Saturday, January 21, 2006

Σκόρπιες σκέψεις, σκόρπιες λέξεις!


Ξημερώματα Σαββάτου, λίγο πριν ησυχάσει το κορμί μου από τα ερεθίσματα της μέρας που πέρασε. Σήμερα κέρδισα ένα από τα φλουριά της πίττας που κόψαμε στη δουλειά. Χαρά ανέλπιστη, καθώς όταν ανακοινώθηκαν τα δώρα, αυτό που ήλπιζα ήταν να κερδίσω για να χρησιμοποιήσω το δώρο μου για να πάω μια βόλτα στη Θεσσαλονίκη, να συναντήσω φίλους αγαπημένους, παλιούς και νέους. Έκανα σαν παιδί, όταν κάθετα μέσα στο πεντανόστιμο κομμάτι πίττας, βρήκα ένα φλουρί. Κάποιος εκεί ψηλά πρέπει να μ' άκουσε να εύχομαι να πραγματοποιήσω την επιθυμία μου, γι' αυτό σ' ευχαριστώ καλό μου τζίνι!

Μετά πήγα στο εβδομαδιαίο μου μάθημα Tai-chi στο Καφέ Σχολειό (www.cafecole.gr) Όλη η ένταση της εβδομάδας που πέρασε, είχε για τα καλά χαραχτεί στο μυαλό και το σώμα μου και όλο μου έλεγε ο δάσκαλος ¨χαλάρωσε, χαλάρωσε". Το δίωρο πέρασε δίνοντας στο σώμα μια ανάσα ζωής μέσα από την άσκηση και στην ψυχή μια ευχαρίστηση και ηρεμία μέσω του διαλογισμού.

Γυρίζοντας σπίτι με το λεωφορείο, έβαλα ν' ακούσω λίγο Love Radio 97,5, από τους πλέον αγαπημένους μου σταθμούς εδώ και κάποια χρόνια. Η φωνή του Νίκου Γκαραβέλλα στο μικρόφωνο να γεμίζει τη νύχτα με αισθαντικές αποχρώσεις και η μουσική ανάλογη της ώρας, είχε ήδη φτάσει 10:30 μμ. Έβαλα τ'ακουστικά και το τραγούδι που έπαιζε μ' έκανε σιγά σιγά να συγκινηθώ. Ήταν το "Don't wanna miss a thing" των Aerosmith, ένα κομμάτι που σημάδεψε την προηγούμενη σχέση μου. Εκείνο έπαιζε όταν δώσαμε το πρώτο μας φιλί μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα σαν κι αυτή. Ρίγη διαπέρασαν το κορμί μου και παρορμητικά έκανα να πιάσω το κινητό να γράψω ένα μήνυμα σε κείνον που ζήσαμε τις στιγμές εκείνες τότε! Δεν τόλμησα, έμεινα στη σκέψη και μόνο. Ήθελα να του γράψω λόγια τρυφερά, λόγια που θα ξυπνούσαν τις μνήμες, αλλά σε τι θα ωφελούσε. Πόνεσα, πόνεσε άλλο τόσο & εκείνος και τράβηξα τη διαχωριστική γραμμή σε μια μάλλον δύσκολη σχέση. "Τον εαυτό σου να κοιτάς, πίσω ποτέ σου μη γυρνάς και γω θα χαίρομαι που είμαι μακρυά σου..." (Χάρης Βαρθακούρης, CD "Αδέσποτες οι νύχτες").

Έμεινα να κοιτάζω αφηρημένα το άπειρο καθώς το λεωφορείο διέσχιζε τη μεγάλη λεωφόρο. Τα μάτια μου έκαναν παιχνίδια με τα φώτα στον ορίζοντα και το μυαλό μου πάλι σκάρωνε στιχάκια για τη μοναξιά, αλλά όχι για πολύ. Τι δε θα δινα για μια ζεστή αγκαλιά, για ένα χάδι ξανά, για ένα τρυφερό φιλί, ένα άγγιγμα, ένα χαμόγελο! Για μια ώρα, για μια νύχτα, για μια στιγμή, για πάντα. O Richard Marx ακουγόνταν τώρα απ' το ραδιόφωνο και γω βυθιζόμουν στο γλυκόπικρο συναίσθημα. "Να σαι καλά εκεί που είσαι μάτια μου και σ' ευχαριστώ για όλα τα καλά και τα κακά που έζησα μαζί σου" ψέλλισα ελπίζοντας πως ο άνεμος κάπως μαγικά θα μετέφερε τα λόγια μου ή τις σκέψεις μου σε κάποιον, κάπου αλλού. Όχι, δεν θέλω να πισωγυρίσω, το παρελθόν είναι παρελθόν, αλλά θέλω μια καινούργια αρχή, να εκφράσω και να εκφραστώ, να μοιραστώ και να δώσω αυτά που βρίσκονται μέσα μου. But I still haven't found what I'm looking for (U2), αλλά θα συνεχίσω να ελπίζω "because the greatest love of all is happening to me, learning to love yourself it is the Greatest Love of All" (Whitney Houston) και καλύτερα να το θυμίζω αυτό στον εαυτό μου για να μην πελαγοδρομώ. Πέρασα από το "Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα, μην μ΄αφήνεις τώρα που ναι όλα πιο δύσκολα" (Πυξ-Λαξ ανεπανάληπτοι) και έχω φύγει για αλλού τώρα πια. Βάλε την συνειδητοποίηση, βάλε την εμπειρία που κατακτάται σιγά σιγά από τα λάθη του παρελθόντος, νιώθω πως είμαι σε ανοδική τροχιά. Μόνο που τζίνι μου καλό, που μου στειλες το φλουρί, κάνε τα μαγικά σου να νιώσω και ν' εκφράσω αυτά που θέλω αυτή τη χρονιά. Η monachus-monachus φώκια είναι, μην μεταλλαχθούμε και μεις στο άνθος της ηλικίας μας!!!

Καληνύχτα και καλό σαββατοκύριακο για όσους διαβάσουν τη μικρή αυτή εξομολόγηση. Μ.

6 comments:

ΠΡΕΖΑ TV said...

Τωρα αν σου πω οτι δεν μου εχει πεσει ποτε το φλουρι!Παντα τυχερη λοιπον και καλα να τα περασεις στη Σαλονικα!

Micro-T said...

tixerouli.... se zilevo afantasta, alla se 2 xronakia 8a egkatasta8o monima!! 8elo na pros8eso kati sta stixakia sou....
I'll never find anyone tou replace you, guess i'll have to make it through this time without you. I knew the storm was getting closer and all my friends said I was high, but everything we've ever known's here, I never wanted it to die...
Estranged, Guns n' Roses


Kisses

Marialena said...

@ drugstv: I wish you much more than the coin of the vasilopitta in the year ahead! ;->

@ micro-T: The future is bright for a restless mind such as you my dear, so in a couple of years I'll be the one who would be jealous of your stay in Salonica. Good things will come to you sooner than you know... Dare to dream!

Citronella said...

(Κλασσικά) Βρέθηκα εδώ κλικάροντας, και δεν πάει πολύς καιρός που άκουγα τα ίδια τραγούδια - συν ένα πανέμορφο της Laura Pausini!
Καλή νέα αρχή λοιπόν:)

Μαύρος Γάτος said...

Σ'αναζητώ στη Σαλονίκηηηηη, ξημερώματα
λείπει το βλέμμα σου, απ'της αυγής τα χρώωωωωμαααααταααααα....

Σ:0))))))))

Marialena said...

@ snowflake: "She walks in beauty" by Lord Byron, I'll post it again. Thanx for the beautiful song by Laura Pausini. Nice!
Snowy regards, M.

@ Μαύρος Γάτος: Καλά να "σ' αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα", αλλά αν μπω στον κόπο, θα σε βρω τελικά, εσύ τι λές? ;-D Keep on mewing, you naughty little kitty!