Thursday, March 15, 2007

Πέντε λέξεις, μια ιστορία!

Ο "Παράξενος"

Πάει καιρός που είχε ξεχάσει ποιός πραγματικά ήταν. Μέσα στο πλήθος, αυτό το απρόσωπο πλήθος της μεγάλης πόλης όπου ζούσε, είχε χάσει κάθε αίσθηση της ταυτότητάς του, όσο περνούσαν τα χρόνια.

Μα τώρα ένιωθε μια ακατανίκητη επιθυμία να ξαναβρεί τις ρίζες του, την οικογένειά του. Παλιά τον φώναζαν "παράξενο", επειδή είχε πάντοτε τάσεις φυγής και ήταν κλεισμένος στον εαυτό του. Μεγαλώνοντας, δεν άργησε να φύγει μακριά, αφήνοντας πίσω αναμνήσεις και παρελθόν, βολικά θαμμένο στο χθες.

Θυμήθηκε τον αδελφό του, το καμάρι του σπιτιού. Από μικρός φαινόταν πως ήταν πλασμένος για μεγάλα πράγματα, σε αντίθεση με εκείνον, τον "παράξενο". Τι να είχε απογίνει άραγε? Τώρα πια το μόνο κοινό που είχαν κοινό ήταν το επώνυμό τους και το αίμα που κυλούσε στις φλέβες τους, σαν συνδετικός κρίκος μιας ανίερης συγγένειας.

Πέρασε εμπρός από την τράπεζα όπου εργαζόταν ο αδελφός του. Μια δύναμη τον κράτησε από να δρασκελίσει τα σκαλιά και να μπει μέσα να τον συναντήσει. Προτίμησε να χωθεί πανικόβλητος στο πρώτο καφέ μπαρ που συνάντησε στο τέρμα του δρόμου και να πνίξει τις ανασφάλειές του στο πιοτό. Δεν άντεχε ποτέ τη σύγκριση μεταξύ τους, αλλά παρά τη λαχτάρα του, έμεινε εγκλωβισμένος στην ανασφάλειά του και το μικρό σκοτεινό κελλί που είχε φτιάξει, για να τους κρατήσει όλους μακριά του. Δεν άντεχε παραπάνω, γι' αυτό και θα ήταν στα μάτια τους για πάντα, ο "παράξενος"...

(c) Marialena, 12/03/2007

σ.σ. Ευχαριστώ πολύ τον φίλο Κλέαρχο που μέσα από το δικό του Παιχνίδι με τις λέξεις... με προσκάλεσε να συμμετέχω στη δημιουργία μιας ιστορίας ή ποιήματος που να περιλαμβάνει τις συγκεκριμένες λέξεις που βλέπετε υπογραμμισμένες στο κείμενο.

Με τη σειρά μου δίνω τη σκυτάλη στους φίλους:

Μελομένο,

Σταυραετό,

Άλλα Λόγια,

Ραμόν &

Παράλληλα

να δημιουργήσουν ένα δικό τους κείμενο (πεζό ή ποίημα) με τις εξής λέξεις:

Μορφή, υποκείμενο, αλυσίδα, επικράτηση, αφουκράζομαι

Καλή (δημιουργική) συνέχεια εύχομαι σε όλους τους συμμετέχοντες! Μαριαλένα

9 comments:

An-Lu said...

Ένα πληρέστατο short story!!!
;-)

Marialena said...

Αυτό είναι ό,τι προέκυψε λόγω της έμπνευσης έχοντας υπόψην μου τις συγκεκριμένες λέξεις που μου δόθηκαν. Σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια γοργονίτσα!

Νομίζω πως σήμερα πρέπει να είχες και κάποιο τηλεφώνημα για ενεργοποίηση της εγγραφής σου στη Λέσχη Γυναικών Οδηγών, αν δεν απατώμαι. Let me know, φιλιά πολλά, Μ.

Klearchos said...

Πολύ όμορφο, Μαριαλένα!! Ερώτηση: Έχεις αδέλφια;

Καλό απόγευμα!!

Marialena said...

Καλησπέρα καλέ μου Κλέαρχε! Εγώ σ' ευχαριστώ για το έρεθισμα που μου έδωσες για να βγει αυτό το κείμενο.

Ναι, έχω έναν αδελφό λίγο μικρότερό μου, που αγαπώ πολύ. Εσύ? ;-}

alas said...

Ευχαριστώ για το κάλεσμα, καρδιά μου. Θα το τιμήσω τις επόμενες μέρες (είμαι χώμα και θέλω να το φροντίσω...)
...αλλά για έλα λίγο από το σπιτάκι μου... σε αφορά...

παράλληλος said...

Πολύ τρυφερό και πικρό αντάμα, σου βγήκε! Πώς αλλιώς;

Ευχαριστώ για την πρό(σ)κληση και επιφυλάσσομαι για ένα 24ωρο.
Πρέπει πρώτα να φροντίσω αγαπημένα πρόσωπα.
Καλημέρα.

Marialena said...

@ Alas: Χρήστο μου πέρασα και ανταποκρίνομαι στο κάλεσμά σου με μεγάλη χαρά επίσης. Θα το δεις στο αμέσως επόμενο ποστ σήμερα! Σ'ευχαριστώ καλέ μου φίλε...

@ Παράλληλος: Είδες τι βγαίνει χωρίς να το σκεφτούμε στην ουσία? Πάρε το χρόνο σου, φρόντισε με αγάπη αυτούς που σε χρειάζονται και περιμένω όταν νιώσεις έτοιμος να δημιουργήσεις και συ το δικό σου κείμενο. Καλή μέρα να έχεις!

panagiota said...

Καλημερουδια κι απο'δω...
Με λιγες λεξεις και τον"ζωγραφισες"τον παραξενο!!!

Marialena said...

@ Παναγιώτα: Είναι να έλθει η έμπνευση και να δέσει με τις λέξεις, για να βγει κάτι που σε εκφράζει κατά περίπτωση! Ξέρεις κι εσύ άλλωστε από αυτά, έτσι δεν είναι? Καλημέρα κι από μένα...