Monday, May 29, 2006

Μια σταγόνα στον ωκεανό

Image Hosted by ImageShack.us

Με απασχολεί πολύ τελευταία το πως βιώνω κάποιες καταστάσεις στη ζωή μου. Κεντρικός άξονας η αγάπη και πως εκφράζεται μέσα από μένα και τους άλλους γύρω μου. Συνειδητοποιώ ότι αυτό που υπάρχει ως ιδεατό στο μυαλό μου (πανανθρώπινη αγάπη), δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και προσπαθώ να συγκεράσω τις δικές μου ιδεοληψίες με το τι υπάρχει γύρω μου και από κει ...το χάος!

Χθες αργά το βράδυ πριν κοιμηθώ, άκουσα μια κουβέντα από την φίλη μου για αυτό το χαρακτηριστικό: Ο ωκεανός θέλει ωκεανό αγάπης και όχι σταγόνα! Και μου καρφώθηκε στο μυαλό αυτή η κουβέντα. Τι είμαι άραγε ωκεανός ή σταγόνα? Στους άλλους ανθρώπους εμφανίζομαι σαν ωκεανός, δοτική, ενθουσιώδης, ασυγκράτητη, παρορμητική, με ορμή και ενέργεια που πηγάζει από μέσα μου. Ώρες ώρες αισθάνομαι και σαν σταγόνα. Είναι τότε που ο φόβος να είμαι ευτυχισμένη ενεργοποιείται και με παγιώνει. Και τότε είμαι ένα πλασματάκι, φοβισμένο, αδύναμο, κλεισμένο στο φοβικό μικρόκοσμό του...

Υπάρχει και αυτή η νοοτροπία του ότι "η αγάπει πονάει" και ότι "όποιος αγαπάει παιδεύει" εκφρασμένο με τα λόγια του λαού μας. Γιατί πρέπει να είναι έτσι? Γιατί φορτώνουμε στην αγάπη τέτοια βάρη δυσβάσταχτα? Θέλω και κολλώνω να ξεφύγω από το κλειστοφοβικό πλαίσιο της αγάπης με όρους. Το προσπαθώ με κάποιους ανθρώπους πολύ κοντά μου που οι σχέσεις μας έχουν το περιθώριο της δοκιμασίας υπό ασφαλείς συνθήκες.
Μα εκεί που δεν είναι εργαστήρι σχέσεων με βλέπω πως αντιδρώ. Με φόβο Θεού εξαπαρχής.

Άραγε ο ωκεανός μου θα συναντήσει τον άλλον ωκεανό να σμίξουν οι απεραντοσύνες μας, ή μια ζωή θα συμβιβάζομαι με σταγονίτσες και φτου απ' την αρχή? Καλημέρα, Μαριαλένα

Υ.Γ. 200+1 με αυτό το ποστάκι και συνεχίζω ακάθεκτη να εκφράζομαι μέσα από αυτή και τις άλλες σελίδες των ιστολογίων. Σας ευχαριστώ από καρδιάς που με τιμάτε με την επισκεψιμότητά σας και την κατάθεση των απόψεών σας στον σχολιασμό των καταγραφών μου, όποτε το κρίνετε. Με βοηθάτε πολύ, να είστε όλοι καλά!

24 comments:

An-Lu said...

Καλή σου μέρα!
Όταν συναντήσεις τον ωκεανό σου...δεν θα χρειαστεί να ρωτήσεις...απλά θα ΞΕΡΕΙΣ και θα γίνεις ωκεανός χωρίς να το καταλάβεις!

Ημίαιμος-Imiaimos said...

Ο Ωκεανός δεν θέλει ωκεανό αγάπης. Όπως τραγουδά ο Κρις ντε Μπεργκ
" η αγάπη είναι σαν σταγόνα βροχής, πολλές σταγόνες βροχής φτιάχνουν το ποτάμι, το ποτάμι κυλά στη θάλασσα κι αυτή rolls on for ever ".
Έρχεται ο μπαγάσας το καλοκαίρι, να δούμε αν θα μας βγεί να κατεβούμε στην απεχθή πρωτεύουσα...

Marialena said...

@ An-Lu: Καλημέρες πολλές ;-}}}}} Μακάρι, μακάρι... (λιώνω).

@ Ημίαιμος: Γιούπιιιιιι! Αν τα καταφέρεις, θα είναι χαρά να γνωριστούμε επιτέλους κι από κοντά! Έ, όχι και απεχθής, εμείς οι φίλοι σου είμαστε που την ομορφαίνουμε και δεν θέλω αντίρρηση, γιατί... (θα πω στην Άρτεμη να σε γλύψει, εντάξει?)

Ημίαιμος-Imiaimos said...

Όντως έχω πολλά ανεξόφλητα ...χρέη στην Αθήνα. (Άσε με να την απεχθάνομαι, εικοσιοκτώ χρόνια με πέδεψε...). Και σίγουρα, την ομορφαίνετε εσείς. Φίλησέ μου την Άρτεμη στη μουσούδα.

Marialena said...

Οι ωραίοι έχουν χρέη... περάστε από το ταμείο παρακαλώ να τα εξοφλήσετε, δεκτές και άτοκες δόσεις (είδες πως σε διευκολύνει το κατάστημα)? Χαρές που θα κάνει με το φιλί στη μουσουδίτσα, να σαι σίγουρος! Μ.

Marilina said...

πολύ όμορφο το ποστ σου μαριαλένα.

όσο μεγαλώνω καταλαβαίνω ότι όλα τα ρητά για την αγάπη έχουν δίκιο αλλά και άδικο.. είναι τόσο μεγάλη αυτή η λέξη, που δύσκολα θα βρεις ρητα να την εκφράζουν στο μεγαλέιο της.

το ψάξιμο για το οποίο λες είναι μαγικό, άσχετα από του πού θα σε βγάλει =)))

Marialena said...

Καλημέρα Μαριλινάκι μου! Μαγικό και ανεπανάληπτο το ψάξιμο, δεν λες τίποτα! Για να βρεις την αγάπη τελικά πρέπει να την κατακτήσεις, να καταλάβεις τι σημαίνει για σένα, να το θες όσο τίποτα άλλο στον κόσμο και να την καλέσεις στη ζωή σου. Και τότε εμφανίζεται από εκεί που δεν το περιμένεις.
Πολύ ωραίο και το σχόλιό σου, εγώ σ'ευχαριστώ για την άποψή σου. Μ.

mo said...

Welcome to the club...
Πολύ όμορφο το postακι σου.
Όλοι τη θέλουν την αγάπη, λίγοι την έχουν, πολλοί αγνοούν οτι την έχουν μέχρι να τη χάσουν,πολλοί δεν καταφέρνουν να ζήσουν μέσα σ αυτήν ποτέ.
Σε κάθε περίπτωση για να τη βρείς πρέπει να ξέρεις τι ψάχνεις...
που σημαίνει να αγαπάς τον εαυτό σου, αλλιώς ψάχνεις υποκατάστατα αγάπης τυλυγμένα μεσα στη σφαίρα της φαντασίας και απογοητεύεσαι...

Marialena said...

@ Mo: It's my pleasure to join the club too. Thanks for welcoming me!

Πολύ συνειδητοποιημένη η άποψή σου και η σελίδα σου καίρια. Χαίρομαι!

Πόσο δίκιο, μα πόσο δίκιο έχεις. Εκεί είναι το κλειδί, στην αγάπη προς τον εαυτό μας, γμτ!!! Μου ήλθαν στο νου οι στίχοι ενός πολύ αγαπημένου τραγουδιού που με αντιπροσωπεύει:
" Because the greatest love of all is easy to achieve, learning to love yourself, it is the greatest love of all" (Whitney Houston)

Καλή αρχή και από μένα, θα χαρώ να σε διαβάζω και να επικοινωνούμε! Μ.

Serenity said...

Όταν είμαστε έτοιμες, θα καλέσουμε τους Ωκεανούς μας...
κι εκείνοι θα έρθουν... :-)
Σε φιλώ, γλυκά, μάτια μου!

Marialena said...

Ψυχή μου, ψυχή μου εσύ! Σ' αγαπώ πολύ...

Serenity said...

Κι εγώ... :-)))

Sailor said...

Τους ωκεανούς δεν τους καλούμαι
εμείς, πηγαίνουμε να τους συναντήσουμε, και θέλει μαγκιά
να μείνης και να ταξιδεύεις
στους ωκεανούς.
Το σερφάρισμα στην κορφή του κύματος του ωκεανού θέλει πόλυ
χρόνο, κόπο, δεξιοτεχνία, φινέτσα
και μεράκι για να απολαύσεις
τελικά την ομορφιά και την ευτυχία.

Καλημέρα Μαριαλένα!
όταν κοιταχτής στον καθρέφτη τώρα
ξέρεις τι πρέπει να κάνεις

nimbus said...

"...πώς θα το ξέρω γιαγιά?"
"...θα το νοιώσεις..." αποκρίθηκε...
Την κοίταξα με δέος θυμάμαι...
Μα είχε δίκιο...
Τώρα ξέρω...
Έτσι λοιπόν, καλή μου, θα το νοιώσεις κάποια στιγμή...

Marialena said...

@ Serenity: Από τις πιο όμορφες τρυφερές κουβέντες που μου έχουν πει (you know why). Ψυχή μου εσύ!

@ Sailor: Έρχεται η στιγμή να δω αυτήν την απίστευτη φατσούλα στον καθρέπτη. Το νιώθω και σ' ευχαριστώ που μου το θυμίζεις... Να ξέρες πόσο καλό μου κάνεις να μου το θυμίζεις. Μην σταματήσεις μέχρι να το καταφέρω γιατί ακόμα φοβάμαι. φιλιά στη γειτονιά των αγγέλων, Μ.

Marialena said...

Καλησπέρα Ninbus καλοσώρισες! Σ' ευχαριστώ γι' αυτό που έγραψες και για την ευχή σου. Χαίρομαι που ακούω έναν άνθρωπο που ένιωσε τι σημαίνει αγάπη. Η ηρεμία που αποπνέεις είναι προφανής. Να σαι καλά και θα χαρώ να τα ξαναπούμε!

roidis said...

ξέρεις κάτι;
μερικές φορές οι σταγόνες είναι αυτές που κρατάνε την ουσία καθαρή, όπως το απόσταγμα. το λίγο. το εκλεκτό.

ο ωκεανός είναι άλλο πράγμα και δεν θα πω την γνώμη μου, γιατί θα με πουν ελιτιστή.

εγώ κρατώ τις σταγόνες.

Marialena said...

Καλησπέρα (αγαπημένε μου συγγραφέα) Ροϊδη και καλοσώρισες! Σεβαστή η άποψή σου γιατί αντικατοπτρίζει την δική σου αλήθεια. Είσαι καλά μέσα σ' αυτό, αυτό μετράει. Ο Ωκεανός για μένα έχει την αίσθηση του Όλου, σαν ένα κομμάτι του Σύμπαντος και γι' αυτό αναφέρομαι στον τρόπο εκδήλωσης της αγάπης σαν Ωκεανό. Οι σταγόνες αγάπης μου δίνουν την αίσθηση του μη-όλου, αλλά αν στην περίπτωσή σου σε καλύπτει, δεν έχω αντίρρηση.
Θα χαρώ να τα ξαναλέμε, Μ.

Citronella said...

Να είσαι καλά να τα χιλιάσεις τα ποστς Μαριαλένα, να σε χαιρόμαστε κι εμείς!
Όσο για ωκεανούς..σού αφιερώνω το "sea of love" του Roger Plant. Με την ευχή να βρεις σύντομα το κύμα που θα σε ταξιδέψει:)

Marialena said...

Καλησπέρα Λουλουδένια μου! Ωραίο τραγούδι, σ' ευχαριστώ για την αφιέρωση!

Μακάρι να αποδειχθώ άξια να ταξιδέψω στον Ωκεανό της αγάπης!

Σ'ευχαριστώ για την ευχή και για σένα κάθε καλό...

Άβελ said...

"Αν είναι νά' ρθει θε να ρθει, αλλιώς ας προσπεράσει".......
Έχει δίκιο η an-lou και o nimbus. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι, γιατί θα έρθει ξαφνικά χωρίς να καταλάβεις.
Σου εύχομαι να χιλιάσεις τα ποστς σου. :-)))

Marialena said...

Απλά να μην φοβηθώ να την υποδεκτώ όπως της αξίζει, όταν και εφόσον κτυπήσει τη πόρτα μου αγαπητέ Αβεσσαλώμ. Αλλιώς ας υπάρχει γαλήνη στη καρδιά, το πιο σημαντικό και να εκδηλωθεί πρώτα και κύρια σε εμένα και μετά βλέπουμε... να σαι καλά, όρεξη υπάρχει μέχρι στιγμής! Μ.

homelessMontresor said...

Όταν δεν περιμένεις τίποτε από τον άλλο τότε έρχεται η αγάπη...

Marialena said...

Καλησπέρα και καλοσώρισες στο σπιτάκι μου Αστεγούλα! Πες το ψέμματα, έτσι είναι... αλλά ποιός αντέχει να υπομείνει το να περιμένει! Αυτό αλλιώς ονομάζεται ενεργητική υπομονή και εδώ που τα λέμε θέλει να το πάρεις απόφαση πως έτσι είναι η ζωή! Όλα τ΄άλλα είναι του μυαλού μυθεύματα για να ζούμε στις παγίδες μας. Θα χαρώ να τα λέμε, φιλιά, Μ.