Saturday, May 27, 2006

Και ρώτησα τον Δάσκαλο...

ΔΑΣΚΑΛΟΣ - ΜΑΘΗΤΗΣ

- Δάσκαλε, κρύψου! Δεν θέλω να σε χάσω. Έρχονται οι εχθροί.
-Δεν βλέπω εχθρούς, παιδί μου. Μόνο εσένα βλέπω.
-Εμένα? Μα... εγώ... γιατί κρατώ σπαθί?
-Δεν είναι σπαθί, παιδί μου. Είναι το χέρι σου.
-... Γιατί έχεις πληγή στο στήθος, Δάσκαλε? Ποιός σε μάτωσε?
-Δεν είναι πληγή, παιδί μου. Είναι ο ήλιος που χτυπά στο στήθος μου και αντανακλά τον πόνο σου.
-Μα... έρχονται οι εχθροί Δάσκαλε.
-Όχι παιδί μου. Μόνο εσύ είσαι εδώ.
-Εγώ? Εγώ είμαι τόσοι πολλοί? Σου λέω τους βλέπω. Κρατούν μαχαίρια, σφυριά, βέλη. Φόρα την ασπίδα σου, Δάσκαλε. Δεν θέλω να σε χάσω.
-Σώπασε, παιδί μου. Σώπασε! Αυτά που βλέπεις είναι μόνο οι φόβοι σου.
-Μα το μαχαίρι, Δάσκαλε?
-Είναι μόνο οι σκέψεις σου.
-Μα το σφυρί, Δάσκαλε?
-Είναι μόνο η επιμονή σου.
-Μα τα βέλη, Δάσκαλε?
-Είναι μόνο η απόφασή σου.
-Και η ασπίδα, Δάσκαλε?
-Είναι για να κρύβεις τα όπλα σου από σένα.
-Να πετάξω τα όπλα, Δάσκαλε. Δεν τα θέλω.





-Δάσκαλε, άνθησε το στήθος σου! Τι θαύμα είναι αυτό που βλέπω?
-Άνθησε για σένα, παιδί μου. Άπλωσε το χέρι σου και πάρε το πρώτο το λουλούδι. Είναι για σένα.
-Μα... Δάσκαλε, τι θα πάρουν τα άλλα τα παιδιά σου?
-Πάλι το πρώτο το λουλούδι. Πάντα το πρώτο το λουλούδι.





Απόσπασμα από το ομώνυμο βιβλίο της Χρυσάνθης Φωτεινού-Κισατζεκιάν, σελ. 17-18, εκδόσεις Καφέ Σχολειό, Αθήνα 2001

7 comments:

Serenity said...

Όσες φορές και να διαβάσω αυτό το απόσπασμα πάντα χαμογελάω στο τέλος... :)))
Υπέροχη επιλογή!

Marilena said...

Μαριαλένα καλησπέρα.
Αρχικά θέλω να σου πώ πως το απόσπασμα είναι πραγματικά καλό.
Και εκτός του ότι τα ονόματά μας μοιάζουν πάρα πολύ...κάνουμε post και τα ίδια θέματα!!! LOL
Το τεστ προσωπικότητας το έβαλα και εγώ μερικές πρίν στο δικό μου blog !! Άτιμες συμπτώσεις... :D
Να σε καλά, σε χαιρετώ

Marialena said...

Καλησπέρες Κυριακάτικες και ηλιόλουστες!

@ Serenity: Υπάρχουν φορές που κάποια πράγματα έρχονται στη ζωή μας ως μάννα εξ ουρανού. Έτσι ένιωσα και για αυτά τα λόγια γεμάτα σοφία που μοιραστήκαμε εδώ.

@ Μαριλένα: Καλοσώρισες συνονόματη(!) Χαίρομαι και εγώ που σε γνωρίζω και που μου μεταφέρεις τις εντυπώσεις σου. Λες εκτός από την κοινή ρίζα των ονομάτων μας να μοιραζόμαστε και άλλες ανησυχίες?
Μακάρι το εύχομαι. Να σαι καλά, θα τα ξαναπούμε, Μ.

Άβελ said...

Ωραίο και αρκετά κατανοητό το δημοσίευμά σου. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε.

Έχω μια απορία με εσάς τις γυναίκες: πού πάτε και ξετρυπώνετε όλες αυτές τις απίθανες εκδόσεις; Ασχολούμαι πολλά χρόνια με βιβλία. Είμαι δηλαδή βιβλιοφάγος, αλλά πρώτη φορά ακούω "Εκδόσεις Καφέ Σχολειό" ή "Εκδόσεις Κοάν". Δεν το λέω αυτό σαν μομφή. Απλά το αναφέρω, χωρίς να ζητάω εξηγήσεις. Ίσως να μην είμαι καλά ενημερωμένος γύρω από τα εκδοτικά πράγματα.

Marialena said...

Καλησπέρα Αβεσσαλώμ μου! Χαίρομαι που είσαι βιβλιοφάγος, σίγουρα κατέχεις πολλά για την αγορά του βιβλίου! Ξέρω τι λες, ειδικά για τις μικρές εκδοτικές εταιρίες που αναφέρονται από την Serenity ή από μένα εδώ. Σ'αυτήν την περίπτωση ισχύει ότι οι συγκεκριμένες εκδόσεις είναι μέρος του Εκπαιδευτικού Οργανισμού Καφέ Σχολειό όπου θητεύω για 3η συνεχή χρονιά στις δραστηριότητές του και γι'αυτό και διαβάζω και κάποια από τα πραγματικά ενδιαφέροντα βιβλία του ιδρυτού του Σχολειού, αειμνήστου Καθηγητή Κώστα Φωτεινού. Το βασικό για μένα ήταν ότι συνάντησα απόψεις που έχουν να κάνουν με πανανθρώπινες αλήθειες και γι' αυτό και τις μεταφέρω εδώ. Εσύ έχεις κάποια ειδικότερα ενδιαφέροντα όσον αφορά τα βιβλία? Οι προτιμήσεις σου ποιές είναι?

Άβελ said...

marialena αγαπητή, αφού ρωτάς για τα ενδιαφέροντά μου, μπορείς να κοιτάξεις το προφίλ μου. Πρόσθεσε μόνο ότι παίζω και σκάκι on line.

Είδα όλα τα σχετικά στο λινκ που με παραπέμπεις. Όλα πολύ ενδιαφέροντα, αλλά διαφωνώ πλήρως στη βασική αρχή του Καφέ Σχολειού, ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ΚΑΛΟΣ. Οι απόψεις μου βγαλμένες όχι μόνο από την ιστορία αλλά και την προσωπική μου εμπειρία, είναι τελείως διαφορετικές. Οι άνθρωποι, 99 στους 100, είναι ανειλικρινείς, υποκριτές, άσπλαχνοι, βίαιοι, αδιάφοροι για τον συνάνθρωπό τους και συμφεροντολόγοι πάνω απ' όλα. Αυτές είναι μερικές από τις ιδιότητες που αποτελούν τον χυλό μέσα στον οποίο είναι βουτηγμένοι. Φυσικά όπως πάντα, εξαιρούνται οι διαβάζοντες τις γραμμές αυτές, όπως επίσης και όλοι όσοι σχολιάζουν αυτό το ποστ.
Μπορεί να εκφράζομαι λιγάκι ωμά, αλλά αυτές είναι οι ειλικρινείς μου απόψεις για το θέμα. Θα μπορούσα να φανώ καλός στα μάτια σου, αλλ΄δεν μπορώ να υποκριθώ. Ίσως γιαυτό οι δικοί μου, με αποκαλούν βλάκα, όταν λέω αυτά που πιστεύω.
Σε χαιρετώ. Να είσαι καλά!

Marialena said...

Αγαπητέ Αβεσσαλώμ, καλησπέρα.

Σαν άνθρωπος, αρέσκομαι να κοιτώ πίσω από την επιφάνεια των όποιων πραγμάτων ή δηλώσεων και να μην κρίνω με επιφανειακά μόνο ερεθίσματα. Τα λόγια σου προβάλλουν και εκπροσωπούν την οπτική σου κατά κύριο λόγο και από σεβασμό στο άτομό σου, θα πω πως αν είσαι καλά μέσα στις πεποιθήσεις σου, κράτησέ τες! Δεν ζω στο ροζ συννεφάκι ούτε πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι είναι καλοί (με κοινωνικά κριτήρια πάντα).

Αλλά μέσα από τις επιλογές μου, θέλω να συσχετίζομαι με ανθρώπους με παρόμοιες αρχές και αξιώσεις. Έχω βιώσει στη ζωή μου κατά πολύ μέχρι τώρα την σκληρότητα και την απανθρωπιά των συνανθρώπων μας. Όμως σε καμμιά περίπτωση δεν απεμπολώ την αίσθηση ότι δεν είναι μόνον έτσι ο κόσμος που ζούμε.

Αυτό κρατάω και αγωνίζομαι για μένα. Το παν είναι σε αυτό που ζούμε είτε να ειμαστε καλά είτε όχι, είναι άλλωστε επιλογή μας να διατηρούμε το συγκεκριμένο μοντέλο ζωής και να πορευόμαστε σε αυτό.

Εκτιμώ πολύ τους ανθρώπους με καλή διάθεση και ανοιχτό μυαλό απέναντι στους συνανθρώπους τους. Για όλα μετράει η πρόθεση τελικά.

Σ'ευχαριστώ που θέλησες να μου πεις κάποια πράγματα για σένα, να ξέρεις πως εκτιμώ και δέχομαι αυτά που μου είπες, ως την αλήθεια σου!