Tuesday, May 30, 2006

Μια ιστορία χωρίς happy end!

ΟΙ ΚΟΛΛΗΤΕΣ

Μια φορά και έναν καιρό είχα δύο κολλητές. Η πρώτη η Ελένη, ήταν συνάδελφος στην τότε εργασία μου και γνωριστήκαμε ενώ ήμασταν γύρω στα 25 μας. Στην αρχή η σχέση μας ήταν επαγγελματική αλλά σιγά σιγά εξελίχθηκε σε φιλική και μετά σε σχέση περισσότερο προσωπική – κολλητή. Με την δεύτερη, Έλενα και τούτη, γνωριστήκαμε μέσα από κοινές μας φιλανθρωπικές δραστηριότητες. Και εκεί η σχέση από τυπική έγινε πιο φιλική και μετά εμπιστοσύνης. Αυτή η φιλία ήλθε κάποια χρόνια αργότερα από την άλλη εδώ και περίπου 5 χρόνια.

Και οι τρεις μας δεν είχαμε δεσμό τότε και η ερωτική μας ζωή παρέπαιε μεταξύ μη υπαρκτής και σποραδικής και πάντα τρωγόμασταν με τα ρούχα μας, για την «λειψανδρία» κλπ χαζομαρίτσες περί σχέσεων. (η οποία ανωριμότητα που μας χαρακτήριζε τότε…) Με τις φίλες μου τηλεφωνιόμασταν τακτικά, είχαμε ατελείωτες συζητήσεις για τα δικά μας και πάλι από την αρχή και είχαμε και κοινωνικές εξόδους αλλά και διακοπές μαζί, με την καθεμία σε διαφορετική χρονική στιγμή. Όλα καλά!

Ώσπου άλλαξα εγώ δουλειά και αραίωσαν οι συναναστροφές μας αλλά θεωρούσα πως η σχέσεις μας δεν είχαν αλλάξει. Κρατούσαμε επαφή και δεν ανησυχούσα. Ήλθε η ώρα να γνωρίσουν εκείνες πρώτα, τον άνθρωπο με τον οποίον δημιούργησαν οικογένεια. Η μεν Έλενα έφερνε τον Βαγγέλη της στις εξόδους μας και περνούσαμε όλοι μαζί καλά, γιατί ο Βαγγέλης είναι κοινωνικό άτομο, η δε Ελένη γνώρισε τον Κώστα και μόνο μια φορά βγήκαμε όλοι μαζί, συμπεριλαμβανομένου και ενός ηλιθίου συναδέλφου του που ήταν σαν ανάποδο γαμώτο στη συμπεριφορά. Τέσπα!

Παντρεύτηκαν τα πουλάκια μου, η μεν Έλενα δεν με κάλεσε στο τραπέζι μετά, η δε Ελένη φέρθηκε σαφώς κοσμιότερα με το να μου απευθύνει μια συγκινητική πρόσκληση στο σουαρέ. Οι γαμπροί μέσα στη καλή χαρά εν τω μεταξύ και χαιρόταν που οι γυναίκες τους με είχαν φίλη κατά πως κατά καιρούς έχουν πει μπροστά μου. Στη πορεία διαπίστωσα πως την ίδια αίσθηση δεν είχαν πια οι γυναίκες τους! Και οι δύο τους όταν επικοινωνούσαμε, μου πρόβαλλαν προβλήματα που αντιμετωπίζουν, λες και δεν είχαν κάτι καλό να πουν για τη ζωή τους. Μια, δύο, τρεις αραιώσαμε και τα τηλεφωνήματα γιατί άρχισα να τα παίρνω με την επικοινωνία μας. Στη ζωή του Κώστα και της Ελένης ήλθε πριν λίγους μήνες ο μπέμπης, η Έλενα δεν έχει ακόμα παιδάκι. Μετά τον γάμο τους, τις ξαναείδα την μεν στο μαιευτήριο, τη δε πέρσι σε αποκριάτικη έξοδο που εγώ συνοδευόμουν από τον πρώην μου και αυτό ήταν.

Ο Κώστας είναι πλέον ο ασφαλιστής μου οπότε έχουμε και επαγγελματικές σχέσεις. Όταν επικοινωνήσουμε τηλεφωνικά για τα συμβόλαιά μου, δεν ξεχνά να μου πει ότι να κανονίσουμε με την Ελένη να βρεθούμε για καφέ και κάθε φορά που του λέω εγώ δεν έχω αντίρρηση, αλλά να κανονίσει με τη σύζυγό του και να μιλήσουμε, ποτέ δεν γίνεται έτσι. Σήμερα το βράδυ έγινε το ίδιο πράγμα. Με κάλεσε στο σπίτι τους (όπου σημειωτέον δεν έχω πάει ακόμα γιατί δεν με έχουν καλέσει) να πιούμε έναν καφέ, αλλά η Ελένη του είπε απριόρι, πως εγώ πηγαινοέρχομαι στο χωριό τα σαββατοκύριακα και δεν είμαι διαθέσιμη! Από την Πόλη έρχομαι… δηλαδή. Η δε Έλενα επικοινώνησε μαζί μου πριν τη Πρωτομαγιά και επειδή μας αρέσει και των δύο ο χορός, είπαμε να πάμε να χορέψουμε παρέα στο Λουτράκι. Εγώ φιλοξενούσα και μια φίλη μου στο σπίτι, οπότε θα βρισκόμασταν όλοι μαζί. Το βράδυ που κανονίσαμε, τελικά το ζευγάρι δεν ήλθε και την Τρίτη με παίρνει ένα τηλέφωνο να μου πει ότι δεν βρεθήκαμε γιατί ήταν λέει αδιάθετη τη συγκεκριμένη μέρα. Ούτε η Έλενα με έχει καλέσει σπίτι της μην φάω προφανώς τον Ευάγγελο, με τον οποίο έχει παθολογική εξάρτηση όπως διαπίστωσα εν τω μεταξύ και στο σπίτι της λέει, κάνει συνεχώς δουλειές γιατί βρωμίζει το σπίτι και θέλει καθάρισμα και δεν προλαβαίνει.

Δεν ισχύουν πια οι σχέσεις μας όπως τις ήξερα. Άλλαξαν τα δεδομένα στις ζωές μας και τώρα που είναι και οι δύο κυρίες Κουκουφρίκου, εγώ μια γυναίκα αδέσμευτη ακόμα, μια φίλη που έχουν φάει μαζί ψωμί και αλάτι και έχουμε μοιραστεί τα απόκρυφά μας μυστικά, δεν έχει θέση στη συζυγική τους ζωή. Δικαιολογίες!

Εγώ σαν άνθρωπος ποτέ δεν κυνήγησα τους παντρεμένους, είτε φίλους μου, είτε γνωστούς. Δεν με τραβάει το άθλημα, πως να το κάνουμε! Ούτε γουστάρω να γίνω κανενός η παλλακίδα δημιουργώντας ιψενικό τρίγωνο. Μόνη, μόνη, αλλά με το μέτωπο καθαρό, όλα κι όλα. Οι «φίλες» μου όμως, έχοντας τον φόβο μην και οι αντρούληδές τους λοξοκοιτάξουν μια άλλη γυναίκα που παραμένει ελκυστική, με κρατούν μακριά. Η νοοτροπία της Ελληνίδας θείτσας στο μεγαλείο της τον 21ο αιώνα!

Κορίτσια, ένα θα σας πω και να το βάλετε καλά στο νου σας, γιατί εγώ μαλάκας δεν έγινα ακόμη: Όταν εσείς νομίσετε ότι σας κάνω για φίλη και δεν σας απειλώ με την παρουσία μου, το πουλάκι θα έχει ήδη πετάξει μακριά και εγώ κάτι τέτοιες συμπεριφορές δεν τις γουστάρω, ούτε στη κοινωνική, αλλά ούτε στη προσωπική μου ζωή. Τσάγια και περαστικά σας και με το καλό να κλαίγεστε… εγώ πάω για άλλα!!!

(c) Μαριαλένα, 29/05/2006

25 comments:

Maria said...

Να σου πω ... καλύτερα που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Αυτές χάνουν.

Marilina said...

μαριαλενάκι είναι πολύ θλιβερό αυτό που έγινε...

μήπως τις τρομάζει και λίγο το ότι ξέρεις το παρελθόν τους ; γιατί αυτό μου ε΄χει τύχει κ μένα...

Serenity said...

Μάλλον προτίμησαν να είναι κολλητές με ... τις ανασφάλειές τους!
Όλοι μας κάνουμε τις επιλογές μας, αλλά θα συμφωνήσω με τη Maria. Αυτές χάνουν! ;-)

Citronella said...

Χμ..δυστυχώς δεν είναι και πολύ σπάνιο το φαινόμενο.
Συμφωνώ κι εγώ πάντως με τα κορίτσια.
Αυτές χάνουν :)

artfarted said...

Ως εργένης στα δεύτερα -άντα μου, θα πω ότι αυτή η δημοσίευση της Μαριαλένας μου φάνηκε business as usual.
Η εξήγηση ότι οι πρώην φίλοι/φίλες φοβούνται κλπ, είναι η εύκολη. Μπορεί να ισχύει αλλά μόνο μερικά. Όταν ανοίγεις σπίτι με κάποιον δεν έχει καμία σχέση με την περίοδο της ξεχωριστής διαβίωσης. Να μην λέω τα γνωστά. Ο γάμος, υποτίθεται εφ΄όρου ζωής, βάζει την ψυχολογία του καθ' ενός σε παράξενα τριπάκια. Όποιος είναι ακόμα ελεύθερο πουλί, μα τελείως ελεύθερο, είναι σε άλλό πλανήτη.

Από την άλλη, αυτός που μένει πίσω βλέπει τη συναισθηματική επένδυσή του στους φίλους του να χάνεται και ενοχλείται από την απώλεια. Μπορεί να το εκλάβει και ως απόρριψη αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Προσωπικά λέω στον εαυτό μου: ο καλύτερος τρόπος να αραιώνω από παρέες είναι να κάνουν αυτοί "σοβαρές" σχέσεις.
Στην υγειά τους!

Marilena said...

Μαριαλένα καλημέρα. been there. Δυστυχώς οι φίλες σου χάνουν. Ψηλά το κεφάλι και έχει ο καιρός γυρίσματα...
;D

morgana said...

the story of my life...

ετσι ειναι....αλλα μια χαρα σε βρισκω...

το ειδος σου σπανιζει.

το δικο του παλι, οχι.

κεφαλι ψηλα, χαμογελο στα χειλη και αερας αδιαφοριας....

ετσι σκοτωνεις!!!

nimbus said...

αχ βρε τι μου θύμησες τώρα...
μεγάλες αλήθειες είπε...
οι κατα καιρούς φίλες μου, είχαν ακριβώς την ίδια συμπεριφορά...όταν είχα σχέση, πάντα τις θυμόμουν, και βγαίναμε έξω και τα συναφή...όταν εκείνες είχαν σχέση, τον κρύβανε λες και θα τους τον φάει κανείς...
Η μητέρα μου πάντα μου έλεγε..."είδες? οι άλλες προσέχουν..εσύ ποτέ δεν έχεις πρόβλημα..καλά χαζό είσαι?" και πάντα απαντούσα..."δεν πειράζει μαμά μου. Αν είναι να συμβεί κάτι κακό, θα συμβεί...αν το εμποδίσω, θα γίνει αργότερα...για αυτό, ας γίνει νωρίτερα να ξέρω και με τι ανθρώπους έχω να κάνω...θα κάτσω να σκάσω νομίζεις?"

Guerriero Da Luz said...

Σοβαρές σχέσεις? Δηλαδή το κωλόχαρτο των αδειών του γάμου έβαλε σφραγίδα σοβαρής σχέσης? Δηλαδή απο εκεί και πέρα οι υπόλοιποι είναι άσωτοι και ο σοβαροσχεσίτης ευλογημένο τέκνο και δεν μπορει πια να συναναστρέφεται πειρασμούς ασωτείας και μιάσματα που δεν έχουν αντρουλινουλίνο να του σιδερώνουν τα γιακαδάκο του? Οι μέχρι πρότεινος φίλες είναι όλες υποψήφιες αντροχωρίστρες? Αχ, δεν μπορώ ανακατεύομαι και έχω και ευαίσθητο στομάχι...Μαριλένα ένα πράγμα ρώτα τες: πρός τα που είναι να τους στέλνεις τα φάσκελα! Excuse my french ah?

An-Lu said...

Όντως, αυτές χάνουν και μην κάθεσαι να φθείρεσαι...
Πργματικά μου κάνουν εντύπωση οι ανασφάλειές τους, μάλλον δεν είναι ευτυχισμένες με τους συντρόφους τους, γιαυτό. Τεσπα, δεν χρειάζεται να σε προβληματίζει πιά!

Ημίαιμος-Imiaimos said...

"έχοντας τον φόβο μην και οι αντρούληδές τους λοξοκοιτάξουν μια άλλη γυναίκα που παραμένει ελκυστική,"
Ε, έχουν κι έναν λόγο να φοβούνται...

Unique Fish said...

Ως εργένης στα πρώτα -άντα, ξαφνιάστηκα, πληγώθηκα και στεναχωρέθηκα όταν φίλοι (m/f) με παραγκώνισαν μετά το γάμο. Σαν να πρέπει τα ζευγάρια να κάνουν παρέα μόνο με ζευγάρια. "Λύση" χαμηλού ρίσκου για τον γάμο τους (το διαχωρίζω απ' τη σχέση τους). Το κουλό είναι ότι, μάλλον, το κάνουν ασυνείδητα. Αλλωνών φίλων η παντρειά είχε θετική επιρροή στη σχέση μας. Δες το, αν μπορείς, ως φίλτρο πραγματικής (ή μη) φίλιας.

Marialena said...

Καλησπέρα σε όλους τους σχολιαστές παλιούς και καινούργιους! Επειδή δεν θέλω να διακόψω τη ροή των σκέψεών σας επί του θέματος, θα μου επιτρέψετε μέχρι στιγμής να σας συγχαρώ για τις εμπεριστατωμένες απόψεις που παραθέτετε και να παρακολουθώ τις απόψεις σας με ενδιαφέρον. Η δική μου θέση θα ακολουθήσει αργότερα.
Σας ευχαριστώ, Μαριαλένα ;-}

Margo said...

8a sou pw ena aplo...egw genika exw mia mono kollhth apo tis polles...tis opoies egw ekana pera logw oti allaksame endiaferonta...egw spoudes ekeines douleia..me th mia loipon eimaste apo mikres mazi ...bebaia oso exoume sxeseis kata kairous xanomaste pleon se eksodous...kai auto pote dn to katekrina idiaitera..arxika eniw8a apoksenwmenh..kai apekthsa mia allh parea..sumperilambanomenh apo agoria k mono pou htan filoi m g arketa xronia...par ol auta me thn kollhth m blepomastan suxna!sunh8hsa sth sxesh ths 2 xronwn egina filh kalh me to agori ths!erxetai h stigmh..na exe egw sxesh...(ekeinh akoma me ton idio)...ekei katalaba...pws ola osa eixan nohma g mena...allaksan..hr8e o kosmos anapoda!erwteuthka k agaphsa!7 mhnes eimai sthn kaluterh fash ths zwhs mou!to apotelesma...me thn parea(agoria) ekopsa ..ka8oti kai t agori m zhleue alla kai h parea m dn fer8hke swsta sthn kainouria m sxesh kai me pieze o tropos tous..ekopsa...dn mou proseferan tpt..parathrhsa ekeinoi einai akoma paidia enw egw ginomai gunaika sta 21 mou!tous ekana pera g ton erwta ths zwhs m!isws to metaniwsw isws dn htan swsto...alla ksafnika a8ela sou...ola xanontai...kai blepeis mono to mwro sou!pistepse me einai adiko auto pou lew...alla se mena etsi egine!h kollhth m brhke allon k einai mazi tou!kai oso eimai agglia dn exoume kamia epafh!ena thl stous 3 -4 mhnes kai oso eimai ellada ka8hmerinh epafh ka8ws menoume dipla!dn mou leipei oso eimai agglia!...megalo to comment mou sorry apla h8ela na sou deiksw k ligo mia allh pleura..xwris na kathgorhsw esena k na epainesw tis files sou..apla isws k keines na ekanan auto pou ekana k gw..poios kserei!
parolauta dn ptwoumaste apo auta...apla na 8umasai thn stigmh pou 8a sai me ton antra ths zwhs sou...an 8a 8eleis polu na bgeis me mia filh sou kai na kaneis osa kaneis twra..pistepse me...8a protimas na meineis agkalia tou sto spiti sas kai na mh se noiazei tpt allo ston kosmo!
eimaste an8rwpoi k oi perissoteroi gennh8hkame egwistes!egw eimai :/

Marialena said...

Εδώ είμαι και γω! Λοιπόν, εκτός από το κλασσικό "καλοσώρισες" σε όσους επισκέπτονται αυτή τη σελίδα για πρώτη φορά, έχω να πω τα εξής:

Αν δεν είχαν ανασφάλειες για τη σχέση τους με τους άνδρες τους δεν νομίζω ότι θα φερόντουσαν έτσι. Δεν έχει να κάνει με το πρόσωπό μου αυτό καθεαυτό, αλλά με τη νοοτροπία που μας περιγράφει η nimbus (τον άντρα σου και τα μάτια σου κλπ). Λες και άμα τον χάσεις από τα μάτια σου και θέλει να κάνει τις αταξίες του, δεν θα τις κάνει και στου βοδιού το κέρατο που λέμε. Αντώνη δεν έχω πρόβλημα με τα γαλλικά που εκφράζεσαι εδώ και κινέζικα να τα έλεγες μέσα!

Ο καθένας κάνει τις επιλογές του στο πως ζει την ζωή του, με βλέπετε πολλές φορές και επαναλαμβάνω εδώ αλλά και στη ζωή μου γενικότερα.

Επειδή στους δύο τρίτος δεν χωρεί, δεν είπα να με βάλουν συνεταίρο στο γάμο τους βρε παιδιά. Αλλά επειδή σέβομαι τόσο τις οικογενειακές αλλά και τις φιλικές σχέσεις και θέλω να υπάρχει ισορροπία μεταξύ τους, λέω πως δεν μπορείς να παριστάνεις τον φίλο όταν με χρειάζεσαι φερ'ειπείν και δεν έχεις καν τη πρόθεση να πιούμε ένα καφεδάκι στο καινούργιο σπιτικό σου κάποια στιγμή, να σε καμαρώσω και γω με τη σειρά μου!

Δεν είμαι πια ούτε 25, ούτε 30, για να έχω τα μυαλά του τότε, αλλά στα 30κάτι μου, δεν μπορώ να δεκτώ ότι παύει μια φιλία έστω και αν αλλάξει μορφή (δεκτόν) που εκτιμάς και σέβεσαι τον άλλον πρώτιστα, γιατί ένας από τους δύο δεν είναι σε σχέση ή παντρεμένος και τυχαίνει να είναι γυναίκα.

Με νευριάζει δε το γεγονός όταν είμαστε φίλοι τόσα χρόνια και δεν έχω δώσει δικαίωμα για συγκεκριμένες συμπεριφορές λιγούρας, να με αντιμετωπίζουν σαν να είμαι εν δυνάμει ανδροχωρίστρα... (στον Ημίαιμο αυτό με αγάπη).

Το είδα ξεκάθαρα το έργο και ξέρω γιατί και πως φέρονται έτσι. Είμαι πάντα προσυνής μαζί τους, χωρίς όμως πια να τις θεωρώ κάτι πέραν από κοινωνικές επαφές και τίποτα άλλο. Τη χαρά και τη λύπη μου, τα όνειρα και τις ανησυχίες μου, τα μοιράζομαι με συνοδοιπόρους πια και όχι με τέτοιους ανθρώπους. Τη Φιλία την τιμώ και δεν θέλω σχέσεις σαν κι αυτές. Δεν κολλάμε, δεν κολλάμε, τελείωσε, πάμε παρακάτω...

Αντί να μου επιτρέψεις να χαρώ με τη χαρά σου και να γίνω ένα κομμάτι της καινούργιας σου ζωής, επειδή σε αγαπάω όχι για κανέναν άλλο λόγο, με κρατάς σε απόσταση. ΟΚ! Την κοροϊδία και την υποκρισία δεν ανέχομαι.

Η Μαριαλένα αλλάζει και αλλάζει πράγματα που δεν της κάνουν στη ζωή της από το δικό της εσώτερο κίνητρο. Αναπτύσσεται, διευρύνει τους ορίζοντές της, δημιουργεί τις συνθήκες για μια καλύτερη ζωή. Γνωρίζει κόσμο, κάνει καινούργιες συναρπαστικές φιλίες και κρατά από τις παλιές, αυτές που μπορούν να συνυπάρχουν παρά τις διαφορετικότητές μας. Αμοιβαιότητα αν υπάρχει, τα άλλα έρχονται, αλλιώς δεν υπάρχει απλά σχέση. Σε μένα η διαφορετικότητα είναι τρόπος ζωής λόγω των συνθηκών ζωής μου, οπότε έμαθα να σέβομαι και τους άλλους ανθρώπους ανάλογα και ευχαριστώ όσους Φίλους αισθάνονται όπως εγώ στο πως τιμούν τη φιλία μας!

Ευχαριστώ πολύ τους: ιστολόγους φίλους Μαρία, Μαριλίνα, Serenity, Citronella, Artfarted, Μαριλένα, Morgana, Nimbus, Gurierro, Ημίαιμος, Unique Fish & Margo για τον πραγματικά ενδιαφέροντα διάλογο που έκαναν μέσα από αυτά τα σχόλια σήμερα. Αν θέλετε να προσθέσετε και κάτι άλλο, ελεύθερα... Μ.

mario said...

το ίδιο πρόβλημα έχω κι εγώ από τότε που χώρισα. υπάρχει δυο φίλες που κάνουν τα πάντα για να μου δείξουν ότι δεν χωράω πια στην παρέα.
παράξενα πράγματα είναι τούτα Μαριαλένα αλλά συμβαίνουν.
καλή καρδιά
πάμε παρακάτω τώρα.
φιλιά

Marialena said...

Καλή καρδιά αλλά να μην μας πατάνε και τον κάλο με τους κομπλεξισμούς τους Μαριώ μου! Όντως δεν πειράζει, γιατί οι φίλοι δέχονται τον άλλον και τον αγαπούν όπως είναι και όχι όπως θέλουν αυτοί να είναι. Εκεί είναι η διαφορά μας!
Πάμε για άλλα και για άλλους καλύτερους φίλους, φιλιά, Μ.

Ημίαιμος-Imiaimos said...

Χαμογέλα, ΕΓΩ δεν σε είπα "αντροχωρίστρα", ΚΟΥΚΛΑ σε είπα. (έστω, θέλησα να υπονοήσω...)
Δώσεις, δεν δώσεις αφορμές, όσο "χαμηλά" κι αν κοιτάς, η ανασφάλειά τους -λόγω σύγκρισης- θα υπάρχει.
Ν' αλλάξεις και ασφαλιστή!
Σμούτς! :)))))))

ΠΡΕΖΑ TV said...

Καλως ή κακως παντα ετσι γινεται.Μεχρι που ο χρονος ξεθοριαζει τα παντα και αυτο που μενει μετα ειναι η ιστορια της μνημης.
Πολυ πικρα...
Ολοι θα τα περασουμε ή τα περασαμε ηδη...

Marialena said...

Μεταμεσονύκτιοι χαιρετισμοί σε όλους!

@ Ημίαιμος: Χαμογελάω φίλε μου, δεν παρεξηγήθηκα, μην ανησυχείς, δεκτή η φιλοφρόνηση περί κούκλας κλπ και δεν έχω πρόβλημα με αυτό που είπες πριν. Αντίθετα λέει κάποιος τον καλό τον λόγο και πέφτουμε να τον φάμε. Ε, μη στο κάνω και γω τώρα και είναι κρίμα στη καλή σου τη καρδιά... Σμούτς!

@ ΠρέζαTV:Καλοσώρισες Νίκο. Πέρασες καλά? Η απογοήτευση είναι μέχρι ενός σήμείου γιατί από κει και πέρα κοιτάς και συ τη ζωή σου. Κρίμα κι άδικο, αλλά δεν θα πεθάνουμε κιόλας! Για να δω ένα χαμόγελο, ωραίαααα, ένα ακόμα? Αυτός είσαι! Τι ωραίο χαμόγελο...!

Margo said...

meta thn apanthsh sou sta sxolia omologw oti mporw na parw pisw ola osa eipa...exeis k su dikio!kai kserw o tropos autos pros esena einai adikos...en telh ena kafe sto spiti tous h na deis to mwro ktl eprepe k ofeilan na sou poun ena oriste!dn ginate ksenoi ksafnika!exeis dikio marialenaki!

Sailor said...

Πέρασα να πω μια πολύ γλυκιά
καλησπέρα.

Όσο για τις δυο κολλητές
αυτά είναι καθαρά γυναικεία
θέματα.

Αν ήταν για κολλητούς θα έγραφα
κάτι.
Εγώ πάντως δεν έχω κολλητούς ούτε
κολλητό, γιατί έκανα αλλαγές
στη ζωή μου και κανείς δεν
καταλαβαίνει και δεν μπορεί να
ακολουθήσει.
και έτσι αυτοί έμειναν πίσω
και εγώ συνεχίζω τη ζωή την δική μου, μακρυά απο την ρουτίνα
της ζωής τους.
Αυτοί έμειναν πίσω
εγώ τους ξεπέρασα.
τώρα ούτε τους γνωρίζω, ούτε με
γνωρίζουν και ας με βλέπουν στο
δρόμο, δεν με ήξεραν ποτές.

Έτσι, απλά !

Marialena said...

Καλημέρες ηλιόλουστες!

@ Μάργκο: Ακριβώς αυτό ήταν το θέμα μου κορίτσι μου και σ' ευχαριστώ για την διαπίστωση.

@ Ναυτάκος: Τελικά πολύ λίγα πράγματα έχουν πραγματική σημασία στη ζωή μας και αυτές οι συμπεριφορές δεν συμπεριλαμβάνονται σ' αυτά. Φιλιά!

Άβελ said...

Απορώ γιατί σου φάνηκε παράξενο αυτό το φέρσιμο. Έτσι είναι οι άνθρωποι, πάρτο απόφαση. 'Ετσι συμβαίνει σχεδόν πάντα.
΄Οσον αφορά τις δύο αυτές κυρίες, είμαι σίγουρος και σου το υπογράφω, ότι το κέρατο δεν θα το γλυτώσουν, ότι και να κάνουν, γιατί η Φύση και η μόδα της εποχής είναι εναντίον τους!

Καλό απόγευμα!

Marialena said...

Καλησπέρα Αβεσσαλώμ. Απορείς, γιατί δεν είναι και δικό μου φέρσιμο και γι' αυτό και το συζητάω. Είναι, δεν είναι, δεν μου κάνουν εμένα τέτοιες νοοτροπίες. Τώρα αν θα φάνε κέρατο ή παστουρμά, δικό τους πρόβλημα και όχι δικό μου, να μην μπλέκουμε και τα μπούτια μας δηλαδή!

φιλιά, Μ.