Monday, February 13, 2006

A reminder for St' Valentine's Day!

AN ENCOURAGING WORD for February 9, 2006 - written by Dr. Thomas Lane Butts, Pastor Emeritus, Monroeville First United Methodist Church tolabu2@frontiernet.net


I Ain’t Moved

St. Valentine’s Day is coming up soon. Perhaps this is a good time to reflect on love and marriage. I did not keep count, but I must have done 2,000 marriages in my 57 years in the ministry. I have received many letters from the people I have married – most of them are positive.

I remember vividly the note I received from a young husband who said, Dear Dr. Butts: Thank you for performing our marriage ceremony. It was beautiful the way you brought my happiness to a conclusion." Well, that shows what a great difference there is between two words that are spelled very much alike: "conclusion" and "consummation."

Several years ago, there was a cartoon of an old man and his wife riding down the road in a pickup truck. In the first frame, he was on the driver’s side with his arm out the window, and she was sitting up against the door on the other side.

The second frame shows this young couple passing them. The girl was sitting so close to the young man that you could hardly tell which one was driving.

The third frame showed the old woman saying to her husband, "Pa, I remember when we used to sit like that!" The fourth frame had the old man responding, "I ain’t moved."

We all start out like the young couple, snuggled up together enjoying each other, really delighting in the closeness of a relationship; and so many marriages (some early on) end up with great distance between two people who thought they would be close forever.

What happens to kill off a relationship that starts with such passion and enthusiasm as a marriage? Dr. Charles Petty, who spends his time lecturing and teaching on marriage and family life, said that no one really knows any one overarching reason for divorce, but he said if he had to say any one thing he would say the word "drift."

People love each other, get married, and ride off into the sunset. The problem is they often ride off in two different cars. All of us remember when we sat close and delighted in the presence of each other.

Probably we would all sing the tune of the old man who protested, "I ain’t moved." Men are bad about that sort of thing. We think that if we told our wives we loved them when we married them, and we have never taken it back, there is no reason to repeat it. "I ain’t moved." That is a mistake.

We do not remember quite how or when it started, but "drift" got us. Little by little, we lose the people we love because we were not intentional in checking out to see where they were, how they were feeling or where they were going and growing.

It only takes a degree, the very slightest degree, to extrapolate into a vast distance over a period of time. And suddenly, someone we love, with whom we were once close, with whom we have had children, disappears over the horizon and they never (emotionally) come back in sight. Drift.

Many people feel guilty because they do not have a perfect marriage. I hate to disappoint you, but there are no perfect marriages. There are no perfect parents. There are no perfect children. There are people who create mythologies about being perfect, but this is mostly due to a poor memory or merely lying to oneself and to others.

Marriage and family life generates more than enough guilt that is realistic. Do not compound that guilt by thinking you must be perfect. We are going to make mistakes with our children.
If marriage works, you will find yourself always having to forgive and be forgiven. Nothing is more detrimental to a good marriage than unrealistic and romanticized expectations that are impossible. Watch out for drift, send flowers, bring candy, and don’t forget to say the "L" word often.

3 comments:

orlando said...

Καλώς τες! Και όσον αφορά τις Δρυάδες μια χαρά πειρασμός καλό μου. Αλλά αυτό εδώ με τον γάμο γιατί βρε κουτό;
Υ.Γ Η Αρτεμις πως πέρασε στα χιόνια;

Epicuros said...

Μαριαλένα, τι σ' έχει πιάσει με τα κείμενα από την Αμερική; Εγώ την έζησα την Αμερική για ένα χρόνο και εκεί τελείωσε ο μύθος! Μιά χώρα που δεν μου πάει καθόλου από κάθε άποψη: Μιά διάχυτη αφέλεια και με αξίες του στυλ "Πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια" και, γενικά, λόγια και κείμενα που απευθύνονται σε αφελείς ανθρώπους που πιστεύουν στις "αμερικάνικες" αξίες. 'Εχω διαβάσει χιλιάδες αμερικάνικα κείμενα και έχω φτάσει να τα συχαίνομαι! Τα βιβλία τους επαναληπτικά και φτιαγμένα ώστε να γίνουν βιβλία, έστω κι αν δεν έχουν να πουν περισσότερα από 10 σελίδες. Παπάδες (PhDήδες) που κανοναρχούν για τα πάντα! Παπάδες της TV που ζητιανεύουν λεφτά σε κάθε εκπομπή και που θεραπεύουν τυφλούς που όμως δεν βλέπουν! Προσήλωση στα αμερικανικά "ιδεώδη" (κάτι σαν τα "ιδεώδη της φυλής" που έχουμε εμείς) αλλά σε πιό οργανωμένη έκδοση! η Υποκρισία στο Ζενίθ. Οι "αρχές" του Βush σε κάθε έκδοση και απόχρωση. Κι αυτός ο παπάς τι λέει; Μιλά για τον γάμο. Έναν θεσμό παρωχημένο και μουχλιασμένο! Που αποδείχτηκε ότι δεν κρατά παρά μόνο όσο χρειάζεται για την αναπαραγωγή! Με ταυτόχρονη άκρα δυστυχία των "συμβαλλομένων" που περίμεναν από αυτόν την ευτυχία και βρήκαν ό,τι το δυσμενέστερο και αποτυχημένο! Τουλάχιστον ας έχουμε την ειλικρίνεια να το παραδεχτούμε! Δεν υπάρχει ευτυχία στον γάμο. Γρουσουζιά και γκρίνια και απογοήτευση και δυστυχία και απόγνωση υπάρχει! Και αυτά τα λέει ένας που ποτέ δεν παντρεύτηκε ποτέ αλλά τα έζησε από κοντά άπειρες φορές και άρα είχε την δυνατότητα πιό αντικειμενικής κρίσης! Μην ξεγιελιέσαι, Μαριαλένα. Ο γάμος είναι μιά απάτη. Κυρίως για τη γυναίκα. Αλλά και για τον άντρα. Αν θέλει μιά γυναίκα να τεκνοποιήσει ας το κάνει έξω από τον γάμο. Τουλάχιστον με ειλικρίνεια.

Marialena said...

Καλημέρα παιδιά! Ωχ, ωχ, ωχ, διακρίνω πως βγάλατε τα ξίφη σας και είστε ετοιμοπόλεμοι, μια μέρα που το σύνθημα είναι "Κάντε έρωτα και όχι πόλεμο".

@ orlando: Με το γάμο τίποτα δεν μ' έχει πιάσει, δεν είναι αυτοσκοπός για μένα, αλλά αποτέλεσμα της σχέσης δύο ανθρώπων. Κατάλαβα χιόνι στις Δρυάδες, αξίζει σαν μέρος! Η δεσποινίς έμεινε σπίτι γιατί είχε μισό μέτρο χιόνι εκεί πάνω, αλλά όλο τη μελετούσα. Με καλύτερο καιρό θα έκανε τα χρόνια της στο βουνό! Θα το γιορτάσεις σήμερα?

@ epicuros: Δεν είμαι "αμερικανάκι" με την τυπική έννοια του όρου (τρώω κουτόχορτο κλπ) κάθε άλλο θα έλεγα, όμως εκτιμώ τον άνθρωπο που τα γράφει και επειδή βρίσκω ενδιαφέροντα τα κείμενά του, τα αναδημοσιεύω για όποιον θέλει να τα διαβάσει. Τόσο απλά! Να μην αφορίζουμε και κάθε τι που προέρχεται από την άλλη μεριά του Ατλαντικού, Επίκουρε, αλλά να κρατάμε αυτά που μας εκφράζουν.
Όσο για τον γάμο, μας έφτιαξες τη μέρα με τους αφορισμούς σου! Σόρρυ, αλλά αν τα κάνουμε σκατά στις σχέσεις μας δεν μας φταίνε οι θεσμοί, αλλά το ξερό μας το κοντόφθαλμο κεφάλι. Με το ζόρι κανείς δεν παντρεύεται, ούτε δεσμεύεται. Γι' αυτό και για άλλους λειτουργεί και για άλλους όχι το να παντρευτούν ή όχι. Αλλά να μην πηδιόμαστε σαν τα κουνέλια επειδή δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να ενταχθούμε σε μια συντροφική αμοιβαία σχέση, ε, όχι & έτσι!!!