Thursday, May 31, 2007

Λύπη

>Μην παίρνετε λύπη

>Όταν κάποιος δίνει λύπη, εξαρτάται από σένα αν θα την πάρεις ή αν θα την αγνοήσεις.

>Αν κάποιος σου έδινε ένα σάπιο φρούτο, θα το έπαιρνες; Γιατί, λοιπόν, παίρνεις λύπη;

>Στην πραγματικότητα, το να παίρνεις λύπη είναι λάθος.

>Όταν μένεις στον αληθινό αυτοσεβασμό σου, σταματάς να αντιδράς συναισθηματικά στην συμπεριφορά των ανθρώπων.

>Όταν αρνείσαι να παίρνεις τα κακά πράγματα που σου δίνουν, θα χάσουν την συνήθεια να τα δίνουν.

7 comments:

Citronella said...

και μόνο να ήξερες σε πόσο κατάλληλη στιγμή το διάβασα Μαριαλενάκι..

*big kiss*

Marialena said...

Καλώς την τη Κιτρομελλένια! Αν δεν σήμαινε κάτι αυτή εδώ η αναφορά στη λύπη, ειδικά σήμερα, δεν θα το έβαζα ξεκάρφωτo να σαι σίγουρη καρδούλα μου!

φιλιά πολλά και από μένα and always remember to keep the faith!

An-Lu said...

Στην πραγματικότητα, το να παίρνεις λύπη είναι λάθος
Η πιό ουσιαστική φράση...

Marialena said...

Καλησπέρα γοργονίτσα μου. Με μια ανάγνωση δεν εξαντλούνται τα νοήματα αυτού εδώ του ποστ, το μόνο σίγουρο...

melomenos said...

Σχετικά με την κινητοποίηση της Παρασκευής για την Αμαλία, σας ενημερώνουμε ότι:

α) Την Παρασκευή 1η Ιουνίου, όλοι οι bloggers θα ανεβάσουμε ένα post με τον κοινό τίτλο “Για την Αμαλία”.
β) Το τελικό κείμενο που θα αποσταλλεί με e-mail σε υπουργεία, αρμόδιους φορείς, κλπ έχει ήδη αναρτηθεί και όποιος θέλει μπορεί να το αντιγράψει και να το δημοσιεύσει (όχι πρίν την Παρασκευή). Επίσης θα βρείτε λίστες με links, μεταφρασμένα κείμενα και δελτία τύπου.
γ) Έχει ανοίξει ένα προσωρινό blog για την τελική φάση του συντονισμού της όλης προσπάθειας, με τίτλο Για την Αμαλία - http://giatinamalia-blog.blogspot.com/. Όσοι θέλετε να συνεισφέρετε ώστε να δικαιωθεί κάποτε ο αγώνας της Αμαλίας, μπορείτε να ενημερωθείτε από εκεί για όλες τις λεπτομέρειες της συλλογικής αυτής δράσης. Δηλώστε συμμετοχή για να γίνετε contributors και ενημερώστε όσους μπορείτε!!

panagiota said...

Καποιες φορες παιρνουμε το σαπιο φρουτο και με τα δοντια ανοιγουμε μια πορτουλα πανω του.Ετσι και μονο,απο περιεργεια για να δουμε τι χρωμα εχει το σκουληκι που κατοικει μεσα του.
Τα συναισθηματα που δημιουργουνται εκεινη την στιγμη ειναι πολλαπλα,ετεροκλητα και αμφιλεγομενα.
Στην θεα ενος σκουληκιου που αλλος το βλεπει κοκκινο,πρασινο,μαυρο,ασπρο,μονο η ελευθερη βουληση που μας κανει "μοναδικους"θα μας ωθησει να μην καταπιουμε το σκουληκι και το σαπιο φρουτο.
Το ιδιο πιστευω ο,τι ισχυει και με την λυπη.
Δεν φταινε αυτοι που μας την χαριζουν.
Φταιμε εμεις που την αποζητουμε σαν ενα κομματι εξιλεωσης των πραξεων μας,και την δεχομαστε για να'χουμε να κλαιμε και να συμπονουμε τον εαυτο μας,αυτοοικτιρώμενοι και οδυρώμενοι,ανεπαρκείς σαν οντοτητες να κατανοησουμε πως η λυπη ειναι η απόρρεια ολων των βασανιστικων και επόδυνων συναισθημάτων που Εμεις οι ιδιοι της δωσαμε πνοη ζωης και αφησαμε την πορτα ανοιχτη για να μπαινοβγαινει όποτε αυτη θελει.....

Marialena said...

@ Melomenos: Σ' ευχαριστούμε για τις πληροφορίες, η ανταπόκριση σε αυτό το κάλεσμα είναι άμεση. Να σαι καλά!

@ Παναγιώτα: Ακριβώς έτσι σοφή μου φιλενάδα, εμείς είμαστε που προσωποποιούμε τις σκέψεις μας και τους δίνουμε δύναμη είτε στο θετικό είτε στο αρνητικό κομμάτι.
Σε φιλώ, να προσέχεις τον εαυτό σου!