά, παρόλο που περνάει από σαράντα κρεβάτια για να καταλήξει να είναι μαζί με τον πατέρα του παιδιού της στο τέλος.

Η τεράστια επιτυχία που γνώρισε η σειρά μέχρι και το 2004 που προβάλλονταν, πιστεύω ότι οφείλεται σε αυτό το αβανταδόρικο θέμα που τελικά άγγιξε πολύ περισσότερες γυναίκες στα -άντα τους, από ότι μια μυθοπλασία γύρω από τέσσερις χαρακτήρες θα μπορούσε εν έτει 2000. Ενώ τα Φιλαράκια ήταν τελικά το γλυκό τέλος μιας εφηβείας και αρχή της ενηλικίωσης, το Sex and the City, μας έδειξε πως η ζωή έχει από όλα όταν είσαι νέα γυναίκα, μόνη και ψάχνεις, χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος!!!

Marialena, 04/07/2007

Links: Sex and the City from Answers.com
Who's your celeb dream date?

Sex and the City: Music Video (Carrie and Mr. Big's never ending love story...)

Una siesta por favor!!!

Νυστάζωωωωωωω!

Πέμπτη μεσημεράκι και το μάτι ακόμα δεν λέει να ανοίξει... Παρόλο το ντρινννν των τηλεφώνων για πληροφορίες που στις ώρες αιχμής είναι ασταμάτητο, μάλλον σήμερα λειτουργώ με μισό μάτι που λένε, αν και η διάθεσή μου (ευτυχώς) παραμένει για την ώρα καλή.

Χθες το βράδυ γυρίζοντας σπίτι στις 10, με έπιασε η γνωστή μου μανία του τεκνο-σπασίκλα, να θέλω να περάσω κάτι προγράμματα για το κινητό μου στον υπολογιστή (άρρρρωστη τελείως!) και μετά να αρχίζω να σκαλίζω το κινητό που μόλις πήρα για να το μάθω. Κατά τη 1 πήγα για ύπνο, αφού δεν άντεχα παραπάνω μιας και την προηγούμενη δεν είχα κοιμηθεί καλά με το μυαλό μου να δουλεύει ασταμάτητα (γκαμώτο...).

Εν τω μεταξύ, επέστρεψαν και οι γονείς από το εξοχικό για ολιγοήμερη παραμονή στην Αθήνα και εκεί που με έπερνε γλυκά ο πρώτος ύπνος, ντουπ! έπεσε μέσα στο σκοτάδι ο πατέρας μου πάνω στη πόρτα μου και με κοψοχόλιασε μέσα στο μαύρο μεσάνυχτο. Μετά προσπάθησα να ξανακοιμηθώ μα άρχισα να τριγυρίζω στα σκεπάσματα, σαν λαμπριάτικο αρνί στη σούβλα!

Ξύπναγα και ξανακοιμόμουν μέχρι το πρωί που ήλθε η ώρα να σηκωθώ για το γραφείο. Είχα αφήσει και τον υπολογιστή μου αναμμένο για να περαστούν τα προγράμματα της συμβατότητας με το κινητό όλη νύχτα, είχα και τη μαμά να μου θυμίζει πως είναι αναμμένος (είναι άλλης σχολής παιδιά, μην το ψάχνετε!) και ανάμεσα στη πρωινή μου περιποίηση, είχα να τερματίσω τη λειτουργία του μηχανήματος, κλείνοντας προσωρινά και τα torrents που με πολύ σπάσιμο νεύρων περιμένω τρεις μέρες να κατεβούν ολόκληρα!

Στο γραφείο ευτυχώς ξεκίνησε ήσυχα η μέρα μέχρι κάποια στιγμή που άρχισαν οι πελάτες τις ερωτήσεις απανωτά, αλλά το κλου ήταν πως είχα πάρει μαζί μου ένα θεϊκό τσουρέκι Τερκενλή με επικάλληψη σοκολάτας γάλακτος που μου έφερε χθες ένας γνωστός από τη Θεσσαλονίκη (γιούπιιιιιιιι) και το πήρα παρέα στο γραφείο να το φάμε με τους συναδέλφους!

Με μυαλό "αυγά ποσέ" που έχω σήμερα και το μάτι σαν του τυπά της φωτογραφίας πάνω (χε,χε-- χωρίς όμως τις φοβερές παντούφλες του!), σκέφτομαι πως θα τα καταφέρω να την βγάλω καθαρή μέχρι το βράδυ που έχω μάθημα και θα γυρίσω σπίτι πάλι αργούτσικα!
Όχι τίποτα άλλο, αλλά με βλέπω να κάνω διαλογισμό (ομμμμμμμ) για πολλή ώρα και να μην θέλω να κάνω τίποτα άλλο το απόγευμα, αν δεν ξενυστάξω.

Μ'αρέσει που λέει η φίλη μου η Παναγιώτα ότι με πιάσαν οι εαρινές αυπνίες ενώ εκείνη κοιμάται αντίθετα σαν πουλάκι τελευταία! Βρε πως τα καταφέρνει? Μήπως λέτε να πάω να πάρω καμμιά Βαλεριάνα να φτιάχνω κανένα κατευναστικό τσαγάκι μπας και ξεραίνομαι στον ύπνο για τα καλά? LOL!

Αφιερωμένο στους ξενύχτηδες της μπλογκόσφαιρας, ο εξής "ύμνος του ύπνου":


Αχ και να ήμουν στο Μέχικο να κανα μια σιέστα τώρα!!! Ξανά LOL, από τη λαλημένη Μ. ;-D

Οι μουσικές του χειμώνα

Αυτόν τον καιρό με έχει πιάσει αυτό που λέμε μανία με τη μουσική. Βρήκα από εκεί που δεν το περίμενα ενδιαφέροντα άλμπουμς και χωρίς να χάσω χρόνο, άρχισα να φτιάχνω τα σιντάκια του χειμώνα. Ιδού τι προέκυψε από την πρόσφατη συγκομιδή και συνεχίζουμε:

1. Beyonce - B'day
Η νεαρά κυρία της rnb, Beyonce, ανεβάζει τους τόνους με αυτή τη δουλειά, χορευτικά, δυνατά κομμάτια αλλά και αισθαντικές στιγμές στο στυλ της.
2. J.Lo - This is R&B: The featurings
9 τραγούδια που έχει πει μαζί με άλλους καλλιτέχνες, πολλά ρεμίξ και rnb & hip-hop in da house!
3. Janet Jackson - 20 years old
Η καρακουκλάρα ms Jackson επιστρέφει με ένα άλμπουμ γιορτάζοντας τα 20 χρόνια στη δισκογραφία. Η φωνή της όπως πάντα, ξεσηκώνει σε ρυθμικά και "ανάβει" σε σλόου τραγούδια, όπως εκείνη ξέρει να τραγουδάει.
4. Christina Aquilera - Back to basics
Η δεσποινίς Aquilera, διαλέγει να επιστρέψει στις ρίζες της μουσικής μέσα από επιρροές από τη δεκαετία του 1940 σε jazz & blues ηχοχρώματα.
5. Diana Krall - From this moment on
Η κυρία της τζαζ σκηνής ερμηνεύει αγαπημένα της κομμάτια άλλων καλλιτεχνών με τη δικη της μοναδική φωνή και συνοδεία του πιάνου της.
6. Sting - Songs from the labyrinth
Απίστευτο άλμπουμ από τον Στινγκ. Ερμηνεύει τραγούδια του Μεσαίωνα ως άλλος τροβαδούρος με στίχους και μουσική ανάλογη. Αν έχετε ένα θέμα με την εποχή, είναι σαν να είστε στο κάστρο του άρχοντα της περιοχής και εκείνος μαζί με το λαούτο του σας απαγγέλει ιστορίες θάρρους και αγάπης στα σαιξπηρικά αγγλικά!
7. Engima - A posteriori
Ο κύριος Κρετού βγάλζει το ολοκαίνουργιο άλμπουμ του με ηλεκτρονικές μουσικές και εμπνεύσεις από το διάστημα και τα άστρα.
8. The house of flying daggers - Original Soundtrack
Η μουσική υπόκρουση από την ομώνυμη ταινία (στα ελληνικά "Ιπτάμενα Στιλέτα") γραμμένη από γιαπωνέζο, ορχηστρική και επιβλητική. Ξυπνάει ο Σαμουράι μέσα μου...
9. Ough de Crouson - Mozart in Egypt
Άλλο ένα μοναδικό άλμπουμ στην ιστορία της μουσικής. Πρωτοβγήκε το 1997 και έχει πουλήσει μέχρι σήμερα 300.000 κομμάτια! Ο Μότζαρτ όπως δεν τον έχετε ξανακούσει, μπερδεύεται γλυκά με ανατολίτικες μουσικές και ήχους. Πέρσι κυκλοφόρισε και το Νο2.
10. Classic country songs - various artists
Μιλάει η φωνή της "άλλης" Αμερικής μέσα μου που λένε και αυτή η συλλογή περιλαμβάνει μια σειρά από τραγούδια ερμηνευμένα από τους κύριους εκφραστές της κάντρυ μουσικής στην Αμερική εδώ και μερικές δεκαετίες.

Ακόμα άκουσα, μα δεν έγραψα:
11. Το καινούργιο άλμπουμ της Fergie "The Dutchess" από τους Black Eye Peas που με τη γατίσια φωνή της και το σκέρτσο της έχει ξεσηκώσει τον μισό ανδρικό πληθυσμό τραγουδώντας ή νιαουρίζοντας στο χιτάκι της "London Bridge".
12. Τον αξιότιμο κύριο Justin Timberlake στο "Futuresex/Lovesound" του. Σας πληροφορώ πως τα κομμάτια του άλμπουμ είναι πολύ καλοδουλεμένα και ο νεαρός που ακουλουθεί τα μουσικά βήματα του πάλαι ποτέ βασιλιά της ποπ Michael Jackson, δημιούργησε χορευτικά τραγούδια με ενδιαφέρουσα ενορχήστρωση και πολύ ρυθμό που θα αρέσουν εξίσου σε άνδρες και γυναίκες. Εκτός από το Sexyback, έχει ακόμα ωραιότερα κομμάτια η καινούργια του δουλειά.

Bonus Track σήμερα: Pussycat Dolls - I don't need a man

Καλή ακρόαση και έπεται συνέχεια με το ελληνικό ρεπερτόριο σύντομα!

Με look αλά Miami... Vice!

Σάββατο απογευματάκι, μόλις έχω ξυπνήσει από έναν υπνάκο και ακούω τη μητέρα μου να μου λέει από τη κουζίνα, "έλα εδώ να ακούσεις στον ΑΝΤ1 μια εκπομπή..." Σηκώνομαι με τα χαδάκια στην Άρτεμη απαραίτητα να ξυπνήσω και πηγαίνω προς το ραδιόφωνο.

Η μουσική αποτελείται από ανάλαφρα τραγούδια επιλογές των ακροατών εκείνη την ώρα. Ο παραγωγός λέει κάποια στιγμή ότι έχει 3 ζευγάρια γυαλιά Miami Vice στη διάθεσή του και οι ακροατές να στείλουν μήνυμα στο νούμερο του σταθμού. Το προσπερνάω για την ώρα και συνεχίζω την ακρόαση. Δεύτερη φορά, ακούω την υπενθήμιση πιο προσεκτικά και στέλνω ένα μνμ στο νούμερο που νόμιζα πως άκουσα. Τρίτη φορά που επαναλαμβάνει ο παραγωγός την ανακοίνωση για τα δώρα και στέλνω τώρα το μνμ στο σωστό νούμερο.

Πάω για λίγο να ανοίξω τον υπολογιστή μου και με φωνάζει η μητέρα μου μέσα, "έλα, έλα θα κάνει τη κλήρωση τώρα...". Πάω και ακούω έναν ακροατή να λέει τρία νούμερα, με το νούμερο 68 πρώτο και τον παραγωγό να λέει το όνομά μου σαν πρώτη νικήτρια!!!

Γιούπι, κέρδισα!!! Την επόμενη μέρα, Κυριακή απόγευμα πάω να παραλάβω το δώρο μου από τον σταθμό στο Μαρούσι. Ανάμεσα στα Βωβοκτίρια, βρίσκω τελικά το 10-12 της Κηφισίας και παραλαμβάνω τα γυαλιά. Τα φόρεσα στην επιστροφή καθώς έβγαλα την Άρτεμη βόλτα στις 6 το απόγευμα. Όχι δεν είχα πάρει Βιάγκρα για να τα βλέπω όλα μπλε, οι φακοί είναι που μου τα δείχνουν έτσι... χα,χα,χα!





Και μιας και μιλάμε για κινηματογράφο, για όσους από εσάς διαθέτετε ADSL, σας έχω μια έκπληξη! Η Madonna όπως δεν την έχετε ξαναδεί ποτέ πριν... Καλή διασκέδαση και καλή εβδομάδα!

Κατεβάστε το video ΕΔΩ!!!
password: aries71

Ετοιμάζω ταξίδι...

Eleuthera Port, Harbour Island, Bahamas
photo by Webshots.com

"Ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη σου,
στα μεγάλα νησιά του μυαλού και του χάρτη σου..."

...σε συνέχεια του σχετικού καλέσματος!

Άδεια από τον Θεό!

...ε, αν είναι έτσι Θεέ μου, γεννηθήτω το θέλημά σου!!!

Άσπρα καράβια

photo by Webshots.com

Στίχοι: Σωτήρης Σκίπης
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Καίτη Χωματά
Άλλες ερμηνείες: Γιάννης Πουλόπουλος

Άσπρα καράβια τα όνειρά μας
για κάποιο ρόδινο γιαλό,
άσπρα καράβια τα όνειρά μας.
Θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο
μυριστικό κι ευωδιαστό,
θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο.

Κι από ψηλά θα μας φωτίζει
το φεγγαράκι το χλωμό
κι από ψηλά θα μας φωτίζει.
Και θ' αρμενίζουν, ω χαρά μας,
ίσα στο ρόδινο γιαλό,
άσπρα καράβια τα όνειρά μας.

Καλημέρα και καλό μήνα! 1η του Αυγούστου σήμερα, μήνας που μου μοιάζει με τον θεό Διόνυσο κατά πολύ. Καυτός, με φρούτα και γεύσεις όλο γλύκα, σε προκαλεί να ξεφύγεις από τους περιορισμούς σου και να βιώσεις τη χαρά της ζωής, όπως ο ζωηρός Διόνυσος με τις Μαινάδες του.

Έχει το καταπληκτικότερο φεγγάρι όλης της χρονιάς και τα μελτέμια να φυσούν για να δροσίσουν την ατμόσφαιρα. Έχει ταξιδάκια, έρωτες των διακοπών, μοναξιές απίστευτες, τραγούδια, παρεϊτσες που σμίγουν να πιουν ένα ουζάκι, τάβλι και φωτιές στη παραλία, έχει και τη γιορτή της Παναγιάς μας σε όλη την επικράτεια.

Εκρηκτικός το δίχως άλλο ο Αύγουστος, Λιονταρίσιος στο ζώδιο με ισχυρό χαρακτήρα που δεν περνά απαρατήρητος. Καθώς το καλοκαίρι φεύγει, έρχεται και ο Παρθένος να μας προσγειώσει ξανά στα καθ' ημάς.

Καλώς όρισες Αύγουστε, να σαι καλός μαζί μας φέτος, σε παρακαλώ!