Wednesday, February 28, 2007

ΥΙΟΘΕΤΗΣΤΕ ΕΝΑ ΑΔΕΣΠΟΤΟ

Υιοθετήσατε ένα ενήλικο σκυλί



Στη περίπτωση αυτή θα χρησιμοποιήσετε διαφορετικές μεθόδους από αυτές που ταιριάζουν σε ένα κουτάβι.

Ξεχάστε για λίγο το θέμα της εκπαίδευσης και αφιερώστε όλες σας τις προσπάθειες στην προσαρμογή του σκυλιού στο νέο του περιβάλλον. Ένα σκυλί που αλλάζει ξαφνικά περιβάλλον, που έχει χάσει ή έχει εγκαταλειφθεί από το παλιό του αφεντικό, είναι συνήθως τρομαγμένο, ανασφαλές, τραυματισμένο από την εμπειρία αυτή.

Έτσι, η πρώτη σας φροντίδα είναι να ηρεμήσετε το σκυλί και να του δείξετε ότι το αγαπάτε. Μη χρησιμοποιήσετε τιμωρίες και ξύλο. Επιστρατεύστε όλη σας την υπομονή μέχρι να μάθετε το σκυλί να σας εμπιστεύεται. Μπορεί να χρειαστούν μέρες, εβδομάδες ή μήνες, ανάλογα με το πόσο τραυματικές ήταν οι προηγούμενες εμπειρίες του. Μιλήστε του αυστηρά αν κάνει κάποια σοβαρή αταξία, αλλά μην το χτυπήσετε ποτέ, γιατί το σκυλί είναι τρομαγμένο, μπορεί να σας επιτεθεί και κάτι τέτοιο θα καταστρέψει οριστικά τις σχέσεις σας.

Από το "Βιβλίο των Σκύλων" του Έρικ Άμπερμαν, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ.

7 comments:

An-Lu said...

Σμουάαααακκκκ!
Σωστά-σωστότατα!
;-)

lonely_chessplayer said...

6948761228 μιας και φεύγω αύριο

αλκιμήδη said...

Το αυτόν ισχύει και για άλλα ζώα
πχ ανθρώπους
για να μη ξεχνιόμαστε

Klearchos said...

Απίστευτη φάτσα στην φωτογραφία!!

Marialena said...

@ An-Lu: μάκια και σε σένα ζωόφιλη γοργόνα! Χρειάζονται τέτοιες συμβουλές για όποιον ενδιαφέρεται.

@ Σκακιστής: Σ' ευχαριστώ για την ανταπόκριση, θα το έχω υπόψην μου.
Να ευχηθώ και από εδώ, καλή επιτυχία στη διεκδίκηση του επάθλου!

@ Αλκιμήδη: Αχχχχ, τέτοια μου λες και μετά πως να μην κάνω τις αναγωγές, πολύ σωστά όπως το θέτεις καλή μου! Έμβιοι οργανισμοί είμαστε όλοι μας... αχχχχχ!

@ Κλέαρχος: φάτσα δεν λες τίποτα!!!

panagiota said...

Μαριαλενακι ξερεις την αδυναμια μου στα ζωντανα και μου αρεσε το ποστακι με τις συμβουλες,αλλα επρεπε να γνωριζες τον Φλομπο που συμμαζεψα απο τον δρομο πριν χρονια.Μεγαλος κερατουκλης!Προσαρμογη αμεση!Στο κρεβατι ορμηξε κατευθειαν,κι ηταν μες'την βρωμα ο μπαγασας.Ηταν αυτος που εκανε πιπι μεσα στην γλαστρα με τον ποθο,μεχρι που το ξερανε το φυτο απο την τσατιλα και την ζηλεια γιατι εβλεπε να το περιποιουμαι.Θυμασαι που -τα λεγαμε και γελουσαμε-!!!
Αλλα,αξιαγαπητος οπως ολα τα ζωα...
Ευτυχως που δεν μπορουσε να πιασει εφημεριδα γιατι θα μας εδερνε κι'ολας αν δεν τον πηγαναμε βολτα!!!

Marialena said...

Εγώ πριν έλθει η Άρτεμις στη ζωή μας, είχα ένα αδέσποτο γατί τον Τίτο μαζέψει στο σπίτι, σαν έφυγαν οι κοικάρηδές μας και τον άφησαν αμανάτι. Έμπαινε μέχρι την κουζίνα μας και κοιμώταν σε μια καρέκλα συνήθως. Θυμάμαι πως μια νύχτα τον είχα μέσα και κατόρθωσε να κοιμηθεί πάνω στο στέρνο μου όπως τον χαϊδευα. Χάθηκε όταν μια Λαμπρή μύρισε να ψήνουν αρνιά στη γειτονιά και δεν τον ξαναείδα...