Monday, January 12, 2009

Απόψε


The sky tonight, image by www.photozo.com

Απόψε, τα μάτια θε να κλείσω
τη φαντασία να σφαλίσω
και τη σιωπή να αγκαλιάσω
με τρυφερή αποδοκιμασία,
μιας και στα κόντρα ρεύματα
ποτέ μου δεν κολύμπησα,
ούτε για σένα θα ευχόμουν κάτι τέτοιο.

Απόψε, καθώς θα ψάχνω τον ουρανό
για σημάδια εφήμερα του αύριο,
θα αναζητώ μες το σκοτάδι
εκείνον τον διάττοντα αστέρα
που με την πτώση του στη γη,
θα αποκαλύψει την αλήθεια
στους αποδοκιμάζοντες σκεπτόμενους.

Απόψε, δεν είναι ημέρα ούτε νύχτα,
μα λυκόφως που σε προκαλεί
να δεις, να αγγίζεις και να νιώσεις,
τι ακριβώς, δεν ξέρω
μην με ρωτάς,
τις απαντήσεις θα τις δώσεις
εσύ και μόνο προς τον εαυτό σου.

Marialena, 11/1/2008

4 comments:

after8 said...

με βρήκε η μέρα σκονισμένο από χθες, γέρικο αγρίμι να πεινάω & τροφή πουθενά.
μόνο που τρόμαξα τον εαυτό μου με τις άναρθρες κραυγές μου...

Την καλημέρα μου.

Marialena said...

@ After8: Τη καλησπέρα μου και στις δικές σου ποιητικές καταγραφές... η ποίηση δεν προσδιορίζεται, μονάχα υφίσταται αυθύπαρκτη ξεπηδώντας μέσα από τα σπλάχνα μας!

stardust30 said...

Μαριαλένα μου, πολύ όμορφο το ποίημα σου.
Σ'ευχαριστώ που μοιράζεσαι τέτοιες όμορφες στιχομυθίες μαζί μας.

Marialena said...

Πάνο μου σε ευχαριστώ... είναι σκέψεις που γίνονται έμμετρος λόγος, συναισθήματα που μετατρέπονται σε λέξεις, αισθήσεις που μοιράζονται αναμεταξύ μας!