Να είσαι σκύλος στην Ικαρία...

Ναι, ο τίτλος έχει εμπνευστεί από το άρθρο "Να μουν σκύλος στην Γερμανία". Μόνο που να είσαι σκύλος στην Γερμανία σημαίνει να έχεις δικαιώματα, να ζεις μια όμορφη ζωή κοντά στο αφεντικό σου, να τρέχεις στα δάση και τα ποτάμια, να γεύεσαι, να μυρίζεις.



Το να είσαι σκύλος στην Ικαρία προκύπτει από ένα άλλο, σκληρό "παραμύθι". Σημαίνει να ξεψυχάς δεμένος σε ένα βαρέλι, στη μέση του δρόμου. Να ζεις με ξεροκόμματα ψωμιού και σταγόνες νερού μέσα σε μια σπηλιά. Να αρρωσταίνεις τον χειμώνα από το κρύο. Να μην έχεις που να προστατευτείς το καλοκαίρι από την ζέστη. Και αυτό το "παραμύθι" δεν έχει ποτέ αίσιο τέλος. Αφού η ιστορία του επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια και πεθαίνεις μόνος και δεμένεος εκείς, σαν σκλάβος... δίπλα στο μαρτυρικό κλουβί σου.

Δεκάδες σκυλιά χάνουν καθημερινά τη ζωή τους στους ορεινούς δρόμους της Ικαρίας χωρίς να έχουν λάβει ποτέ ένα χάδι. Στέκονται δεμένα στο πουθενά, σαν αγρίμια, προσπαθώντας να παίξουν σωστά το ρόλο του "σκιάχτρου" στα κοπάδια που βόσκουν τριγύρω. Όσο καλύτερα προσέξουν τα πρόβατα τόσο περισσότερο χρόνο θα κερδίσουν.

Σύμφωνα με στοιχεία των κατοίκων, τα άτυχα τετράποδα, θύματα των κτηνοτρόφων της Ικαρίας, τοποθετούνται παρανόμως σε παραπήγματα με σκοπό να "τρομάξουν" τα πρόβατα, τις κατσίκες και τις κότες και να αποτρέψουν την απομάκρυνσή τους.

Ωστόσο, παρ' όλη την σημαντική βοήθεια που προσφέρουν, δεν λαμβάνουν ούτε την στοιχειώδη περιποίηση. Βρίσκονται δεμένα με αλυσίδες του ενός μέτρου κατά μήκος των δρόμων του Αγίου Κηρύκου, των Ραχών και του Καρκιναγρίου. Παραδόξως μάλιστα τα ζώα αυτά δεν βρίσκονται καν στα όρια οικοπέδων.

Στέκονται το ένα δίπλα στο άλλο, σε 30 συγκεκριμένα σημεία του νησιού, ως φόβητρα των κοπαδιών μέχρι να αφήσουν την τελευταία τους πνοή και την θέση τους να πάρουν κουταβάκια 3 μηνών.

Οι Δήμαρχοι του νησιού, όπως μας τους χαρακτήρισαν, θυμίζουν Πόντιους Πιλάτους. Προσπερνούν τα εγκαταλελειμμένα ζώα και νίπτουν τας χείρας τους συγκαλίπτοντας τις εγκληματικές πράξεις. Οι λίγοι άνθρωποι που έχουν απομείνει στο νησί μαζεύουν υπογραφές και έστειλαν έγγραφη καταγγελία για την κακοποίηση των ζώων στην Κτηνιατρική Υπηρεσία της Σάμου. Όμως ανησυχούν ότι το έγγραφο θα μπει μαζί με πολλά άλλα στο ράφι.

Αξίζει τον κόπο όλοι να βάλουμε το λιθαράκι μας για να πάψει η κακοποίηση των ζώων.

Αξίζει όλοι να κάνουμε μια προσπάθεια ώστε η Ελλάδα να πάψει να ντροπιάζεται. Απευθύνετε τα παράπονά σας στον Δήμο της Ικαρίας και στην Νομαρχία Σάμου.

ΠΗΓΗ: Μαρία Αντωνοπούλου - Stray.gr
Δημοσιογράφος

Από το περιοδικό "Pet City News", τεύχος 17, σελίδα 18

για την αντιγραφή: Μαριαλένα, 25/11/2007

σ.σ. μετά το βιτριόλι που έριξαν υπάνθρωποι στο απροστάτευτο Λήο στον Πόροξτην περασμένη εβδομάδα, η κατάσταση στην Ικαρία δείχνει για μια ακόμη φορά πόσο κτηνώδεις είμαστε απέναντι στα ζώα εμείς οι Έλληνες...

Σαν τον γάτο με την σκύλα...

Πως λέμε ότι "τρώγονται σαν τη γάτα με τον σκύλο"? Κάπως έτσι και η σκυλίτσα μου βλέπει γάτα στον ορίζοντα και θεωρεί πως αν δεν της γαυγίσει, δεν θα ηρεμίσει. Βέβαια αν είναι μόνη της μόνο ορμάει και οι γάτες την κοιτούν επιτιμητικά, αλλά η Άρτεμις δεν το βάζει κάτω, θεωρώντας το γατοκυνηγητό, μέγιστο καθήκον της! Χθες το απόγευμα, έγινα μάρτυρας μιας στενής επαφής μεταξύ της Άρτεμιδος και του γάτου της διπλανής μας οικογένειας που έρχεται και λιάζεται στον κήπο μας τακτικά.

Ήταν τέτοια η προσήλωση και των δυο στο να παρακολουθούν η μια τον άλλον, ώστε πρόλαβα και πήρα την φωτογραφική μου μηχανή και πλησίαζα σιγά σιγά προσπαθώντας να τους απαθανατίσω την ώρα της "σαγήνης" και ούτε που ενοχλήθηκαν με την παρουσία μου!

Ιδού το αποτέλεσμα:


Ποιά είναι αυτή η αψηλή με το πλουμιστό τρίχωμα?


"Τι κάνεις εκεί παλιογατίδιον?" αναρωτιέται η Άρτεμις


"Βρε δεν μ' ακούς που σου λέω να φύγεις?"


"Εδώ είμαι μαμά, προσπαθώ να διώξω αυτόν τον γάτο από τον κήπο..."


"Δεν με βλέπεις που σε βλέπω?"


"Κάτσε να αλλάξω γωνία να σε βλέπω καλύτερα γάτε..."


Σταύρος, ο μεγαλοπρεπής κεραμιδόγατος γείτονας


Άρτεμις: "Τώρα θα πιάσω Σταύρο!"
Σταύρος: "Πριτς!"

Με αυτά τα σκυλοκαμώματα, εύχομαι καλήν εβδομάδα!

Μαριαλένα, 12/5/2008

Πασχαλινό Δώρο

Ήταν ανέλπιστο πραγματικά το δώρο αυτό που είχε λάβει λίγο πριν από το Πάσχα. Ένα ολοζώντανο κλωσσοπουλάκι γκριζωπό, της το είχε κάνει δώρο μια οικογενειακή φίλη. Εκείνη, ένα κοριτσάκι 7-8 χρονών το πολύ, σάστισε που το είδε! Παιδί της πόλης, δεν είχε μεγαλώσει μαζί με τέτοια πλασματάκια και όποτε πήγαινε στο χωριό, τις κότες της γιαγιάς τις έβλεπε από μακριά.

Αυτό το πλασματάκι, το μικροσκοπικό στεκόταν με τα φτεράκια του μαζεμένα και έτρεμε. Η μικρή το πήρε στο χέρι της και του χαϊδευε το κεφαλάκι, ενώ η μητέρα της έκοψε στη μέση τη χάρτινη θήκη του σοκολατένιου αυγού που είχαν πάρει για το Πάσχα και έβαλε το κλωσσόπουλο μέσα. Εκείνο έμενε ακίνητο εκεί κοντά στο καλοριφέρ της κουζίνας, η μικρή το τάιζε ψίχουλα από ψωμί και τρίμματα από τυρί φέτα και πήγαν για ύπνο.



Την άλλη μέρα το πρωί, το πουλάκι βρισκόταν ακίνητο με τα πόδια του ανάποδα μέσα στο κουτί. Είχε ξεψυχίσει λίγες ώρες πριν και η μητέρα πήρε το άψυχο σώμα του και το πέταξε στα σκουπίδια. Η μικρή σπάραξε, αφού το δώρο της πέθανε και δεν πρόλαβε να το δει να μεγαλώνει. Θύμωσε κιόλας στην οικογενειακή φίλη που πήρε ένα άρρωστο πουλάκι για να της το φέρει. Την επόμενη χρονιά πιο μεγάλη πια, είδε στην τηλεόραση ένα ρεπορτάζ για τους πλανόδιους πωλητές τέτοιων πουλιών και μάλιστα έλεγε ότι δεν επιβιώνουν κατά κύριο λόγο τα ταλαιπωρημένα και υποσιτισμένα πουλάκια, λόγω τις μεταχείρησης που έχουν και κάπως παρηγορήθηκε για την μοίρα του δικού της δώρου.

Με εκείνο το παιδικό παράπονο ζωγραφισμένο στα μάτια της, όταν έβλεπε αθίγγανους να φέρνουν με τα καρότσια τους στη λαϊκή ή στην Αθήνα, τέτοια πουλάκια, θυμόταν το δικό της που ξεψύχησε πριν να προλάβει το κοριτσάκι να καταλάβει αν ήταν παιχνίδι ή ζωντανό πλάσμα.

Marialena, 2/1/2008

"Το χρώμα δείχνει τον χαρακτήρα"

Το ξέρατε ότι το χρώμα της γάτας σας μπορεί να αποκαλύψει τον χαρακτήρα της? Κι όμως ομάδα Βρετανών μελετητών με επικεφαλής τον Ντέσμοντ Μόρις, εντόπισε τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά των γατών με το χρώμα του τριχώματός τους. Ανακαλύψτε ποιές είναι οι ποιό έξυπνες, οι ποιό τρυφερές, οι πιο ζηλιάρες... Οι κανελλιές γάτες θεωρούνται οι πιο έξυπνες.

Που οφείλεται το υψηλό I.Q. τους?
Όπως εξηγούν οι ειδικοί μπορούν σε μια γέννα γατιών, οι περισσότεροι άνθρωποι περιεργάζονται πρώτα τα κανελί γατάκια καθώτι το χρώμα τους είναι πιο ελκυστικό στο μάτι. Έτσι οι κανελί γάτες έχουν συνηθίσει να έρχονται σε επαφή με τον άνθρωπο από πολύ μικρές και να αλληλεπιδρούν μαζί του.



Οι μαύρες γάτες είναι οι πιο αποφασιστικές. Πως εξηγείται αυτό?
Έχει διαπιστωθεί ότι οι περισσότερες κεραμιδόγατες είναι μαύρες, οι οποίες λόγω των δυσμενών συνθηκών ζωής αναπτύσσουν ισχυρή προσωπικότητα.

Οι λευκές γάτες είναι οι πιο τρυφερές. Το ίδιο γονίδιο που ευθύνεται για το τρίχωμα τους προκαλεί σχεδόν πάντα μια δυσμορφία στα αυτιά τους. Έτσι όταν δεν ακούν καλά αισθάνονται ανασφαλείς και γι' αυτό αναζητούν προστασία και χάδια.

Από το περιοδικό "Pet City News", τεύχος 17, σελ. 12

για την αντιγραφή, Μαριαλένα, 24/11/2007

Τι θα ντύσετε το ζωάκι σας τις Απόκριες?

Εγώ τώρα έχω μια απορία: Γιατί να ντύνονται μασκαράδες μόνον οι άνθρωποι? Τα κατοικίδιά μας να μην συμμετέχουν στο καρναβάλι? Εδώ θα βρείτε αρκετές προτάσεις για να μασκαρευτούν τα σκυλιά σας και πιστέψτε με, θα είναι εκείνα που θα κλέψουν τη παράσταση!









Την Αρτεμούτσα μου πάντως θα την έντυνα κάτι σε Αγνή Χωριατοπούλα...

Καλό Τριήμερο της Αποκριάς και καλή Σαρακοστή!

Μαριαλένα, 7/3/2008

ΥΙΟΘΕΤΗΣΤΕ ΕΝΑ ΑΔΕΣΠΟΤΟ

Υιοθετήσατε ένα ενήλικο σκυλί



Στη περίπτωση αυτή θα χρησιμοποιήσετε διαφορετικές μεθόδους από αυτές που ταιριάζουν σε ένα κουτάβι.

Ξεχάστε για λίγο το θέμα της εκπαίδευσης και αφιερώστε όλες σας τις προσπάθειες στην προσαρμογή του σκυλιού στο νέο του περιβάλλον. Ένα σκυλί που αλλάζει ξαφνικά περιβάλλον, που έχει χάσει ή έχει εγκαταλειφθεί από το παλιό του αφεντικό, είναι συνήθως τρομαγμένο, ανασφαλές, τραυματισμένο από την εμπειρία αυτή.

Έτσι, η πρώτη σας φροντίδα είναι να ηρεμήσετε το σκυλί και να του δείξετε ότι το αγαπάτε. Μη χρησιμοποιήσετε τιμωρίες και ξύλο. Επιστρατεύστε όλη σας την υπομονή μέχρι να μάθετε το σκυλί να σας εμπιστεύεται. Μπορεί να χρειαστούν μέρες, εβδομάδες ή μήνες, ανάλογα με το πόσο τραυματικές ήταν οι προηγούμενες εμπειρίες του. Μιλήστε του αυστηρά αν κάνει κάποια σοβαρή αταξία, αλλά μην το χτυπήσετε ποτέ, γιατί το σκυλί είναι τρομαγμένο, μπορεί να σας επιτεθεί και κάτι τέτοιο θα καταστρέψει οριστικά τις σχέσεις σας.

Από το "Βιβλίο των Σκύλων" του Έρικ Άμπερμαν, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ.

Το ομορφόσογο!

photos by Marialena (c)2006

Σήμερα θα σας πει καλημέρα η Άρτεμις, το καμάρι του σπιτιού μας! Χθες το απόγευμα που ενώ ετοιμαζόμουν να φύγω, εκείνη είχε ξαπλώσει στο γκαζόν και με περίμενε, όταν δε πήγα να τις τραβήξω αυτές τις φωτογραφίες, κούναγε την ουρά της σαν να μου έλεγε: "Ξέρω πως με τραβάς φωτογραφίες τώρα και γω κάνω χαριτωμενιές γιατί με προσέχεις!"

Καλημέρα και καλή εβδομάδα από την Άρτεμη και την Μαριαλένα, ες αύριον τα σπουδαία! ;-}

ΦΙΛΟΖΩΟΙ ΤΕΛΙΚΑ?

Ο ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ
του ΘΕΟ ΚΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ
exclusivek9@hotmail.com




Στις μέρες μας η λέξη φιλόζωος έχει χρησιμοποιηθεί με πολλούς τρόπους, συχνά άστοχους. Στη πραγματικότητα φιλόζωος είναι ο άνθρωπος που αγαπά, προστατεύει, σέβεται και ενδιαφέρεται για τη ζωή του ζώου. Αυτό όμως διαφέρει, στη πραγματικότητα, από τη συμπεριφορά των περισσότερων ανθρώπων που θεωρούν τους εαυτούς τους φιλόζωους.

Ταϊζοντας ένα αδέσποτο ζώο με αποφάγια που μείνανε κάποιες φορές δημιουργούμε στο ζώο την αυταπάτη πως βρήκε έναν νέο ιδιοκτήτη. Αυτό συνεπάγεται πως το ζώο θα περιμένει τα αποφάγια μας σε καθημερινή βάση με μεγάλη επιμονή, μετατρέποντας το δημόσιο χώρο εκτός του σπιτιού μας σε ιδιοκτησία του, με σκοπό την προφύλαξη του φαγητού του και στη συνέχεια την προστασία των νέων "αφεντικών" του.

Σκέφτεστε τις συνέπειες? Αγνοώντας τα ένστικτα των ζώων, λόγω μη σωστής ενημέρωσης και παιδείας, δημιουργούμε άθελά μας πολλά ατυχήματα. Από τη στιγμή που ο δρόμος μπροστά από το σπίτι μας θεωρηθεί ιδιοκτησία του ζώου, εκείνο θα προσπαθήσει να τον προστατεύσει από αυτοκίνητα, μηχανάκια, ποδηλάτες και περαστικούς. Συνεπώς, όλοι είναι απειλή για το χώρο-ιδιοκτησία του. Αντίθετα, ένας σωστός φιλόζωος, εκτός από τη διατροφή του ζώου που είναι σημαντικός παράγοντας για την επιβιώσή του, ενδιαφέρεται για τη στέγη, την υγεία και τις ανάγκες που μπορεί να έχει αυτό, εντάσσοντάς το στην οικογένειά του και τον χώρο του.

Είναι καιρός πλέον να ξεκινήσει μια ενημέρωση από ομίλους, κτηνιάτρους και εκπαιδευτές, με στόχο την αλλαγή της νοοτροπίας του σημερινού Έλληνα "φιλόζωου".

Σύντομα οι διακοπές πλησιάζουν. Αν ταϊζουμε κάποιο ζώο στον δρόμο και ρωτηθούμε αν έχουμε κατοικίδιο, η απάντησή μας συνήθως είναι "όχι". Όμως οι διακοπές μας ξεκινάνε, εμείς φεύγουμε, ενώ το ζώο περιμένει την τροφή και η κατάσταση διαιωνίζεται. Κτηνιατρική περίθαλψη, θεραπεία κάποιας ασθένειας και άλλες ανάγκες ούτε μας περνάνε απ' το μυαλό. Τελικά είμαστε φιλόζωοι ή προσπαθούμε με λάθος τρόπο να θεωρούμαστε άνθρωποι με αισθήματα προς τα ζώα?

Ο Θ. Κουτσόπουλος είναι Πτυχιούχος Εκπαιδευτής Σκύλων

σ.σ. Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Athens Voice, τεύχος 118, 30/03-05/04/2006, σελίδα 23

ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΤΕ, ΤΙ ΖΩΟ ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ?

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ:

Δείτε σας παρακαλώ τις παρακάτω φωτογραφίες ΕΔΩ αλλά και ΕΚΕΙ και πείτε μας αν είστε εσείς ή κάποιος άλλος από την bloggo-σφαιρα σε κάποια από τις φωτογραφίες, χωρίς φόβο και αλλά με πολλή διάθεση για χιούμορ και πείραγμα μεταξύ μας!

Αυτός ή αυτή που θα μαζέψει τις περισσότερες προτιμήσεις θα έχει μια σπέσιαλ αφιέρωση!

Σας ευχαριστούμε για την ψήφο σας!!!

Just saying "hello" a pet's way!

IT'S A DOG's LIFE!

Hi there! My name is Artemis (like the goddess of hunting in Ancient Greek Mythology) and I am 5 1/2 yrs old mixed griffon. I am the pet of the family ever since I was 2 1/2 months old when my brother brought me home in 2000. My astrological sign is Cancer and I want to be the center of attention in my family. Dad is taking me out to buy the newspaper, mom needs my companionship when she throughs the garbage into the can, my sister kisses and hugs me all the time and takes me along when she goes for a walk and my brother sweettalks to me when I crowl into his bed for cuddling! I have a girlfriend in the neighbourhood that we pee together when we meet and I am interested in a cute dog that sniffs me when we met on the road and comes by the house to court me. I like eating fruits and nuts, drink tea and diet coke, chew chewing gum and take a bite of everything that's on the table. I usually pretend to be a ballerina standing on my two back toes, asking for my treat! I don't like water much and when I take my bath once a week, I try to hide from mom but without much luck up to date. When my sister goes shopping and we go together, I like wearing her accessories and take pride when people say how good they look on me (see me posing at the picture). I am afraid of the boogieman, bicycles and cats and most things bigger than me, but I enjoy running around in the grass and playing with incects and most of all, driving while I sit in the passenger's seat and bark at the other cars at the tolls! My favourite toy is a hasky dog named Ivan, that goes wherever I go in the yard and a teddy bear that suits my fur. I also like sneaking the toys that my brother and sister have and keep them in my bed, when I feel like playing the mother to be. I find humans company most amusing, in comparison to other pets and eavesdrop when my family says the magic words that put me on my feet like "let's go out", "shopping" and "garbage". Most of all I value my naps in between the day when nothing much goes around for a doggie like me, inside the house and when everybody comes back home I am the first to meet and howl to them what happened while they were away for the day.
With doggy regards I leak you all,
Artemis

Super hero cat calls 911 for help!

http://www.msnbc.msn.com/id/10663270/?GT1=7538

Well, after hearing such incredible news, should I reconsider training my doggy in doing my errands at work? ;-)