Tuesday, June 20, 2006

Και ρώτησα τον Δάσκαλο...

ΣΥΓΧΥΣΗ

-Δάσκαλε, έχω σύγχυση. Η ζωή βαραίνει στους ώμους μου. Αναζητώ ανακούφιση. Ζητώ να μ’ αγαπάνε. Αλλά, αφού είμαι φτωχός και ανεπαρκής, πως μπορώ να σκεφθώ ότι αξίζω να αγαπηθώ? Νιώθω μικρός, μια πηγή πόνου και συνειδητά ή ασυνείδητα, θέλω να χάσω τον εαυτό μου. Καταφεύγω στη φαντασία, δημιουργώ παραμύθια στα οποία βλέπω ότι είμαι κάτι σημαντικό κι ωραίο για να απαλύνω τη ψυχή μου.
Αναζητώ εκείνη τη στιγμή που προσφέρει την κατάσταση ευτυχίας, που έρχεται μόνο όταν δεν είμαι ο εαυτός μου. Γυρεύω μέσα διαφυγής, το κάνω σημαντικά και τότε αυτά γίνονται οδυνηρά προβλήματα της ζωής μου.
Και παιδεύομαι κι όλο προσπαθώ και το μόνο που καταφέρνω είναι να με απορρίπτουν.

-Γιατί παιδί μου, δεν αγαπάς εσύ τον εαυτό σου? Γιατί διάλεξες να πεθάνεις?
Σκέψου ότι όλα στη φύση γεννιούνται από αγάπη, από έρωτα. Έτσι ξεκινά η δημιουργία, η κοσμογονία. Και συ ανήκεις στη φύση. Από έρωτα έχεις γεννηθεί. Κι η φύση ερωτεύεται χωρίς προσπάθεια, επειδή είναι ελεύθερη. Κι είναι ελεύθερη γιατί αποδέχεται αυτό που είναι.
Παρακολούθησε τη καρδιά και τον νου σου με προσοχή και ξεσκέπασε τους κρυφούς δρόμους της επιθυμίας. Η αγάπη και ο έρωτας δεν πηγάζουν από τον νου. Είναι εντελώς ανεξάρτητα από την σκέψη. Ο νους, η σκέψη, δεν γεννάει αγάπη, δεν γεννάει ομορφιά. Μόνον όταν τα πράγματα του νου δεν ταράζουν την καρδιά μας, τότε μόνο αναβλύζει η αγάπη.
Κι όταν έτσι ελεύθερα κι αυθόρμητα αγαπήσεις έναν άνθρωπο, τότε ανακαλύπτεις πως αγαπάς τον κόσμο ολόκληρο. Και τότε δεν είναι ούτε ένας, ούτε πολλοί. Υπάρχει μόνο η αγάπη. Και τότε και μόνο τότε, γνωρίζουμε την ευλογία και την χαρά της.

Απόσπασμα από το βιβλίο της Χρυσάνθης Φωτεινού Κισατζεκιάν «Και ρώτησα το Δάσκαλο…», Εκδόσεις Καφέ Σχολειό, Αθήνα 2001

18 comments:

An-Lu said...

Καλή σου μέρα με αγάπη!

Marialena said...

Καλημέρα An-Lu μου! Φαίνεσαι πως το εννοείς αυτό που λες, ευχαριστώ και ανταποδίδω!!! Να σαι καλά, Μ.

Sailor said...

Καλή σου ημέρα
Καλή μου Μαριαλένα

Καλό πρωινό !

Marialena said...

Καλημέρα Καπετάνιε μου! Να έχουμε μια όμορφη μέρα, αμήν! Μ.

Xνούδι said...

θέλω έναν τέτοιο δάσκαλο, τώρα όμως

Καλημέρες

Marialena said...

Καλώς το μου το Χνούδι! Εντός της εβδομάδας θα δεις και τη συνέχεια που έχει να κάνει με τον Φόβο και θα πάθεις πλάκα. Απίστευτο κείμενο, μίλησε κατευθείαν στην καρδιά και όχι μόνο!

Καλημέρααααα!

Art Attack said...

..Κι όταν έτσι ελεύθερα κι αυθόρμητα αγαπήσεις έναν άνθρωπο, τότε ανακαλύπτεις πως αγαπάς τον κόσμο ολόκληρο.

Αυτο ειναι αληθεια, εγω το εκανα μ'ενα κουνουπι αυτο, το αγαπησα τοσο που τωρα πλεον αγαπω ολα τα εντομα του κοσμου.Τι ζουζουνια, τι αραχνουλες, τι... τι...
τι να σου λεω, μεγαλη αληθεια.

Υ.Γ.Ελπιζω τα μυαλα σου να μην πηγαινουν σαν το ρολοι δεξια, ε? :ppp

Marialena said...

Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα Arty μου! Εγώ ένα θα σου πω: Μια δοκιμή θα σας πείσει αν τα μυαλά μου πάνε καλά... για test drive πληροφορίες εντός! ;-P M.

morgana said...

δυσκολο να αγαπας το νεαυτο σου και να εχεις ειρηνη μαζι του. πολυ δυσκολο.

Άβελ said...

marialena μου, διαβάζοντας το ποστ σου,(πολύ ωραίο ομολογουμένως) μου γεννήθηκε μία απορία: αν αγαπήσω τον εαυτό μου και τους άλλους, άραγε οι άλλοι θα με αγαπήσουν αληθινά ή θα προσποιηθούν ότι το κάνουν και σε πρώτη ευκαιρία θα προσπαθήσουν να με βλάψουν, γιατί έτσι θα τους προστάζει το συμφέρον τους; Έχω μια πικρή πείρα επ' αυτού.......

Ίσως σκεφτείς μέσα σου ότι με αυτά που σου γράφω, "σου χαλάω τη σούπα" όπως λένε, αλλά πιστεύω ότι δεν είσαι από τους τύπους που θέλουν τους φίλους τους να είναι "yes men" και να συμφωνούν πάντα με τις απόψεις σου.

Καλό σου απόγευμα!

Marialena said...

@ Morgana: The story of my life! Keep on tryin' baby, we only have one life to live! kissez, M.

@ Αβεσσαλώμ: Φυσικά και οι φίλοι δεν είναι για να συμφωνούν με ό,τι λέμε ή γράφουμε. Το έθεσες πολύ σωστά και σ' ευχαριστώ.

Αυτό το δίλημμα το έχω και γω αγαπητέ μου Α. γιατί χλαπάτσες έρχονται από κει που δεν το περιμένεις με τους ανθρώπους γύρω μας και μου είναι δύσκολο να συμφιλιωθώ με αυτό.

Νομίζω ότι καλόν είναι σε αυτές τις περιπτώσεις να ξεκαθαρίζεις μέσα σου τα γεγονότα και να μην το παίρνεις επί πόνου (το αντίθετο από αυτό που κάνω εγώ συνήθως καθότι συναισθηματική πολύ δλδ). Shit happens my friend! Αλλά, ας προσπαθούμε να μην κάνουμε στους άλλους αυτά που μας κάνουν αυτοί, μπας και αλλάξει λίγο ο τρόπος που αλληλεπιδρούμε και ο Θεός βοηθός! Μ.

Άβελ said...

marialena, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω αυτή τη φορά μαζί σου!

Micro-t said...

Σ'ευχαριστω..
Την αλήθεια αυτή την ξέρω, την εχω ανακαλύψει μάλλον..
Εγώ θέτω ένα ερώτημα: Πώς; Πώς μαθαίνω ν'αγαπώ τον εαυτό μου;

Ίσως το ανακαλύψω(τι στο καλο, τόσα πράγματα ανακαλύπτω αυτές τις μρες σχετικά με το θέμα)
Κλείνω πονηρά το μάτι κ σου βγάζω τη γλώσσα....

Σε χαιρετώ

ΠΡΕΖΑ TV said...

Τετοιοι δασκαλοι ειναι απλα ρομαντικοι για την εποχη μας.

Marialena said...

Καλημέρα σε όλους σας!

@ Αβεσσαλώμ: χαίρομαι που πήρες μια ανάσα από την παρακολούθηση των αγώνων του Μουντιάλ και πέρασες να δεις τι γίνεται. Και σε επόμενες συζητήσεις μας λοιπόν με ή χωρίς διαφωνία. Να σαι καλά, Μ.

@ Μίκρο-Τ: Χαίρομαι για σένα και τι συμβαίνει αυτόν τον καιρό μέσα σου! Το πως δεν έχει συνταγή να σου το πει κάποιος άλλος, όμως θα λεγα να ξεκινήσεις με το να νιώθεις καλά με αυτό που είσαι μέσα και έξω και αισθάνεσαι. Όταν δεν έχεις αμφιβολίες, είσαι σε καλό δρόμο πίστεψέ με... Τον τρόπο θα τον βρεις, τέτοιο πλάσμα που είσαι είμαι σίγουρη (χαρ,χαρ). Φιλιά πολλά και αύριο θα διαβάσεις το επόμενο κείμενο για τον Φόβο. Μ.

@ Πρέζα TV: Νίκο μου αυτές οι αλήθειες είναι πανανθρώπινες και εκφράζονται από τους πνευματικούς ανθρώπους ανά τους αιώνες. Δεν ανακαλύφθηκε ο τροχός τον 20ο αιώνα.

Ergotelina said...

Μα υπαρχουν Δασκαλοι στην εποχη μας;;´..

Marilena said...

Είναι τόσο καλό....

Marialena said...

@ Εργοτελίνα: Στο κανόνα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, φαίνεται πως ναι, Εργοτελίνα μου υπάρχουν γιατί είναι σεμνοί και ταπεινοί και γι' αυτό ξεχωρίσουν ανάμεσά μας...

@ Μαριλένα: Τι τρυφερό σχόλιο είναι τούτο καλή μου, τρεις λέξεις και αναδύουν τέτοια ομορφιά από μέσα σου, να σαι καλά, σε φιλώ, Μ.