Prayer for Peace

The world prayer for peace comes from the Vancouver Assembly of the World Council of Churches :

For peace in your country
For the victims of violence everywhere
For those struggling for peace and justice
For churches in conflict situations
For a world without war and violence

Lead me from death to life,
from falsehood to truth,
Lead me from despair to hope,
from fear to trust.
Lead me from hate to love,
from war to peace,
Let peace fill our beings,
our world and our universe. Amen.

This decade has been named as the decade to overcome violence. In the logo, the hands represent a heart, above a broken yellow earth.

Pointers for Prayer : Many people pause for a moment at 12 noon to pray the prayer for peace wherever they are at that time. Why not join them? Alternatively, you could incorporate this prayer as part of your daily pattern for prayer.

Ω! Γλυκύ μου Έαρ

Διανύουμε την πιο συγκλονιστική περίοδο στην Χριστιανική Ορθόδοξη Πίστη, την Εβδομάδα των Παθών. Από το "Ωσαννά, ωσαννά, ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της Νυκτός" στο "άρον άρον σταύρωσον αυτόν" και το "τετέλεσθαι!"

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Ιησούς επέλεξε να θυσιαστεί στον Σταυρό του Μαρτυρίου, για να δείξει στην ανθρωπότητα την Υπέρτατη Θυσία. Πως αλλιώς άραγε αυτός ο νέος Ιουδαίος με τα ριζοσπαστικά διδάγματα, θα μπορούσε να εγκαθιδρύσει στις συνειδήσεις των απλών ανθρώπων αυτό που πρέσβευε? Ποιός άλλος ήταν διατεθιμένος να θυσιάσει τη ζωή του για δώσει το μήνυμα της Πανανθρώπινης Αγάπης στις γενεές που θα ακολουθούσαν?

Ο Αλιεύς των Ψυχών,
ο Άνθρωπος που αγάπησε και αγαπήθηκε,
ο Υιός του Θεού που καλεί τους πιστούς να ζουν σύμφωνα με το θέλημά Του,
ο Θνητός που άφησε την τελευταία του πνοή καρφωμένος πάνω σε έναν σταυρό ως άλλος κοινός εγκληματίας,
ο Ιησούς από την Ναζαρέτ, ο καρπός της άμωμου συλλήψεως της Παρθένου Μαρίας,
ο Διδάσκαλος,
ο Σωτήρας,
ο Κύριος.

Διάλεξε να πεθάνει εν μέσω της αναγέννησης της Γης, την εποχή της Άνοιξης. Κάθε φορά που η γη ανθίζει και ετοιμάζεται να δώσει τους καρπούς της για να θρέψει τα πλάσματα του Θεού, τότε ο Ιησούς οδηγείται μέσα από τη δοκιμασία, την αμφισβήτηση, τον εξευτελισμό και την εξόντωση, στη Τελική Έξοδο, στην Άνοδο εις τους Ουρανούς. Ως άλλη Περσεφόνη της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, δίνει το σώμα του στη Γη και το Πνεύμα του στο Άφθαρτο, προκαλώντας εμάς τους ανθρώπους που ετυμολογικά Άνω Θρώσκουμε, να βρούμε ξανά την σύνδεση με τον Δημιουργό μας και να ανακτήσουμε την θέση στον Παράδεισο που χάσαμε όταν αποκόψαμε τον ομφάλιο λώρο με την Πηγή της Ύπαρξής μας.

Οι πρόγονοί του θυσίασαν τον Αμνό για να σωθούν οι ομοεθνείς τους κατά την έξοδο από την Αίγυπτο από την ρομφαία του Άγγελου εκδικητή και ονόμασαν αυτή την εορτή σε θύμιση του θαύματος "Passover" που σημαίνει Πέρασμα. Ο Εμμανουήλ, ο γιός του ξυλουργού Ιωσήφ και της Μαρίας, έγινε ο ίδιος ο Αμνός του Θεού για να δώσει το εισητήριο στις ψυχές των θνητών προς την Αθανασία.


Νίκος Ξυλούρης "Οι πόνοι της Παναγίας"

Καλή Ανάσταση στις ψυχές μας,
Μαριαλένα
21/04/2008

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟ 1985

> H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
> Ειμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία
> περιμένοντας..
> Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο
> ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να
> μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι
> περνούσαν με την αναμονή.
>
> Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
> Δεν είχαμε air-condition, ούτε στο σπίτι, ούτε και στο αυτοκίνητο, και
> περιμέναμε μέχρι τις 5 να δούμε κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση.
> Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.
> Κάναμε
> ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε
> από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα,
> ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε
> στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,
> καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από
> μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν
> βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να
> κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε
> ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά
> γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το
> σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο
> σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν
> μπορούσε να μάς βρει.
> Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν
> υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε
> κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.
> Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή
> μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός
> σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε
> να το ξεπερνάμε.
>
> Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως
> κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν
> μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν
> έπαθε τίποτα.
> Καμιά
> φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
> πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.
>
> Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,
> βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
> φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν
> κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για
> να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα.... μέχρι εκεί έφτανε η
> τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας.
> Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες
> ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και
> κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και
> πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν
> υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
>
> Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και
> τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια
> από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς
> κανέναν υπεύθυνο!
> Πώς τα καταφέραμε;
>
> Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος
> έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί
> μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν
> ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!
>
> Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες
> ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και
> χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά
> κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε
> τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας
> κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P
>
> Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα
> αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα
> σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.


Stevie Wonder "Happy Birthday"

σ.σ. Σήμερα το τρελλοκριαράκι έχει γενέθλια. Από το -6 πάει στο -7 τώρα. Θα τα γιορτάσει παρέα με καλούς φίλους, με κουβεντούλα, μουσικούλα, μεζεδάκια και καλή διάθεση. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι μίζερη και θα ήθελα πολύ να μοιράζομαι τέτοιες όμορφες στιγμές ακόμα πιο συχνά, να χαίρομαι λίγο περισσότερο τη ζωή, όσο γίνεται...

Μαριαλένα, 12/4/2008 (με χαμηλούς τόνους και μια κρυφή χαρά που μπορώ φέτος να γιορτάσω τα γενέθλιά μου με φίλους. 3, 2, 1, φτου και βγαίνω, Happy Birthday!)

New Year's Resolution: Peace, My Soul!

A CHRISTMAS POEM
Excerpted from Maya Angelou's Book



It is the Glad Season
Thunder ebbs to silence and lightning sleeps quietly in the corner.
Flood waters recede into memory.
Snow becomes a yielding cushion to aid us
As we make our way to higher ground.

Hope is born again in the faces of children
It rides on the shoulders of our aged as they walk into their sunsets.
Hope spreads around the earth. Brightening all things,
Even hate which crouches breeding in dark corridors.

In our joy, we think we hear a whisper.
At first it is too soft. Then only half heard.
We listen carefully as it gathers strength.
We hear a sweetness.
The word is Peace.
It is loud now. It is louder.
Louder than the explosion of bombs.

We tremble at the sound. We are thrilled by its presence.
It is what we have hungered for.
Not just the absence of war. But, true Peace.
A harmony of spirit, a comfort of courtesies.
Security for our beloveds and their beloveds.

We clap hands and welcome the Peace of Christmas.
We beckon this good season to wait a while with us ...

We, Angels and Mortal's, Believers and Non-Believers,
Look heavenward and speak the word aloud.
Peace. We look at our world and speak the word aloud.
Peace. We look at each other, then into ourselves
And we say without shyness or apology or hesitation.

Peace, My Brother.
Peace, My Sister.
Peace, My Soul.

Το πρώτο ποστ για το 2008, ένα υπέροχο ποίημα της Αμερικανίδας λογοτέχνιδας Μάγιας Αγγέλου. Ειρήνη, Αδελφέ μου, ειρήνη, Αδελφή μου, ειρήνη, Ψυχή μου...

Από χθες ξεκίνησε η καινούργια χρονιά, ακόμα 365 μέρες που δεν θα μοιάζει καμμία με την άλλη. Μια Ευχή: Ειρήνη ημίν, Μια ανάγκη: Αγάπη σε όλους, Μια προσδοκία: Υγεία.

Καλή Χρονιά, Μαριαλένα
1/1/2008

΄Αγιε Βασίλη δεν ζητάω πολλά, μόνο ένα δώρο θέλω!

Αγαπητέ μου ΄Αγιε Βασίλη,

τώρα θες να σου πω αν ήμουν "καλό κορίτσι", κοτζάμ γαϊδούρα? Ε, μην είσαι αδιάκριτος, αυτά δεν λέγονται... Κοίτα όμως, επειδή από μένα υπάρχουν και χειρότερα (φτου-φτου) και δεν θες να μπλέξεις, ένα δωράκι θα σου ζητήσω μόνο φέτος, αυτό εδώ της φωτογραφίας, που χμ... δεν ξέρω πως να στο περιγράψω κιόλας!



















Θα μου το φέρεις Αγιούλη μου, τι λες? Τι σου ζητώ η γυναίκα, δεν είναι τίποτα δύσκολο...! Α, να μην ξεχάσω φέρε μου κι ένα υπογλώσσιο σε παρακαλώ, γιατί απ' τη συγκίνηση, καταλαβαίνεις... έχω πάθει το κατιτίς μου χρονιάρες μέρες!!!

La Bouche - Be My Lover

Από το 1996, "Be My Lover" techno dance hit, που κάναμε τα dancefloors να αναστενάξουν και όχι τίποτα άλλο, αλλά για χατήρι του πλάσματος μέχρι και pole dancing θα έκανα, Σάκηηηηη!!!

Marialena, 17/12/2007 (Καλή Χρονιά και Χρόνια Πολλά)

3 κεράκια!

Γεννήθηκες μικρό μου ιστολόγιο τον Αύγουστο του 2004, εν μέσω των Ολυμπιακών Αγώνων, μετά από ένα τηλέφωνο φίλου και αναφορά στα πρωτάκουστα τότε blogs!!! Εσύ πρώτα και μετά λίγες μέρες το αδελφάκι σου το The Write Stuff! Το πρωτότοκο Λιονταράκι, εξωστρεφές και ζουζουνιάρικο, ενώ το δεύτερο Παρθενάκι πιο χαμηλών τόνων και περισσότερο πνευματικό.

Και από λευκές σελίδες γίνατε και τα δυο, όμορφα στα μάτια τα δικά μου δημιουργήματα, με πολλή προσωπική προσπάθεια και αμείωτο ενδιαφέρον να σας κρατήσω στη ζωή. Και αποκτήσατε και άλλα ετεροθαλή αδέλφια στη πορεία, μα εσάς τα δυό σας έχω πάντα μεγάλη αδυναμία, αφού είστε κομμάτι δικό μου και προέκτασή μου 100%!

Έτσι έχουν περάσει τρία ολόκληρα χρόνια από την πρώτη μέρα που σας αντίκρυσα και ξεκίνησα να γεμίζω την οθόνη μου, με λέξεις, με ήχους και εικόνες, μα πάνω απ' όλα συναίσθημα και φαντασία, χαμόγελο και δάκρυ, παράπονο και χαρά, όνειρα και πραγματικότητα μπλεγμένα γλυκά σε κάθε ιδέα που γίνεται δημοσίευμα και όχι μόνο!

Χρόνια σας πολλά, χρόνια δημιουργικά με διάθεση και όρεξη και αγάπη για όλο αυτό που γίνεται, χρόνια πολλά αγαπημένα μου προσωπικά ιστολόγια, μεγαλώνετε και εγώ από δίπλα σας καμαρώνω...

Βάζουμε πλώρη για του χρόνου και όπου θελήσει ας συνεχίζει να μας πηγαίνει το σκαρί μας!

Δεσποινίς ετών 36!!!

Γειά σας, είμαι η Μαριαλένα, τι κάνετε? Καλαααά?


Καλά είμαι και γω, αλλά σαν κάτι να άκουσα πιο πριν!


Εμμμμ, νομίζω πως σήμερα έχουμε, πως το είπανε να δεις, "γενέθλια"!!!


Αααα, έχουμε και τούρτα, τι ωραία... μιαμ, μιαμ!!!


Για κάτσε να σβήσω το κεράκι τώρα και μετά θα φάω τούρτα!


Ε! ψιτ, είσαι και συ blogger? Για θύμισέ μου το username σου να γνωριστούμε!

Μα τι στο καλό συνέβαινε στον κόσμο όταν γεννήθηκα?

Μουσικό δωράκι: Έκπληξη!!! από τον Γιάννη Πάριο με τον Νιόνιο (Ερωτικά Ντουέτα, 2006). Καλή Ακρόαση!

{Μια ευχή για τα φετινά γενέθλια μέσα από την ψυχή μου είναι

να μπορέσω κάπως, κάπου, κάποτε, να αγαπήσω τη ζωή με πάθος...}

Πάει ο παλιός ο χρόνος...

Πάει ο παλιός ο χρόνος,
ας γιορτάσουμε παιδιά
και του χωρισμού ο πόνος,
ας κοιμάται στη καρδιά.

Γέρε χρόνε φύγε τώρα,
πάει η δική σου η σειρά,
ήρθε ο νέος με τα δώρα,
με τραγούδια και χαρά.



Πρώτο ποστάκι του 2007 και θέλω μονάχα να ευχηθώ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους τους φίλους ιστολόγους που την προηγούμενη χρονιά ήλθαμε πιο κοντά μέσα από τα προσωπικά μας ημερολόγια.

Χρόνια πολλά λοιπόν:
στη παρέα των Ανωνύμων Μελαγχολικών (Μαρία Ραφινάτα, Μαριώ, Αερικό, Ματ, Παναγιώτα, Μαύρο Γάτο και Μαρίνα Ροδιά),

στους θαμώνες του Ηλεκτρονικού Σαλονιού που μας χωράει όλους μέσα (τον Υπουργό κ. Ζούρι, τον Δρ. Ουγκμπαρ, τη Γοργόνα την An-Lu, το Θεριό το Ανήμερο, τη Nosyparker, τη Ναταλία, τη Γωγώ, τον Άβατον, κ.ά)

τον Χρήστο τον Φασούλα,
τον Sfrang με τις απόψεις του,
τον Κλέαρχο με τον οδηγό του στο Γαλαξία,
τον Sailor καπετάν Δημήτρη,
τον Μελομένο με την τρυφερότητά του,
τον Cyrusgeo με τις εμπνεύσεις του,
τον Lexx με τους Ακροβάτες του,
τον Νανάκο τον πανέξυπνο,
τον Πρέζα TV που δεν χαρίζεται σε κανέναν,
τον Greek Gay Lolita τον ευαίσθητο,
τον Sascha τον Ελβετό geek στην Ελλάδα,
τον Sigmund (Freyd?) με το πνεύμα του το αστείρευτο,
τον Άλλα λόγια από τον Πύργο, φίλο Χρήστο,
τον Net Κέρβερο με τις ωραίες μουσικές επιλογές του,
τον Ροϊδη, άνθρωπο με άποψη και ευγένεια,
τον Αλκάθοο, βασιλιά των Μεγαρέων,
τον Άρχοντα Κώστα που εκπέμπει από Αγγλία,
τον Solaris σαμουράι από άλλες εποχές,
τον Gelial με τη γλαφυρή καθημερινότητά του,
τον Ημίαιμο με την πατρική φιγούρα,
τον Θείο Άρη που μας τα λέει με αέρα Ισπανίας,
τον Νεκτάριο με τις όμορφες σκέψεις,
τον Σταύρο τον Κατσάρη με το ήθος του,
τον Αρκούδο που το δάσος έγινε το δεύτερο σπίτι του,
τον Γκάζι τον Καπλάνι που προχωράει μπροστά,
τον Μπαμπάκη τον κύριο συμμαθητή,
τον Επαρχιακό Σαλόνι του βουνού και του κάμπου,
τον Patrazo που αγαπάει τη γνώση και το χιούμορ,
τον Καλτσόβρακο με την αμεσότητά του,
τον Motorcycle Boy με την πλάκα του,
τον Alombar που όλα τα ξέρει,
τον Blogalization γείτονα με το χιούμορ του,
τον Vrypan που μας μάζεψε και οργάνωσε μέσα από το μόνιτορ

την Mindstripper που χτυπάει στο ψητό,
την Blogarismeni αλλά διόλου μπλοκαρισμένη,
την Lucy με τις εκπληκτικές εμπνεύσεις της,
την Βασιλική με την ψυχή από μάλαμα,
την Τασσούλα μανούλα όλο γλύκα,
την Χνουδομπαλένια αιθέρια ύπαρξη γνωστή τοις πάσι,
την Αλκιμήδη με το βάθος και περιεχόμενο,
την Αργυρένια που ναι σαν πεταλουδίτσα,
την Αντιγόνη της Παραμυθούπολης,
την Vista που ονειρεύεται στη Γερμανία,
την Μαρίνα διόλου κακό κορίτσι στο εσωτερικό,
την Κωνσταντίνα (πρώην ψιλικατζού) με τη γλώσσα της αλήθειας,
την Woman in this city που ψάχνει και τα παίρνει χοντρά,
την Ελληνίδα με τις πολλαπλές ανησυχίες,
την Νεράιδα με το θάρρος της γνώμης της,
την Μαριλένα που εκτός από το όνομα έχουμε και άλλα κοινά,
την Έψιλον που είναι σαν τον άγριο ποταμό,
την Μαρία που ξέρει τα πάντα για την ελληνική show biz (Σάκηηη)
την Δάφνη με την όμορφη ψυχή,
την Citronella με την καρδιά σαν τα άνθη που αγαπά,
την Morgana τη μάγισσα με το σκουπόξυλο και τη σάτυρα ανά χείρας,
την Κουρούνα που κράζει και περιγράφει μοναδικά,
την Σταυρούλα τη Σκαλίδη με τις λογοτεχνικές καταθέσεις της,
την Tom Boy με τους χαμηλούς της τόνους,
την Κουρκουμπίνι με τις αισθητικές της δημιουργίες

Μέσα σε ένα χρόνο με αυτούς τους ανθρώπους και όχι μόνο, γίναμε ένα κομμάτι της καθημερινότητας του καθενός μας, μέσα από ετούτες εδώ τις σελίδες. Για όσους με γνωρίζουν καλύτερα από ότι εγώ αυτήν τη στιγμή, ζητώ συγνώμη για την παράλειψη και ελπίζω η καινούργια χρονιά να μας φέρει σε επαφή μέσα από το ταξίδι που γίνεται με όχημα τις λέξεις, τις φωτογραφίες, τις μουσικές, τις σκέψεις και τα συναισθήματα.

Καλό και δημιουργικό 2007 με αγάπη στη καρδιά, γαλήνη στο νου και ειρήνη στο σώμα!

====================================================================================
Υ.Γ. Για λίγες μέρες πιστή στο πνεύμα του blog μου, φεύγω για Θεσσαλονίκη να περάσω μερικές μέρες παρέα με αγαπημένους φίλους, παλιούς και νέους! Θα σας δω εκεί, φιλιά!

Ο μικρός τυμπανιστής

The Little Drummer Boy - Jordan Knight (2006) <---κατεβάστε το εδώ

Διάβασα κάπου πως τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή που οι μεγάλοι χαίρονται, γιατί χαίρονται τα παιδιά πρώτα και κύρια και αυτοί χαίρονται μαζί τους. Έτσι είναι, τα παιδικά μάτια και η φαντασία πλάθουν όμορφες ιστορίες για τις γιορτινές μέρες που μένουν και επανέρχονται στη μνήμη ακόμα και όταν μεγαλώσουμε.

Ο μικρός τυμπανιστής είναι ένα τραγούδι που μ' αρέσει από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Έπλαθα και εγώ με τη σειρά μου φανταστικές ιστορίες που σαν παιδί με συντρόφευαν τις ημέρες των εορτών και ξαναγυρίζουν ακόμα και τώρα στο μυαλό μου σαν πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Εκεί βρίσκεται όλη η μαγεία, στα μάτια ενός παιδιού που περιμένει κάθε βράδυ πότε θα έλθει ο Άγιος Βασίλης να του φέρει το δώρο που ζήτησε...

Για αυτές τις γιορτές ας ευχηθώ σε μας τους "μεγάλους", να προσπαθήσουμε να τις ζήσουμε με την αίσθηση ενός παιδιού, που φαντάζουν όλα πρωτόγνωρα στα αθώα του ματάκια και ας τα έχουμε ζήσει πολλές φορές από τότε, ξανά και ξανά!

Καλές Γιορτές με αγάπη στη καρδιά και υγεία πρώτα απ' όλα, Μαριαλένα

Σαν ένα μπισκότο με άρωμα βουτύρου

"Όνειρα γλυκά, χρωματιστά, γλυκιά ψυχούλα..."

Για την τόσο τρυφερή αφιέρωση, ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου Μαυρογατούλη. Oubliez jamais, Μαριαλένα

I want to know what love is -a B-day wish-!

Foreigner


Με τον αγαπημένο μου αδελφό Γιάννη πρόσφατα

I Wanna Know What Love Is
by N/A

I gotta take a little time
A little time to think things over
I better read between the lines
Incase I need it when I´m older
Ohhhh
This mountain I must climb
Feels like the world upon my shoulders
Through the clouds I see love shine
It keeps me warm as life grows colder
In my life there´s been heartache and pain
I don´t know if I can face it again
Can´t stop now
I´ve travelled so far to change this lonely life

Chorus
I wanna know what love is
I want you to show me
I wanna feel what love is
I know you can show me

I´m gonna take a little time
A little time to look around me
I´ve got nowhere left to hide
Looks like love has finally found me
In my life there´s been heartache and pain
I don´t know if I can face it again
Can´t stop now
I´ve travelled so far to change this lonely life

Chorus

Με τον Βρασίδα αγκαλιά, ενώ κάνω βουντού για να ζωντανέψει!!!

Πριν 35 χρόνια ήρθα στον κόσμο μια Μεγάλη Δευτέρα στο μαιευτήριο Λητώ. ΄Ενα προωράκι με διάθεση να ζήσει από ότι φάνηκε, να μεγαλώσει και να ξέρει μόνο ένα πράγμα "πως κάθε μέρα είναι δώρο Θεού" έστω και αν ανεβαίνουμε ανηφόρες ή κατακυλάμε στις κατηφόρες, μέχρι να ξαποστάσουμε στο ίσιωμα. Δεν κατάλαβα πως έχω ίσως διανύσει ίσως το μισό της ζωής μου σε αυτή τη γη. Αναρωτιέμαι μέρες τώρα αν και το άλλο μισό θα κυλήσει τόσο γρήγορα όσο τα χρόνια της νιότης. Αυτά τα χρόνια μου έδωσαν εμπειρίες, γέλια, κλάμματα, απογοητεύσεις, χαρές, αναπάντεχα, προσδοκόμενα, αληθινά ή ψέμματα, αγάπη και φόβο, καταξίωση και καταφρόνηση. Ήρθε στη ζωή μου η εμπειρία της οδήγησης, πρώτα του ποδηλάτου, μετά του αυτοκινήτου, της μηχανής και τα ταξίδια σε μέρη άγνωστα και μαγικά για μένα. Έμαθα να επικοινωνώ με ανθρώπους από την άλλη άκρη της γης στη γλώσσας τους, να έχω φίλους αδελφικούς και συγγενείς μακρινούς. 'Ενιωσα τη χαρά να μάθω να περπατώ, να τραγουδώ, να μαθαίνω να γράφω και να διαβάζω, να ξενυχτώ πάνω στα βιβλία, να ζωγραφίζω, να κάνω χειροτεχνίες με τα χέρια μου και να γράφω ποιήματα και άλλα πολλά. Γεύτηκα το πρώτο φιλί στα 18, το πρώτο χάδι στα 21, βίωσα το πρώτο θάνατο αγαπημένου στα 31, την πρώτη επαφή με τον αναπάντεχο έρωτα στα 32 και συνεχίζω...

Μετράω τα χρόνια που ζούμε παρεϊτσα με το ζαχαράκι μου και κάθε χρόνος που περνάει χαίρομαι που δεν με έχει καταβάλλει, το αντίθετο συμβαίνει, ονειρεύομαι να ζήσω τον έρωτα της ζωής μου, τον έναν και μοναδικό που θα συνταράξει το είναι μου, να γίνω μητέρα ενός παιδιού που θα έχει γεννηθεί από αγάπη, να κάνω τη δουλειά που με εκφράζει, να βλέπω τους δικούς μου ανθρώπους να είναι καλά στην υγεία τους, τον αδελφούλη μου να βρίσκει αυτό που ψάχνει και να είναι ευτυχισμένος, τον κήπο μου ν' ανθίζει και τον ήλιο να ανατέλλει κάθε μέρα για μένα. Να χαμογελώ με νόημα, τα μάτια μου να εκφράζουν ανθρωπιά και η λύπη και η συμπόνοιά μου να είναι αληθινά.

Σ'αυτά μου τα γενέθλια θέλω για τη ζωή μου να αγαπήσω και να αγαπηθώ όλο και περισσότερο και όταν κλείσω τον κύκλο της επίγειας ζωής, να φύγω με έναν αξιοπρεπή και ανεπαίσθητο θάνατο. Το τραγούδι αυτό το συγκεκριμένο, μήνες τώρα είναι στο μυαλό μου για την περίσταση. Αυτό είναι και το δώρο μου προς όλους εσάς που θα διαβάσετε αυτές εδώ τις καταθέσεις σήμερα. Σας ευχαριστώ από καρδιάς!

Από μένα-για σας, με πολλή (και το εννοώ) αγάπη, Μαριαλένα, ετών πλέον 35!

(Update: Εδώ είμαι και σας βλέπω που έρχεστε, καλωσορίσατε, σήμερα έχουμε τσουρέκι με σοκολάτα καραμέλας για κέρασμα στο γραφείο, να σας φυλάξω ένα κομμάτι κι εσάς?) ;-}

Happy Holidays to everybody!

Have a Holiday that you'll remember and may your wishes come true for the new Year!

Season Greetings and don't forget to be grateful even if you're blue sometimes, Marialena

A super cool Christmas wish to all of you!

http://www.jacquielawson.com/viewcard.asp?code=0212320003

Happy B-day to me!!!

Hm, it's one of those days today isnt' it? One of those that nothing seems ordinary and yet everything is as usual. It' s a working day today for me, and I woke up to my parents wishes. Nice of them to come in with a b-day kiss. I returned the nice gesture presenting them with some sweets I had bought the day before as a surprise for them! My bro obviously didn't remember them, but I love him so much to hold any grudge against him! A few friends of mine remembered me also, sending me some cute txt msgs at my mobile. Was I glad to hear from them, especially today. Even Vodafone send me a txt msg providing me with ten free msgs to spare today for my B-day! I hadn't seen that before, thanx guys! Finally my ex-boyfriend sent me a heart-breaking e-card that I read a few minutes ago. Boy, that hurts!

I don't know about you people, but for me my B-day is a rather bizarre day ever since I have recollections about myself. It often falls within the Holly week so, that's an excuse to leave them behind without throwing a party. Nowadays it's not the case, but all I want to do is to think more positively about my future. Over the time I have developed a greater awareness about myself and I see that I have put a lot of strain to me, in order to fullfill or not my self steaming prophecies. My body is undertaking a great deal of pressure and is giving me a very profound signal of not corner it so much! Yeah, tell me about it! So Happy 34 of me, growing to an age where I'm still a young person (with an even younger mentality), but maturing and realizing things about my life (and that's the beauty of growing up, I guess for me). I rode my scooter today to work and I was thinking of what to wish myself for the occassion: The essentials such as letting love grow more inside of me, feel more, live in an earthly manner as a whole mind, body and soul! Let's see if my wishes aren't wishfull thinking but my life stance from now on...

Happy Birthday to me, happy birthday to me, may I live well with myself and in accordance of who I really am! Happy Birthday to all Aries who are born on April 12 as well! Cheers, M.