Saturday, June 24, 2006

Υπάρχει Λόγος (Bonus Track)

Ξημερώματα Σαββάτου, βγήκα το βράδυ, καλή παρέα, ενδιαφέρουσα κουβέντα, ωραίοι άνθρωποι. Στην επιστροφή, άνοιξα το παράθυρο του αυτοκινήτου, έβαλα μουσική στο στέρεο και ξεχύθηκα στη μεγάλη λεωφόρο για να επιστρέψω σπίτι. Ήπια ένα ποτό και σε θυμήθηκα. Όχι ότι σε έχω ξεχάσει, είσαι στις σκέψεις μου αυτόν τον καιρό συνέχεια.

Ο αέρας χάιδευε τον λαιμό μου καθώς ερχόταν μέσα από το ανοιχτό τζάμι και σε σκεφτόμουν. Ξάφνου, αναδύθηκε μια είκονα στον νου μου. Εσύ κι εγώ να χαϊδευόμαστε, να φιλιόμαστε, να με έχεις στην αγκαλιά σου. Ξέρεις τι έκανα χθες βράδυ? Κοιμήθηκα γυμνή, σαν τότε που μοιραζόμασταν το ίδιο κρεββάτι. Δεν ήταν μόνο η ζέστη, αλλά δεν ήθελα πάνω μου κανένα ρούχο, τίποτα, ήθελα να αποκοιμηθώ ολόγυμνη, το κορμί μου να αγγίζει τα στρωσίδια και να μην υπάρχει τίποτα ανάμεσα σε μένα και στο κρεββάτι μου. Σαν τότε, θυμάσαι? Κι εγώ μετά ήθελα τη πυτζάμα μου γιατί κρύωνα συνήθως. Εσύ όχι, είχες συνηθίσει αλλιώς και γω κρύωνα...

Θέλω να σε νιώσω ξανά να με αγγίζεις, το χάδι σου να με αναστατώνει, το φιλί σου να ξυπνά τη γενετήσια μου ορμή. Θέλω να μου κάνεις έρωτα, όπως τότε, εσύ και γω, εσύ ο άνδρας και εγώ η γυναίκα να υποκύπτω όσο περνάει η ώρα στη μέθη των αισθήσεων. Να κλείνω τα μάτια αναστενάζοντας από ηδονή και όταν τα ξανανοίγω στο ημίφως, να σ' αντικρύζω να με κάνεις δική σου και να με κοιτάς γεμάτος ικανοποίηση.

Image Hosted by ImageShack.us

Θέλω να αισθανθώ τη στιγμή που από δύο γινόμαστε ένα, εκείνη την ανεπανάληπτη στιγμή της ένωσής μας και να χαμογελάμε ο ένας στον άλλον χωρίς αγωνία, με γαλήνη να μας πλημμυρίζει καθώς κάνουμε έρωτα. Θυμάσαι τότε που φέγγαμε σαν φεγγάρια, εκείνη την τελευταία φορά? Να κρατάμε τα χέρια ο ένας του άλλου, να μετράς τις ανάσες μου καθώς βαθαίνουν, να σε κοιτώ στα μάτια καθώς σου προσφέρω ηδονή και παραδίδεσαι στις θωπίες μου. Να σε νιώσω μέσα μου και να ανταποκρίνομαι γεμάτη πάθος στον έρωτά σου. Να πλησιάζει η στιγμή της κορύφωσης και όταν ο οργασμός με ξεπεράσει και πλημμυρίσει κάθε μου κύτταρο, να με κρατάς αγκαλιά και να τρέμω ακόμα από την έξαψη. Και μετά, ω μετά, να μιλάμε χαμηλόφωνα με λόγια αγάπης, συντροφικότητας, μοιράσματος, ευγνωμοσύνης για το θείο δώρο της ένωσής μας. Και τα σώματα να αγγίζονται τρυφερά καθώς υποκύπτουμε αποκαμωμένοι στον ύπνο αργά μέσα στη νύχτα.

Μωρό μου σε θέλω, σε θέλω ξανά και ας μην ξέρεις πόσο! Θέλω να βρω το θάρρος να σου τηλεφωνήσω, να σου ζητήσω να συναντηθούμε, θέλω να ζήσω μαζί σου έναν έρωτα δίχως αύριο, σε θέλω μωρό μου, σε θέλω πολύ και μου λείπεις...

Μην μου το αρνηθείς μωρό μου, γιατί Υπάρχει Λόγος που απόψε ξεγυμνώνω τη ψυχή μου καθώς σου γράφω αυτές εδώ τις σκέψεις και σε θέλω τόσο, μα τόσο πολύ πάλι στη ζωή μου! Δεν αντέχω πια άλλο μόνη χωρίς εσένα, αχ πόσο σε θέλω...!

(c) Μαριαλένα, 23/06/2006 (όταν η καρδιά εκφράζει αυτό που πραγματικά νιώθει απόψε)

Καλή ακρόαση με το ομώνυμο τραγούδι της Έλενας Παπαρίζου σε χορευτική εκτέλεση. Απολαύστε το!

8 comments:

Maiandros said...

Αν και νιώθω σαν να εισβάλω στο δωμάτιό σου την ώρα που κοιμάσαι, με το σχόλιο που αφήνω, ήθελα να σου πω πως το ποστ σου ήταν ένα ξεγύμνωμα ψυχής, αλλά πάρα πολύ αγνό και αληθινό... Καλημέρα! Και γρήγορα για όλα!

Ημίαιμος-Imiaimos said...

Για ηρεμείστε οι όμορφες, υπάρχουν και μπόγκερς σε κρίσιμες ηλικίες...!
:))

mitsak said...

Πανέμορφες στιγμές,αλλά μακρινές.Κ στην τελική σε χαλάνε επειδή δεν μπορείς να τις ξαναζήσεις άμεσα. Δεν έχω λόγια, οι καλές οι αναμνήσεις σε κάνουν αδύναμο καποιες φορές.Είναι απαραίτητες όμως

Giramondo said...

Εγώ τώρα τη χαζή μου την ερώτηση θα την κάνω...μας έφυγε...ο κύριος; και γιατί να είναι έρωτας χωρίς αύριο...τέτοιο πάθος να πάει χαμένο;;

Γύρνα βρε!!

φιλιά

dyolf said...

Σε βρίσκω άκρως αποκαλυπτική και ερωτική!

Ελπίζω το ξημέρωμα να σε βρήκε πιο αποφασισμένη για το τι θα κάνεις. Και αν κάνεις το τηλεφώνημα να σου βγεί σε καλό!

Xνούδι said...

Μας την έκανες τη ζημιά εκείνη την αποφράδα νύχτα.

Αυτή τη στιγμή εγώ θέλω ένωση με το μαξιλάρι μου :ΡΡΡ

Kαλημέρα :)

Marialena said...

Καλημέρες Δευτεριάτικες μετά από το σ/κ.

@ Μαίανδρος: Με τέτοια διακριτικότητα και ευγένεια που χαρακτηρίζει τα γραπτά σου, η είσοδος στο μπουντουάρ μου αγαπητέ, δεν ήταν παραβίαση, αλλά ευχάριστη έκπληξη. Σ'ευχαριστώ!

@ Ημίαιμος: Ένα χαμόγελο και πολλή κατανόηση για τις κρίσιμες ηλικίες καλέ μου φίλε! LOL! Αλλά τι να κάνουμε που και μεις οι όμορφες έχουμε ποικιλόμορφες ανάγκες, ε...!

@ Μιτσάκλας: Έχουμε και πολύ δύναμη μέσα μας, όπως και αδυναμία αγαπητέ μου. Το θέμα είναι να εξισορροπούνται αυτά τα δύο και να εκφράζονται ανάλογα. Καλοσώρισες!

@ Giramondo:Καλοσώρισες στο καλυβάκι μου, όμορφο το σχόλιό σου, το έρωτας δίχως αύριο το είπα από την άποψη του να ζήσουμε το εδώ και τώρα εφόσον μπορούμε, το γεγονός είναι πως ακόμα τίποτα!

@ Dyolf: Θα δείξει Νεκτάριέ μου, θα δείξει, είσαι πολύ γλυκός και ευαίσθητος άνδρας! Μακάρι από το στόμα σου και εκεί που πρέπει το αυτί και το μάτι και το στόμα...!

@ Χνούδι: Ε, αυτό ήταν το κερασάκι στην τούρτα! Άμα, άλλος κέρασε και άλλος ήπιε αυτό το σ/κ, άξιος ο μισθός μου και οι ζουζουνιές σας!

panagiota said...

αφου τα καταφερε και σ'εχασε....ειναι μεγαλος μπουμπουνοκεφαλος....
Αρα δεν υπαρχει λογος