How Love Keeps Us Healthy

Love doesn't only keep us happy—it fights disease, boosts immunity and lowers stress.
by Sarah Mahoney, Prevention magazine


Who doesn't love being in love? A true Valentine listens to you vent about work, lets you have that last slice of pizza, and (usually) remembers to take out the trash. He doesn't expect you to watch the Super Bowl. And he always thinks you're sexy, even in thermal underwear and bunny slippers.

Scientists have long been keen to prove that love gives us health benefits, too—beyond the obvious advantage of always having a date for New Year's Eve. Researchers can't say for sure that romance trumps an affectionate family or warm friendships when it comes to wellness. But they are homing in on how sex, kinship and caring all seem to make us stronger, with health gains that range from faster healing and better control over chronic illnesses to living longer.
The benefits of love are explicit and measurable:

A study last year from the University of Pittsburgh found that women in good marriages have a much lower risk of cardiovascular disease than those in high-stress relationships.The National Longitudinal Mortality Study, which has been tracking more than a million subjects since 1979, shows that married people live longer, have fewer heart attacks and lower cancer rates, and even get pneumonia less frequently than singles.And a new study from the University of Iowa found that ovarian cancer patients with a strong sense of connection to others and satisfying relationships had more vigorous "natural killer" cell activity at the site of the tumor than those who didn't have those social ties. (These desirable white blood cells kill cancerous cells as part of the body's immune system.)

Some experts think it won't be long before doctors prescribe steamy sex, romantic getaways and caring communication in addition to low-cholesterol diets and plenty of rest. If that sounds like a happy Rx, here are ways to make the emerging evidence translate into real-life advice.

The benefits of bear hugs

Doctors at the University of North Carolina have found that hugging may dramatically lower blood pressure and boost blood levels of oxytocin, a relaxing hormone that plays a key role in labor, breastfeeding and orgasms.

Researchers asked couples to sit close to one another and talk for 10 minutes, then share a long hug; afterward they found positive, albeit small, changes in both blood pressure and oxytocin.
But the power of frequent daily hugging was intense: The women with the highest oxytocin levels had systolic blood pressure that was 10 mm/Hg lower than women with low oxytocin levels—an improvement similar to the effect of many leading blood pressure medications, says Kathleen Light, Ph.D., a professor of psychiatry at UNC and one of the study's authors.
"Getting more daily hugs from their husbands was related to higher oxytocin, and so the hugs were indirectly related to lower blood pressure," she says. Men didn't get the blood pressure benefit from hugging. But don't feel bad for him: He probably gets the same health gains from steady sex that you do from daily snuggling.

A 2002 study from the University of Bristol in England found that men who had sex two or more times a week cut their risk of having a fatal heart attack in half. And a recent study from the National Cancer Institute found that men who ejaculate frequently may be protecting themselves against prostate cancer.

Learn more about How Love Keeps You Healthy:
More Benefits of Bear Hugs
Sex Brings You Closer
Why We Need to Feel Close

Sarah Mahoney writes from her home in Durham, ME.
Provided by Prevention

Σημείωση αντιγραφέα: ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΙ ΣΑΣ ΖΗΤΑΝΕ???

Η επικαιρότητα σε σκίτσα! Μιλάτε, σας ακούμε...

Σκόρπιες λέξεις, σκόρπιες σκέψεις.2

Δευτέρα απόγευμα, λίγο πριν φύγω απ' τη δουλειά, ο ήλιος έδυσε και γω έχω διάθεση για κουβεντούλα ημερολογίου. Να ξεφύγω λίγο από το γενικού ενδιαφέροντος και να μπω στο δικό μου ιδιωτικό σκεπτικό (μια μικρή σχισμάδα στο παράθυρο της ψυχής-ελάτε μαζί μου). Τη περασμένη εβδομάδα δύο θέματα με απασχόλησαν κατά κύριο λόγο. Το ένα είχε να κάνει με την συμμετοχή μου στις εκλογές ενός συλλόγου και το άλλο να μιλήσω ανοικτά για ένα θέμα που κοντεύει να χρονίσει. Και τα δύο είχαν κοινό το βήμα προς την ελευθερία:

Πήγα στα Γιάννενα το περασμένο σ/κ και εκεί αποφάσισα να μην συμμετέχω στις εκλογές που έγιναν χθες για το νέο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου των παιδιών και νέων με νεανικό διαβήτη ΕΔΩ . Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από τη μέρα όπου δειλά, ένα νεαρό κορίτσι θα έβαζε πρώτη φορά υποψηφιότητα για το Δ.Σ. του εν λόγω συλλόγου. Μαζί με ένα φιλαράκο, σηκωθήκαμε στο αμφιθέατρο του Παίδων και είπαμε δυό λόγια με την ορμή και τη διάθεση των νιάτων. Μας ψήφισαν! Από τότε, αγάπησα και δέθηκα με τους σκοπούς του συλλόγου και τα παιδιά τα ίδια. Δούλεψα και 7 χρόνια για την εξασφάλιση πόρων για την έρευνα για τη θεραπεία του διαβήτη ΕΔΩ
και μαζί αυτοί οι δύο σκοποί έγιναν προορισμός για μένα-σκοπός ζωής! Η επαφή με τα νέα παιδιά και τις οικογένειές τους μέσα από το σύλλογο ήταν ένα μεγάλο σχολείο ανθρωπιάς και επικοινωνίας. Χρόνια άδολης προσφοράς και ηθικής ικανοποίησης για μένα.

Όμως δεν σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο και οι άνθρωποι που η ζωή τους αλλάζει λόγω της πάθησης είναι πολλές φορές δύσκολοι στη συναναστροφή και συνεργασία. Βλέπεις τα προβλήματά τους είναι σημαία και σημείο προσοχής από τον περίγυρο, πράγμα που ποτέ δεν υοθέτησα και εκμεταλλεύθηκα. Έτσι λοιπόν, βρέθηκα στα Γιάννενα με το γνωστό μου περίγυρο από τον σύλλογο να συνεδριάζουμε και να παίρνουμε αποφάσεις για το μέλλον ΕΛΟΔΙ . Νέα παιδιά λιγότερα από τους γονείς (βλέπεις στην Ελλάδα, δεν έχουμε ξεπεράσει ακόμα τον κοινωνικό στιγματισμό αυτής της ορμονικής θεραπείας υποκατάστασης- γιατί περί αυτού πρόκειται όταν αναφερόμαστε στον σακχαρώδη διαβήτη και τίποτα άλλο άσχετο).

Έχω ένα όνειρο, μια επιθυμία, αν θέλετε. Να ζήσουν τα παιδιά μας σ' έναν καλύτερο κόσμο, σ' έναν κόσμο που ο διαβήτης δεν θα είναι απειλή, αλλά ελεγχόμενη κατάσταση, ίσως και παρελθόν, ποιός ξέρει? Γι' αυτό αγωνίζομαι και πιστεύω και αφήνω στην άκρη οποιανδήποτε εγωιστική άποψη προς όφελος των συνανθρώπων μας που κάθε μέρα δίνουν τη δική τους μάχη στη ζωή και στην υγεία. Όμως, υπάρχουν και άλλοι που γατζόνονται από τα οφίτσια (ίδιον της φυλής μας γαρ) και νομίζουν πως είναι οι πολυμήχανοι Ομηρικοί ήρωες και μπορούν να τα κάνουν όλα μόνοι τους, εκπροσωπόντας ένα σύνολο. Εγώ θέλω το κίνητρο αλλά και την ελευθερία κινήσεων για να δράσω, να προσφέρω. Κάποιοι άλλοι θέλουν τον έλεγχο, ας τον έχουν λοιπόν. Παιδεύτηκα να πάρω την απόφαση να αφήσω αυτόν τον καιρό την ενασχόληση με το σύλλογο γιατί δεν με εκφράζει η νοοτροπία πια. Πονάω γιατί 10 χρόνια έβαλα το λιθαράκι μου και γω από τα καθήκοντα που μου είχαν εμπιστευθεί και είμαι περήφανη γι' αυτό. Όμως, ουδείς αναντικατάστατος και έτσι θέλησα να ανασυγκροτηθώ. Νιώθω καλά για την απόφασή μου & συνεχίζω την κοινωνική αφύπνιση, ένας Δαβίδ ενόπιον των ημιμαθών Γολιάθ!

Την Τρίτη 31/01 ο πρώην μου έστειλε ξεδιάντροπα ένα μνμ όπου εξιστορεί πως η τωρινή του σχέση και εκείνος απόλαυσαν τα χιόνια στην Αθήνα. Κομμάτια εγώ! Όχι γιατί ζήλεψα, όχι δεν είναι αυτό, αλλά γιατί δεν είχαμε λύσει τις διαφορές μας πριν ή μετά τον χωρισμό κοντά έναν χρόνο τώρα. Δεν είμαι Κατίνα (ας με συγχωρέσει το όνομα), ούτε χτυπιέμαι εκ των υστέρων, αλλά πάλι ξύστηκαν οι πληγές που κλείνουν σιγά σιγά με τον χρόνο αλλά και την συμφιλίωση με το παρελθόν. Του έγραψα ένα μνμ να τον ευχαριστήσω για κάτι dvd που επιτέλους έπαιξαν στον υπολογιστή μου, μήνες μετά που μου τα χε δώσει και κείνος μου απάντησε σ' ένα ύφος θιγμένου εγωισμού και καλά. Κατανοητό αλλά εγώ ήθελα να το προχωρήσω. Από ανάγκη έκφρασης έγραψα το ποίημα "Συγχώρα με καρδιά μου"
σαν να απευθυνόμουν σ' εκείνον. Του έστειλα λοιπόν ένα μνμ τώρα πια ήπιο και συναινετικό και του εσώκλεισα το ποίημα να το διαβάσει. Έτεινα την χείραν όχι για να γυρίσω το ρολόι πίσω έναν χρόνο πριν, αλλά γιατί όσο τα κρατούσα μέσα μου με βάραιναν. Δεν κράτησα καθόλου εγωϊσμό, ούτε άλλαξα στάση, μα τουλάχιστον ήθελα να ξέρει πως δεν θέλω να είμαστε σαν εχθροί. Δεν το μπορεί η συνείδησή μου να κουβαλάει τέτοια ηθικά βάρη, δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος. Απάντηση δεν έχω ακόμα λάβει, ίσως και να μην λάβω ποτέ γιατί θέλει κουράγιο να αφήσεις πίσω το Εγώ σου και να σταθείς γυμνός και ανυπεράσπιστος στην κρίση του άλλου και νομίζω ότι δεν θα το κάνει. Ας είναι, τουλάχιστον εγώ ένοιωσα ότι άφησα ένα βάρος πίσω. Μίλησα, εκφράστηκα, παραδέχτηκα και άφησα το κρίκο της αλυσίδας που μου συνέδεε με την ενοχή στην συνείδησή μου. Σπάει σιγά σιγά και χάνεται αποδεκατισμένη.

Νιώθω καλά με τον εαυτό μου και ίσως λίγο πιο ελεύθερη από πριν. Η ζωή προχωρά όπως και να χει! Έξω βράδυασε κιόλας, καλό απόγευμα! Μαριαλένα

Dear God Where Are You?

AN ENCOURAGING WORD for January 12, 2006 - written by Dr. Thomas Lane Butts, Pastor Emeritus, Monroeville First United Methodist Church tolabu2@frontiernet.net

Dear God, Where Are You?

The human search for God is as old as time. It appears that God keeps showing up and then strangely disappearing. Our best information we have about that is from Jesus.
In the parable of the judging shepherd in Matthew 25, Jesus promises to reveal himself in the pain and suffering of needy people. That is where most of us least expect to find God. Here Jesus says that we will find God in: the desperation of the sick; the pangs of the hungry; the exposure of the naked; the loneliness of the stranger; and the self-defeatedness of the prisoner.
Here are two illustrations of the truth of Jesus’ teaching.

There is a legend about Martin of Tours who is said to be the first military chaplain. He followed the Roman Army from place to place ministering to the soldiers, and to people in the places they conquered. One cold winter day he was following the Roman Army into a city. There was a beggar at the gates of the city asking for alms. Martin had been in the field with the soldiers for weeks. He had neither coin nor crust of bread. So, he took off the battered old Roman soldier’s cloak he had over his shoulders and, with his sword, cut it into two pieces. One-half of the cloak he gave to the beggar and the other half he kept for himself.

That night Martin had a dream in which he found himself to be an observer of a scene in heaven. He saw Jesus surrounded by a group of angels, and to his surprise the Lord Jesus was wearing the half of a Roman soldier’s cloak. One of the angels asked Jesus, "Master, where did you get that old dirty and torn half of a Roman soldier’s cloak?" And, soft in the silence, he heard Jesus say, "My good servant Martin gave it to me." If you have done it to one of the least of these, my little ones, you have done it unto me, said Jesus.

Not only do we see that Jesus appeared at the points of human need in history, you will find this to be true today. Try and see. Recently I read a newspaper reporter’s account of an experience he had as he watched a distribution of food at a mission. These are his words. "The line was long but moving briskly and in that line, at the very end stood a young girl about twelve years of age. She waited patiently as those at the front of that long line received a little rice, some canned goods, or a little fruit. Slowly but surely she was getting closer to the front of the line – closer to the food. From time to time she would glance across the street. She did not notice the growing concern on the faces of those distributing the food. The food was running out. Their anxiety began to show but she did not notice. Her attention seemed always to focus on three figures under the trees across the street. At long last she stepped forward to get her food but the only thing left was one lonely banana. The workers were almost ashamed to tell her that was the only thing left. She did not seem to mind. In fact, she seemed genuinely happy to get that solitary banana. Quietly, she took the precious gift and ran across the street where three small children waited – perhaps her sisters and a brother. Very deliberately she peeled the banana and very carefully divided the banana into three equal parts, placing the precious food in the eager hands of those three younger ones. One for you, one for you, and one for you. She then sat down and licked the inside of that banana peel.

Then the reporter said, "I swear I saw the face of God."

Are you looking for God? Perhaps you have been looking in all the wrong places.

When Greek is the international language-an interesting perspective!

IS IT ALL GREEK TO YOU?

This speech was given by the late PM of Greece and acknowledged economist Xenofon Zolotas sometime in the 50’s in front of a Harvard University audience. You will find interesting the fact that nearly all the terms used have been derived originally from the Greek language and are now used internationally! Unique isn’t it?

Kyrie, it is Zeus’ anathema on our epoch and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of numismatic plethora and the Charibdis of economic anaemia. It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize numismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic strategic and philanthropic scopes.

In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists. Numismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and numismatic archons is basic. Parallel to this we have to synchronize and harmonize more and more our economic and numismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political end economic barometer are halcyonic.

The history of our didymous organization on this sphere has been didactic and their Gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphus ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies. Therefore, I sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and numismatic policies. I apologize for having tyrannized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue I emphasize my eulogy to the philoxenous autochthons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you Kyrie, the stenographers.

Xenofon Zolotas (1904 – 2004)

(Marialena for copying and commenting)

ΓΑΛΛΙΑ: Αγνοεί τα αγγλικά ένας στους τρεις Γάλλους

Είτε πρόκειται για εθνικό εγωισμό είτε για απλή «αμέλεια», τα στοιχεία έρχονται να επιβεβαιώσουν την εικόνα που έχουν σχηματίσει οι κάτοικοι της ευρωπαϊκής ηπείρου – και όχι μόνο – για το γαλλικό αυτό χαρακτηριστικό που αφορά στην άρνησή τους σχεδόν, να μάθουν αγγλικά, ακόμα και εάν πολλές φορές η γνώση αυτή θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα επωφελής για τους ίδιους. Πάνω από το ένα τρίτο των Γάλλων πολιτών δεν μιλούν αγγλικά, αν και οι μισοί από αυτούς παραδέχονται πως η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας στο σχολείο είναι αρκετά σημαντική. Τα παραπάνω είναι πορίσματα έρευνας της IFOP για λογαριασμό της εβδομαδιαίας εφημερίδας Dimanche Quest France. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη έρευνα το 34% των Γάλλων πολιτών που ερωτήθηκαν, ομολογεί πως δεν γνωρίζει την αγγλική γλώσσα. Το 12% αυτών απάντησε ότι μιλά άπταιστα αγγλικά και το 6% αυτών ότι καταλαβαίνει και μπορεί να μιλά αγγλικά, σε ικανοποιητικό βαθμό. Επιπλέον, το 48% των ερωτηθέντων στην έρευνα, δηλώνει ότι μπορεί να καταλάβει λιγότερο ή περισσότερο αγγλικά αλλά δεν μπορεί να μιλήσει άπταιστα. Χαρακτηριστικό είναι, ωστόσο πως το 45% των συμμετεχόντων της έρευνας παραδέχεται πως είναι σημαντικό να μάθει κανείς μια ξένη γλώσσα. Από αυτούς, το 33% θεωρεί πως αποτελεί προτεραιότητα η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας στο σχολείο. Οι περισσότεροι βρίσκονται στην ηλικία 50-64 ετών, ζουν στο Παρίσι και συνήθως είναι στελέχη επιχειρήσεων. Σύμφωνα εξάλλου με στοιχεία του Βρετανικού Συμβουλίου, υπάρχουν 750 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως που γνωρίζουν την αγγλική, ως ξένη γλώσσα.

Εφημερίδα «Αλληλέγγυος Πολίτης» σελ. 9, τεύχος 26 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2006, http://www.solidarity.gr

σ.σ. Και στα δύο αυτά δημοσιεύματα που σας παραθέτω, χαίρομαι που εμείς στην Ελλάδα έχουμε διαφορετική νοοτροπία. Για να μην γκρινιάζουμε μόνο με την πραγματικότητά μας! Μαριαλένα

ΑΦΡΙΚΗ: Η Ελλάδα βοηθά μια από τις δέκα φτωχότερες χώρες του κόσμου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ΓΟΥΙΝΕΑ ΜΠΙΣΑΟΥ

ΓΟΥΙΝΕΑ ΜΠΙΣΑΟΥ. Κάτοικοι 1.416.017. Βρίσκεται στη δυτική Αφρική, βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό και πρόκειται για μια από τις δέκα φτωχότερες χώρες του κόσμου. Από το 1991, θεωρητικά τουλάχιστον, είναι Δημοκρατία αλλά σπαράσσονταν από μια εμφύλια σύγκρουση που όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις είχε ως βάση τη φτώχεια.

Η Ελλάδα έσπευσε να βοηθήσει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους αυτής της μικρής και άγνωστης χώρας προσφέροντας 400.000 ευρώ μέσω του Παγκόσμιου Προγράμματος Τροφίμων του ΟΗΕ.

Η Γουινέα Μπισάου στα τέλη της δεκαετίας του ’90 σχεδόν καταστράφηκε από τον εμφύλιο πόλεμο. Χιλιάδες κάτοικοί της σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν. Οι ανάγκες της αυξήθηκαν και ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης ήταν η βοήθεια που έφτασε από το εξωτερικό. Ο ΟΗΕ, μέσω του Παγκοσμίου Προγράμματος Τροφίμων (WTP) που ξεκίνησε στις αρχές του χρόνου, έχει ως στόχο να συγκεντρώσει 12,1 εκατ. δολάρια με στόχο να αποστείλει 15.000 μετρικούς τόνους τροφίμων σε περίπου 382.000 ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Πραγματική ανάγκη.

Η Ελλάδα έλαχε να είναι η πρώτη χώρα που έσπευσε να βοηθήσει προσφέροντας 400.000 ευρώ στη Γουινέα Μπισάου, μέσω του προγράμματος του WFP. «Ελπίζουμε ότι αυτή η ανθρωπιστική χειρονομία θα αποτελέσει το παράδειγμα για άλλες χώρες, ώστε να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να στηρίξουν το λαό της Γουινέας Μπισάου», δήλωσε ο Χοσέ Πίτο Γκρος, διευθυντής του προγράμματος στην αφρικανική χώρα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι τον περασμένο χρόνο η Ελλάδα μέσω του Παγκοσμίου Προγράμματος Τροφίμων προσέφερε 3,6 εκατομμύρια δολάρια. Το ένα εκατομμύριο δόθηκε για τις επιχειρήσεις του προγράμματος των θυμάτων του τσουνάμι στη Σομαλία και στη Σρι Λάνκα, ενώ περισσότερα από 600.000 δολάρια πήγαν στην Ινδονησία.

Εφημερίδα «Αλληλέγγυος Πολίτης» σελ. 10, τεύχος 26 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2006, http://www.solidarity.gr

Μεταξύ Ουρανού & Γης!

photographs by Marialena, January 29, 2006

Καλημέρα ή καληνύχτα σε όλους όσους ονειρευτούν μέσα από αυτό το δημοσίευμα! Μαριαλένα

(Υ.Γ. Μην ξεχάσετε να διαβάσετε & το ποίημα που κρύβει ο τίτλος. Καλή ανάγνωση...)

Don't go away, I'll be back soon in another cartoon!

(quoting from my childhood favourite cartoon Wooody Wooodpecker!)

From Monday on, I've desided to take a week off, so chances are that you won't be hearing from me as much then. (Ah, what a relief isn't it?) So, my dear dog Artemis will be in the house to welcome you all until I return. We're open 24/7 for your comments and please stroll around the postings and links as much as you like. I'll see you all in a week's time! Until then, stay as naughty and restless as you can be!

Marialena ;-}

Lifo's TOP-5 Greek blog posts of the week!

Χθες το βράδυ γυρίζοντας σπίτι, ξεφύλλιζα την πρόσφατη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας Lifo (free press), όπου στη σελίδα 10, να σου ένα αφιέρωμα με τίτλο: "Best of Blogs" από τον κ. Διονύση Λαιμό. Οι προτιμήσεις βέβαια είναι αποκλειστικά υποκειμενικές, αλλά χάρηκα για την δημοσιότητα των φίλων σχολιαστών της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Σας τα παραθέτω αντιγράφοντας το άρθρο. Μπράβο παιδιά και καλή συνέχεια στις εμπνεύσεις σας!

1. http://ptyelodoxeio.blogspot.com Post: Top-5
2. http://wordsattack.blogspot.com Post: Αυτός ο πάτος δεν έχει πάτο
3. http://lechatducheshire.blogspot.com Post: Το σκυλί της τρελής απέναντι, 2
4. http://prezatv.blogspot.com Post: Όνειρα &
5. http://art-a-ttack.blogspot.com Post: Smile

Ένα ημερολόγιο "χτίζει" κέντρο υγείας στην Τσιάπας

Κυκλοφορεί το ημερολόγιο τοίχου για το 2006 από την Καμπάνια «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας». Διαστάσεις σελίδας 33x33 εκατ., έγχρωμο, 16 σελίδες. Τα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία Ιατροφαρμακευτικού Κέντρου στον αυτόνομο εξεγερμένο δήμο __Φρανσίσκο Βίγια__.

Από την Καμπάνια «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας» κυκλοφόρησε __το ημερολόγιο του 2006__.Μια έκδοση αφιερωμένη στον αγώνα των εξεγερμένων __Ζαπατίστας__, των ανδρών και των γυναικών που, από την πρώτη δημόσια εμφάνισή τους την πρωτοχρονιά του 1994 μέχρι σήμερα, δίνουν τον αγώνα για μια ζωή με αξιοπρέπεια, ελευθερία και δικαιοσύνη, για __«έναν κόσμο που θα χωράει πολλούς κόσμους»__.
Διακοσμημένο με ανέκδοτο κυρίως φωτογραφικό υλικό από το __Κέντρο Εκπαίδευσης Δασκάλων στην Κουλέμπρα__ και από τις συναντήσεις που κάλεσαν οι Ζαπατίστας με την __Έκτη Διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα__, με το __φωτογραφικό «παράδοξο» του εξωφύλλου__, του οποίου η φωτογραφία «διαβάζεται» και ανάποδα, το ημερολόγιο είναι ένα ακόμη μέσο στην προσπάθεια συγκέντρωσης του απαιτούμενου ποσού για την υλοποίηση του επόμενου βήματος της Καμπάνιας: ενός __Κέντρου Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης__ στον αυτόνομο εξεγερμένο δήμο Φρανσίσκο Βίγια.

Το ημερολόγιο διατίθεται στην τιμή των 6 ευρώ (7 ευρώ στα βιβλιοπωλεία). Αναζητείστε το στο __Στέκι Μεταναστών__ (Τσαμαδού 13 Αθήνα), σε κεντρικά βιβλιοπωλεία και στα τηλέφωνα __210 9589022, 210 7522248, 6974 726299__.

www.escuelazapatista.gr

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα flash.gr, Τέχνες & Ψυχαγωγία, 23/1/2006

Απολαυστικές οδηγίες για αντιμετώπιση του χιονιά!

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Εχθές και σήμερα παραδέχομαι ότι ήρθε πια ο χειμώνας στην πόλη της καλοκαιρίας. Πάντως με τις θερμοκρασίες που επικρατούν, εάν το αυτοκίνητό σας δεν παίρνει εμπρός, έχετε πρόβλημα μπαταρίας και όχι ψύχους.

Από ότι καταλαβαίνω οι δημόσιες συγκοινωνίες λειτουργούν αδιάλειπτα, και σας συνιστώ αύριο και μεθαύριο να τις προτιμήσετε σε σχέση με τα ιδιωτικά μέσα. Για να διευκολυνθεί το περπάτημα στη στάση, το ένδυμα μπορεί να είναι εκδρομικό!

Σε περίπτωση που κάποιος από εσάς έχει ιδιαίτερο πρόβλημα μετακίνησης από και προς το σπίτι του -- π.χ. χρειάζεται να περπατήσει ανηφορική οδό σημαντικού μήκους το οποίο είναι παγωμένο και γλιστερό -- παρακαλώ να μου εξηγήσει τις συνθήκες σε ένα email ώστε να του δοθεί άδεια να έρθει αργά ή να φύγει νωρίς παίρνοντας δουλειά για το σπίτι.

Καλό χειμώνα, Κ.Μ.

(σ.σ. Για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύω περαιτέρω πληροφορίες αλλά επειδή τα πρόσωπα και το μήνυμα που στάλθηκε είναι πραγματικά--απολαύστε το!)

Απορία Νο 1: Πως θα προβλέψουμε αγαπητέ κύριε τη κατάσταση των δρόμων 24 ή 48 ώρες πιο πρίν? Η ΕΜΥ είμαστε αυτοπροσώπως?
Απορία Νο 2: Έχετε δει πολλούς σε γραφεία ντυμένους εκδρομικά? Να πάρω και το σακίδιο?
Απορία Νο 3: Το αδιαλείπτως στις συγκοινωνίες πως το έχετε διαπιστώσει? Άμα δεν έρθει το λεωφορείο, να νοικιάσω ελικόπτερο για να έρθω στη δουλειά? &...
Απορία Νο 4: Πως θα πάρω δουλειά για το σπίτι? Να πάρω τον υπολογιστή παραμάσχαλα ή να ξεσηκώσω τους φακέλους από το αρχείο???

Permanence and Change

photograph by Dan Heller

AN ENCOURAGING WORD for January 26, 2006 -
written by Dr. Thomas Lane Butts, Pastor Emeritus,
Monroeville First United Methodist Church


One of the oldest and most persistent illusions of humanity is that some day we will get all our life situations perfectly adjusted; and then we will freeze-frame them in that perfect form, and live in perpetual happiness. I have chased that ghost more miles than I care to confess. After all these years, I have never gotten all my life situations in such condition as I would be willing to freeze-frame all of life. And, those areas I thought I had adjusted keep coming unadjusted. The images of permanence and perfection do not fit very well in the real world.
We have known better for a long time. Most great literature, including the Bible, takes a rather dim view of the idea that our world (or ourselves) are perfect or permanent in this dimension of existence.

In 560 B.C. there was an Ephesian philosopher by the name of Heraclitus whose basic idea it was that everything in the world is in a constant state of flux. His most famous illustration was that it is impossible to step twice in the same river. You step in the river - you step out - and you step in again - but you do not step into the same river. The water has changed. It is a different river.

Nothing stays the way it is. If you do not like something, take courage, it will change, or you will change, or surrounding factors will change, and the situation will be altered. If you are very happy with things as they are, do not become dependent on the situation - it will change. This is why the Bible speaks of life as a pilgrimage instead of a permanent living arrangement. The only people I know who have a permanent arrangement with life are dead – and I am not so sure about that. We are wayfarers, not permanent residents of the realm. Therefore, we are cautioned not to fall in love with the things of this world. We can enjoy things for the moment, but since we are pilgrims, we cannot take them with us.

In order to survive and find meaning in an ever changing world, we must remain flexible and adjustable. Stop and smell the flowers along the way. Read the book, do the act of kindness, speak the word of love – do now whatever you intend to do, for you will not pass this way again. We are pilgrims in a changing world, and we are changing also.

(Marialena's note: Rev. Thomas L. Butts (tolabu2@frontiernet.net) is a personal acquaintance of mine. I came accross his inspiring piece of work through a friend from the States and I've been reading his articles in any given chance)

Σκόρπιες σκέψεις, σκόρπιες λέξεις!

Ξημερώματα Σαββάτου, λίγο πριν ησυχάσει το κορμί μου από τα ερεθίσματα της μέρας που πέρασε. Σήμερα κέρδισα ένα από τα φλουριά της πίττας που κόψαμε στη δουλειά. Χαρά ανέλπιστη, καθώς όταν ανακοινώθηκαν τα δώρα, αυτό που ήλπιζα ήταν να κερδίσω για να χρησιμοποιήσω το δώρο μου για να πάω μια βόλτα στη Θεσσαλονίκη, να συναντήσω φίλους αγαπημένους, παλιούς και νέους. Έκανα σαν παιδί, όταν κάθετα μέσα στο πεντανόστιμο κομμάτι πίττας, βρήκα ένα φλουρί. Κάποιος εκεί ψηλά πρέπει να μ' άκουσε να εύχομαι να πραγματοποιήσω την επιθυμία μου, γι' αυτό σ' ευχαριστώ καλό μου τζίνι!

Μετά πήγα στο εβδομαδιαίο μου μάθημα Tai-chi στο Καφέ Σχολειό (www.cafecole.gr) Όλη η ένταση της εβδομάδας που πέρασε, είχε για τα καλά χαραχτεί στο μυαλό και το σώμα μου και όλο μου έλεγε ο δάσκαλος ¨χαλάρωσε, χαλάρωσε". Το δίωρο πέρασε δίνοντας στο σώμα μια ανάσα ζωής μέσα από την άσκηση και στην ψυχή μια ευχαρίστηση και ηρεμία μέσω του διαλογισμού.

Γυρίζοντας σπίτι με το λεωφορείο, έβαλα ν' ακούσω λίγο Love Radio 97,5, από τους πλέον αγαπημένους μου σταθμούς εδώ και κάποια χρόνια. Η φωνή του Νίκου Γκαραβέλλα στο μικρόφωνο να γεμίζει τη νύχτα με αισθαντικές αποχρώσεις και η μουσική ανάλογη της ώρας, είχε ήδη φτάσει 10:30 μμ. Έβαλα τ'ακουστικά και το τραγούδι που έπαιζε μ' έκανε σιγά σιγά να συγκινηθώ. Ήταν το "Don't wanna miss a thing" των Aerosmith, ένα κομμάτι που σημάδεψε την προηγούμενη σχέση μου. Εκείνο έπαιζε όταν δώσαμε το πρώτο μας φιλί μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα σαν κι αυτή. Ρίγη διαπέρασαν το κορμί μου και παρορμητικά έκανα να πιάσω το κινητό να γράψω ένα μήνυμα σε κείνον που ζήσαμε τις στιγμές εκείνες τότε! Δεν τόλμησα, έμεινα στη σκέψη και μόνο. Ήθελα να του γράψω λόγια τρυφερά, λόγια που θα ξυπνούσαν τις μνήμες, αλλά σε τι θα ωφελούσε. Πόνεσα, πόνεσε άλλο τόσο & εκείνος και τράβηξα τη διαχωριστική γραμμή σε μια μάλλον δύσκολη σχέση. "Τον εαυτό σου να κοιτάς, πίσω ποτέ σου μη γυρνάς και γω θα χαίρομαι που είμαι μακρυά σου..." (Χάρης Βαρθακούρης, CD "Αδέσποτες οι νύχτες").

Έμεινα να κοιτάζω αφηρημένα το άπειρο καθώς το λεωφορείο διέσχιζε τη μεγάλη λεωφόρο. Τα μάτια μου έκαναν παιχνίδια με τα φώτα στον ορίζοντα και το μυαλό μου πάλι σκάρωνε στιχάκια για τη μοναξιά, αλλά όχι για πολύ. Τι δε θα δινα για μια ζεστή αγκαλιά, για ένα χάδι ξανά, για ένα τρυφερό φιλί, ένα άγγιγμα, ένα χαμόγελο! Για μια ώρα, για μια νύχτα, για μια στιγμή, για πάντα. O Richard Marx ακουγόνταν τώρα απ' το ραδιόφωνο και γω βυθιζόμουν στο γλυκόπικρο συναίσθημα. "Να σαι καλά εκεί που είσαι μάτια μου και σ' ευχαριστώ για όλα τα καλά και τα κακά που έζησα μαζί σου" ψέλλισα ελπίζοντας πως ο άνεμος κάπως μαγικά θα μετέφερε τα λόγια μου ή τις σκέψεις μου σε κάποιον, κάπου αλλού. Όχι, δεν θέλω να πισωγυρίσω, το παρελθόν είναι παρελθόν, αλλά θέλω μια καινούργια αρχή, να εκφράσω και να εκφραστώ, να μοιραστώ και να δώσω αυτά που βρίσκονται μέσα μου. But I still haven't found what I'm looking for (U2), αλλά θα συνεχίσω να ελπίζω "because the greatest love of all is happening to me, learning to love yourself it is the Greatest Love of All" (Whitney Houston) και καλύτερα να το θυμίζω αυτό στον εαυτό μου για να μην πελαγοδρομώ. Πέρασα από το "Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα, μην μ΄αφήνεις τώρα που ναι όλα πιο δύσκολα" (Πυξ-Λαξ ανεπανάληπτοι) και έχω φύγει για αλλού τώρα πια. Βάλε την συνειδητοποίηση, βάλε την εμπειρία που κατακτάται σιγά σιγά από τα λάθη του παρελθόντος, νιώθω πως είμαι σε ανοδική τροχιά. Μόνο που τζίνι μου καλό, που μου στειλες το φλουρί, κάνε τα μαγικά σου να νιώσω και ν' εκφράσω αυτά που θέλω αυτή τη χρονιά. Η monachus-monachus φώκια είναι, μην μεταλλαχθούμε και μεις στο άνθος της ηλικίας μας!!!

Καληνύχτα και καλό σαββατοκύριακο για όσους διαβάσουν τη μικρή αυτή εξομολόγηση. Μ.

Did God create evil?

Did God create everything that exists? Does evil exist? Did God create evil?

A University professor at a well known institution of higher learning challenged his students with this question: "Did God create everything that exists?" A student bravely replied, "Yes he did!" "God created everything?" The professor asked. "Yes sir, he certainly did," the student replied. The professor answered, "If God created everything; then God created evil. And, since evil exists, and according to the principal that our works define who we are, then we can assume God is evil." The student became quiet and did not respond to the professor's hypothetical definition.. The professor, quite pleased with himself, boasted to the students that he had proven once more that the Christian faith was a myth. Another student raised his hand and said, "May I ask you a question, professor?" "Of course", replied the professor. The student stood up and asked, "Professor, does cold exist?" "What kind of question is this? Of course it exists. Have you never been cold?" The other students snickered at the young man's question. The young man replied, "In fact sir, cold does not exist. According to the laws of physics, what we consider cold is in reality the absence of heat. Everybody or object is susceptible to study when it has or transmits energy, and heat is what makes a body or matter have or transmit energy. Absolute zero (-460 F) is the total absence of heat; and all matter becomes inert and incapable of reaction at thattemperature. Cold does not exist. We have created this word to describe how we feel if we have no heat." The student continued, "Professor, does darkness exist?" The professor responded, "Of course it does." The student replied, "Once again you are wrong sir, darkness does not exist either. Darkness is in reality the absence of light. Light we can study, but not darkness. In fact, we can use Newton's prism to break white light into many colors and study the various wavelengths of each color. You cannot measure darkness. A simple ray of light can break into a world of darkness and illuminate it. How can you k now how dark a certain space is? You measure the amount of light present. Isn't this correct? Darkness is a term used by man to describe what happens when there is no light present." Finally the young man asked the professor, "Sir, does evil exist?" Now uncertain, the professor responded, "Of course, as I have already said. We see it everyday. It is in the daily examples of man's inhumanity to man. It is in the multitude of crime and violence everywhere in the world. These manifestations are nothing else but evil. To this the student replied, "Evil does not exist, sir, or at least it does not exist unto itself. Evil is simply the absence of God. It is just like darkness and cold, a word that man has created to describe the absence of God. God did not create evil. Evil is the result of what happens when man does not have God's love present in his heart. It's like the cold that comes when there is no heat, or the darkness that comes when there is no light." The professor sat down.

The young man's name -- Albert Einstein

A true story.

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ;-}

>> Αγγλικό τηλεπαιχνίδι: στον τελικό για τις 200,000 λίρες έχουν φτάσει
>> ένας ιερέας κι ένας Αυστραλός βοσκός! Έχουν απαντήσει σε όλες τις
>> ερωτήσεις και ισοβαθμούν, οπότε ο παρουσιαστής προκειμένου να υπάρξει
>> νικητής υποβάλλει την τελευταία
>> δοκιμασία: να
>> φτιάξουν ένα ποιηματάκι μέσα σε 5 λεπτά, στο οποίο θα εμπεριέχεται
>> απαραιτήτως η λέξη Timbuktu (αφρικανική πόλη, Μαλί). Οι
>> διαγωνιζόμενοι αποσύρονται και ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση... Μόλις
>> ολοκληρώνονται τα 5 λεπτά, επιστρέφουν. Διαβάζει πρώτος το στιχάκι
>> του ο ιερέας:
>>
>> I was a father all my life
>> have no children, no wife
>> I read the Bible through and through
>> on my way to Timbuktu
>>
>> Χειροκροτήματα, συγχαρητήρια, χαμός... Όλοι πιστεύουν ότι είναι ο
>> τελικός νικητής. Ώσπου, έρχεται η σειρά του βοσκού, ο οποίος διαβάζει
>> το εξής:
>>
>> Tim and I to Brisbane went
>> met three women, cheap-to-rent
>> but they were three and we were two...
>> so, I booked one and Tim booked two!!!!

Η γέννηση ενός ποίηματος

photo by Leni Riefenstahl

Χθες τ' απόγευμα καθώς η εργασιακή μου μέρα έβαινε προς το τέλος της, αναζήτησα μια φωτογραφία από τη Γροιλανδία που μου είχε κάνει εντύπωση για να την βάλω στην οθόνη του υπολογιστή μου. Καθώς την "φόρτωνα", η θέα των πάγων στο τοπίο με το ημιφωτισμένο φεγγάρι και τον μοναχικό βαρκάρη, πυροδότησαν μια ακόμα ποιητική καταγραφή στο έτερο blog μου, http://marialena1.blogspot.com. Το ερέθισμα όμως δεν ήταν μόνο η μαγευτική φωτογραφία, αλλά τα σημειώματα που χθες διάβασα επαναλαμβανόμενα σε δημοσιεύματα άλλων ημερολογίων στο διαδύκτιο. Η γενιά μας των 30ρηδων+ περνάει την κρίση της πολύ άγρια. Ακόμα ψαχνόμαστε, ακόμα δεν έχουμε βρει τι θέλουμε, η ζωή μας στριμώχνει και μας προκαλεί. Μας δοκιμάζει και μας θέτει εμπρός των ευθυνών μας.

Γεννήθηκε λοιπόν το ποίημα "Στην εποχή των Παγετώνων", από τη διάθεσή μου να επικοινωνήσω και να δώσω το στίγμα μου σ' αυτούς που θα το διαβάσουν και πιθανόν προβληματιστούν. Οι λέξεις έρρεαν καθώς συλλαμβάνονταν στο υποσυνείδητό μου το μήνυμα και έτσι γράφτηκαν πράγματα που λέγονται αλλά μέχρι τώρα δεν θα τα έγραφα. Το αποτέλεσμα, ζωντάνεψε με ορμή, με οργή και δύναμη τέτοια, που στη συνέχεια με άφησε να μαζεύω τα κομμάτια της δικής μου ψυχούλας. Το βράδυ ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ με κάποιους φίλους και τους το διάβασα με συναισθήματα χαράς αλλά και προβληματισμού. Η αίσθηση αυτή με ακολούθησε στο πρωινό ξύπνημα, διαπιστώνοντας πως βιώνω μια δεύτερη εφηβεία αυτόν τον καιρό. Καιρός να πάμε παρακάτω, ό,τι και αν σημαίνει αυτό!

IT'S A DOG's LIFE!

Hi there! My name is Artemis (like the goddess of hunting in Ancient Greek Mythology) and I am 5 1/2 yrs old mixed griffon. I am the pet of the family ever since I was 2 1/2 months old when my brother brought me home in 2000. My astrological sign is Cancer and I want to be the center of attention in my family. Dad is taking me out to buy the newspaper, mom needs my companionship when she throughs the garbage into the can, my sister kisses and hugs me all the time and takes me along when she goes for a walk and my brother sweettalks to me when I crowl into his bed for cuddling! I have a girlfriend in the neighbourhood that we pee together when we meet and I am interested in a cute dog that sniffs me when we met on the road and comes by the house to court me. I like eating fruits and nuts, drink tea and diet coke, chew chewing gum and take a bite of everything that's on the table. I usually pretend to be a ballerina standing on my two back toes, asking for my treat! I don't like water much and when I take my bath once a week, I try to hide from mom but without much luck up to date. When my sister goes shopping and we go together, I like wearing her accessories and take pride when people say how good they look on me (see me posing at the picture). I am afraid of the boogieman, bicycles and cats and most things bigger than me, but I enjoy running around in the grass and playing with incects and most of all, driving while I sit in the passenger's seat and bark at the other cars at the tolls! My favourite toy is a hasky dog named Ivan, that goes wherever I go in the yard and a teddy bear that suits my fur. I also like sneaking the toys that my brother and sister have and keep them in my bed, when I feel like playing the mother to be. I find humans company most amusing, in comparison to other pets and eavesdrop when my family says the magic words that put me on my feet like "let's go out", "shopping" and "garbage". Most of all I value my naps in between the day when nothing much goes around for a doggie like me, inside the house and when everybody comes back home I am the first to meet and howl to them what happened while they were away for the day.
With doggy regards I leak you all,
Artemis

...ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΟΙ ΛΕΥΤΕΡΕΣ!!!

Αναδημοσιεύω από τον κυριακάτικο Τύπο:
Ένα δελφίνι από το Ισραήλ έμελλε να γίνει ο εκλεκτός της καρδιάς μιας σαραντάχρονης από τη Μεγάλη Βρετανία. Ο Cindy είναι 35 ετών και ζει στην περιοχή Eliat του Ισραήλ, όπου και ετελέσθη το μυστήριο. Η Sharon Tendler επισκεπτόταν τα 15 τελευταία χρόνια τον θαλάσσιο αγαπημένο της και κολυμπούσε μαζί του. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της ερωτευμένης Αγγλίδας η αγάπη και η ηρεμία που βρίσκει "στην αγκαλία του" αγγίζουν το τέλειο. Στο τέλος της γαμήλιας τελετής η σύζυγος βούτηξε στα νερά και αφού του έδωσε ένα φιλί, κολύμπησε μαζί του. Το δελφίνι άραγε κατάλαβε τι του συνέβει?

σ.σ.: Αυτό ομολογώ πως δεν το είχα σκεφθεί μπακούρια μου! Να μην παραπονούμαστε για "λειψανδρία" όταν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις! Εγώ λέω να γίνουμε Δρυάδες, μπας &...!

Πηγή: Περιοδικό TV Έθνος, σελ. 86, στήλη Κατοικίδια, Παράξενα του Κόσμου, 15/01/2006

World Almanac for everything measurable!

http://www.aneki.com/lists.html

Here's a link for all the curious minds who want to find out more about ordinary & extraordinary statistical reports on anything possible.

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΙΧ - Τα "σαραβαλάκια" στα σκουπίδια

Χιλιάδες θέσεις στάθμευσης στην Αθήνα που μέχρι σήμερα είναι "κατειλημμένες" από παλιά εγκαταλελειμμένα ΙΧ, μπορούν πλέον να απελευθερωθούν καθώς άρχισε να λειτουργεί το πρώτο εργοστάσιο ανακύκλωσης αυτοκινήτων στην Αττική. Το εργοστάσιο φιλοδοξεί να ευαισθητοποιήσει τους κατοίκους του λεκανοπεδίου ώστε να αποκτήσουν περιβαλλοντική συνείδηση αλλά και να απαλλάξει τους ιδιοκτήτες που έχουν αποφασίσει να μην χρησιμοποιήσουν ξανά το παλιό τους ΙΧ από το βάρος των διαφόρων εξόδων χρήσης όπως τέλη κυκλοφορίας, ασφάλεια κλπ.
(...)
Η ανακύκλωση των οχημάτων φαίνεται να χαίρει ανταπόκριση από τους Έλληνες. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που αναφέρουν πως από την έναρξη του δικτύου το Σεπτέμβριο του 2004 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2005 σε Θεσσαλονίκη και Ξάνθη έχουν ανακυκλωθεί 7628 οχήματα, εκ των οποίων τα 560 ήταν εγκαταλελειμμένα. Οι εταιρείες λειτουργούν από τις 8:00 πμ έως τις 4:00 μμ τις καθημερινές (κάποιες και το Σάββατο). Περισσότερες πληροφορίες στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.edoe.gr

Πηγή: Εφημερίδα Αλληλέγγυος Πολίτης, φύλλο 31, 12-18 Ιανουαρίου 2006, www.solidarity.gr

How long will my burned cds last?

http://msn.pcworld.com/news/article/0,aid,124312,00.asp?GT1=7645

Apparently, some things, including burned cds, do not live for ever. What can we do about it?

Νέο διατροφικό σκάνδαλο

"Νέο διατροφικό σκάνδαλο έχει σημάνει συναγερμό στην Ιταλία καθώς και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο μεγαλύτερος παραγωγός σίτου που προμήθευε όλες τις βιομηχανίες ζυμαρικών στην Ιταλία καθώς και σε άλλες χώρες συνελήφθη στο Μπάρι με την κατηγορία νοθείας μεγάλων ποσοτήτων σιτάλευρου με τοξικές ουσίες.
Πρόκειται για τον 39χρονο Φραντσέσκο Κασίγιο επικεφαλής της εταιρείας παραγωγής και εισαγωγής σίτου. Ο Κασίγιο κατηγορείται ότι εισήγαγε από τον Καναδά ένα μεγάλο φορτίο σιτάλευρου το οποίο κατασχέθηκε στο τελωνείο του Μπάρι καθώς διαπιστώθηκε ότι περιείχε χημικές τοξίνες, τρία επίπεδα μεγαλύτερες από τα επιτρεπτά όρια. "

Πηγή: Flash.gr-Κόσμος-Νέα, 11.01.2006

Έχω μια απορία: Μετά τα άμοιρα κοτοπουλάκια και λοιπές όρνιθες που βγήκαν στη μαύρη λίστα, άμα κόψουμε και τα μακαρόνια, τι θα τρώμε?

How to ask your Boss for a salary increase!

One day an employee sends a letter to his boss asking for an increase in his salary!!!

Dear Bo$$
In thi$ life, we all need $ome thing mo$t de$perately. I think you $hould be under$tanding of the need$ of u$ worker$ who have given $o much $upport including $weat and $ervice to your company.
I am $ure you will gue$$ what I mean and re$pond $oon.
Your$ $incerely,
Norman




The next day, the employee received this letter of reply:

Dear NOrman,
I kNOw you have been working very hard. NOwadays, NOthing much has changed. You must have NOticed that our company is NOt doing NOticeably well as yet.
NOw the newspapers are saying the world`s leading ecoNOmists are NOt sure if the United States may go into aNOther recession. After the NOvember presidential elections things may turn bad.
I have NOthing more to add NOw. You kNOw what I mean...
Yours truly, Manager

Τους έφαγε η Μαρμάγκα!

Καλημέρα! Με αφορμή την χθεσινοβραδυνή "παράσταση" στα τηλεοπτικά κανάλια του παραιτηθέντος υφυπουργού Δημόσιας Τάξης, μπροστά στα έκπληκτα ματάκια μας (και τ' αυτάκια μας, λόγω ηχητικού ντοκουμέντου) και του τραγελαφικού παιχνιδιού του "ποιός είπε και πότε τι" κλπ, διερωτώμαι το εξής: Δηλαδή η Δημοκρατία μας τόοοσο πολύ μπάζει? Οι δημόσιοι λειτουργοί έχουν το ακαταλόγιστο σε τέτοιες περιπτώσεις? Κάνει άλλο καιρό στα ύπατα αξιώματα και χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας? Για να μην σας κουράσω άλλο με την ειρωνεία του πράγματος, ένα ακόμα θα σας πω που διάβασα στα νέα του flash.gr λίγο νωρίτερα: Η βουλή της Ουκρανίας δυσαρεστημένη από τη συμφωνία της κυβέρνησης με τη Ρωσία για την αγοραπωλησία του φυσικού αερίου, την απέλησε και θα ορίσει καινούργια.
Μήπως λέω, οι Ουκρανοί ξέρουν κάτι περισσότερο από μας τους απογόνους της δημοκρατίας του Περικλέους? Μήπως???

How come I remembered it?

So messed up I want you here,
in my room I want you here
Oh! I wanna be your dog...

When things such as this pop up into my head, in the middle of a dark and cold January afternoon.

Ο κύκλος με την κιμωλία-τελευταία παράσταση!

Πήγα λοιπόν να παρακολουθήσω την τελευταία παράσταση του Κύκλου με την Κιμωλία του Μπρεχτ από το Εθνικό, στο θέατρο Κάππα. Τελευταία παράσταση χθες, το θέατρο γεμάτο με ποικιλία κατηγοριών θεατών. Παράσταση σκηνοθετιμένη από τον Κώστα Τσιάνο με αναφορές στην αρχαία τραγωδία στα χορωδιακά μέρη, ακροβατούσε μεταξύ της μανιέρας και της υποκριτικής σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά με θετικό αποτέλεσμα στο σύνολο. Στα συν η ζωντανή ορχήστρα που συνόδευε το έργο, η ερμηνεία της Κονιόρδου που έπειθε για αφελή μα μεγαλόκαρδη υπηρέτρια και η πλαισίωση πλειάδας άλλων ηθοποιών του Εθνικού (ας με συγχωρέσουν για την μη αναλυτική αναφορά τους εδώ). Μια τίμια γι' αυτό και επί δύο θεατρικές περιόδους επιτυχημένη παράσταση.
Όμως, έχοντας βιώσει το "δράμα" της παράστασης των "Τριών Αδελφών" του Τσέχωφ πέρσι από τον θίασο της Κάτιας Δανδουλάκη (τι να κάνω που με τραβάει η ρωσική γραφή του 19ου?), μόλις υποψιάστηκα πως μπορεί να έχω και σ' αυτή εδώ την παράσταση μια απ' τα ίδια ανατρίχιασα! Ευτυχώς που ο Τσάνος δεν ενστερνίστηκε μοντερνισμούς και αφαιρετικότητες ανάλογες του Ρώσου συναδέλφου του στις Τρείς Αδελφές και έτσι γλύτωσα απ' τα χειρότερα!
Εδώ όμως θέλω να σας ρωτήσω μια απορία μου σχετική με το ρεπερτόριο των ελληνικών θιάσων: Που είναι τα έργα σύγχρονων Ελλήνων δραματουργών? (και δεν εννοώ του 20ου, μπήκαμε στον 21ο... έξι χρόνια τώρα σχεδόν!) Καλή και σίγουρη η λύση του κλασσικού ρεπερτορίου, αλλά τόσο προσκόληση στα ίδια και στα ίδια κάθε σεζόν? Που είναι οι ανησυχίες των θεατρανθρώπων, πως δημιουργούν θεατρικό πολιτισμό στο κοινό? Ή η έννοια τους εξαντλείται στη μαρκίζα και στο καθ' όλα απαραίτητο κέρδος ως επιχείρηση?
Δάσκαλοι της υποκριτικής, πλάστε και αφήστε τα νέα παιδιά που σας εμπιστεύονται το ταλέντο τους να αναζητήσουν νέους δρόμους και γιατί όχι τολμήστε να αναζητήσετε μαζί τους τα νέα μονοπάτια της έκφρασης. Ένα ξαναζεσταμένο φαγητό δεν έχει ποτέ την γεύση μιας πρωτόγνωρης συνταγής, μέχρι πότε θα μας ταίζετε απ' τα έτοιμα? (Σημείωση: δεν κάνω αφορισμούς εδώ, απλά προσπαθώ να τσιγλίσω λίγο τ' άλογα που μυρικάζουν βαριεστημένα το σανό τους στη στάνη, αντί να τρώνε φρέσκο χορταράκι στα λειβάδια...)Quo vadis domine?

Ulysses' Ports

A trip to the ports that the mythical hero Ulysses is said to have visited during his return from Troia. Come on board and enjoy the adventure!
http://www.ulysses-ports.gr/english/index.html

Gabriel Garcia Markes saying goodbye

(The following passage is translated into Greek & Spanish)

“Ένα σπουδαίο πνεύμα μας αποχαιρετά”


Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του :



“Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’αυτό που αξίζουν, αλλά γι’αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’έβλεπα, θα έλεγα “σ’αγαπώ” και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ’αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν’το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις “συγνώμη”, “συγχώρεσέ με”, “σε παρακαλώ”, “ευχαριστώ” κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.”







Ότι διαβάσατε μέχρι τώρα γράφτηκε στα ισπανικά και είναι η μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου που ακολουθεί. Το έλαβα από μια ισπανίδα φίλη μου και επιστράτευσα αμέσως όλες τις γνώσεις μου στα ισπανικά για να το μεταφράσω και να το στείλω και σε έλληνες φίλους. Νομίζω ότι άξιζε τον κόπο.
(Ισπανόφωνοι και λοιποί γνώστες της ισπανικής συγχωρέστε με για τα ενδεχόμενα «λαθάκια» στην απόδοση)
Βασίλης Τερζής



“Se despide un genio”



Gabriel García Márquez se ha retirado de la vida pública por razones de salud: cáncer linfático. Ahora, parece, que es cada vez más grave. Ha enviado una carta de despedida a sus amigos, y gracias a Internet está siendo difundida.


Les recomiendo su lectura porque es verdaderamente conmovedor este corto texto escrito por uno de los Latinoamericanos más brillantes de los últimos tiempos.



“Si por un instante Dios se olvidara de que soy una marioneta de trapo y me regalara un trozo de vida, posiblemente no diría todo lo que pienso, pero en definitiva pensaría todo lo que digo.

Daría valor a las cosas, no por lo que valen, sino por lo que significan.

Dormiría poco, soñaría más, entiendo que por cada minuto que cerramos los ojos, perdemos sesenta segundos de luz. Andaría cuando los demás se detienen, despertaría cuando los demás duermen. Escucharía cuando los demás hablan y cómo disfrutaría de un buen helado de chocolate!

Si Dios me obsequiara un trozo de vida, vestiría sencillo, me tiraría de bruces al sol, dejando descubierto, no solamente mi cuerpo, sino mi alma.

Dios mío si yo tuviera un corazón, escribiría mi odio sobre el hielo, y esperaría a que saliera el sol. Pintaría con un sueño de Van Gogh sobre las estrellas un poema de Benedetti, y una canción de Serrat sería la serenata que les ofrecería a la luna. Regaría con mis lágrimas las rosas, para sentir el dolor de sus espinas, y el encarnado beso de sus pétalos...

Dios mío, si yo tuviera un trozo de vida... No dejaría pasar un sólo día sin decirle a la gente que quiero, que la quiero. Convencería a cada mujer u hombre que son mis favoritos y viviría enamorado del amor.

A los hombres les probaría cuán equivocados están al pensar que dejan de enamorarse cuando envejecen, sin saber que envejecen cuando dejan de enamorarse! A un niño le daría alas, pero le dejaría que él solo aprendiese a volar. A los viejos les enseñaría que la muerte no llega con la vejez, sino con el olvido. Tantas cosas he aprendido de ustedes, los hombres... He aprendido que todo el mundo quiere vivir en la cima de la montaña, sin saber que la verdadera felicidad está en la forma de subir la escarpada. He aprendido que cuando un recién nacido aprieta con su pequeño puño, por primera vez, el dedo de su padre, lo tiene atrapado por siempre.

He aprendido que un hombre sólo tiene derecho a mirar a otro hacia abajo, cuando ha de ayudarle a levantarse. Son tantas cosas las que he podido aprender de ustedes, pero realmente de mucho no habrán de servir, porque cuando me guarden dentro de esa maleta, infelizmente me estaré muriendo.

Siempre di lo que sientes y haz lo que piensas. Si supiera que hoy fuera la última vez que te voy a ver dormir, te abrazaría fuertemente y rezaría al Señor para poder ser el guardián de tu alma. Si supiera que esta fuera la última vez que te vea salir por la puerta, te daría un abrazo, un beso y te llamaría de nuevo para darte más. Si supiera que esta fuera la última vez que voy a oír tu voz, grabaría cada una de tus palabras para poder oírlas una y otra vez indefinidamente. Si supiera que estos son los últimos minutos que te veo diría “te quiero” y no asumiría, tontamente, que ya lo sabes.

Siempre hay un mañana y la vida nos da otra oportunidad para hacer las cosas bien, pero por si me equivoco y hoy es todo lo que nos queda, me gustaría decirte cuanto te quiero, que nunca te olvidaré.

El mañana no le está asegurado a nadie, joven o viejo. Hoy puede ser la última vez que veas a los que amas. Por eso no esperes más, hazlo hoy, ya que si el mañana nunca llega, seguramente lamentarás el día que no tomaste tiempo para una sonrisa, un abrazo, un beso y que estuviste muy ocupado para concederles un último deseo. Mantén a los que amas cerca de ti, diles al oído lo mucho que los necesitas, quiérelos y trátalos bien, toma tiempo para decirles “lo siento”, “perdóname”, “por favor”, “gracias” y todas las palabras de amor que conoces.

Nadie te recordará por tus pensamientos secretos. Pide al Señor la fuerza y sabiduría para expresarlos. Demuestra a tus amigos cuanto te importan.”


ENVIA ESTO A QUIENES QUIERAS

Si no lo haces hoy, mañana será igual que ayer. Y si no lo haces nunca tampoco importa.
Ponle acción a tus sueños. El momento es este.

5 Guys a girl gotta date!

http://www.msnbc.msn.com/id/10663270/?GT1=7538

... and the winner is?

Super hero cat calls 911 for help!

http://www.msnbc.msn.com/id/10663270/?GT1=7538

Well, after hearing such incredible news, should I reconsider training my doggy in doing my errands at work? ;-)

Η τέχνη πάει δυτικά!

Όσοι από εσάς μετακινήστε τακτικά με το Αττικό Μετρό, ίσως και να ακούσατε την ανακοίνωση πως η έκθεση έργων τέχνης στο σταθμό του Μετρό "Άγιος Αντώνιος" θα διαρκέσει μέχρι τις 8 Ιανουαρίου 2006. Καλή η προσπάθεια σ' έναν νέο σχετικά σταθμό και σε περιοχή (Περιστέρι) που ανήκει στις λεγόμενες "Δυτικές Συνοικίες" της Αθήνας. Χρειάζεται ο πολιτισμός να ανεβαίνει στα βαγόνια του Μετροπολιτικού Σιδηροδρόμου και να φτάνει όσο πιο μακρυά γίνεται!

Αρχίζω δίαιτα...

Τελικά σκέφτομαι τι είναι καλύτερο ώρες, ώρες: α. Το να δουλεύω ωσάν τους γιαπωνέζους και να ξεχνάω να φάω, ή β. να έχω μια εβδομάδα υπόλοιπο αδείας τις γιορτές και να ξεσκί- στο φαϊ μέρες που ναι?
Πάντως, ένα από τα αδιαπραγμάτευτα της νέας χρονιάς (έτσι το λέμε τώρα...), είναι να φύγουν τα δύο-τρία κιλάκια που ήρθαν και τσίτωσαν την παντελόνα που ήθελα να βάλω την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και συνειδητοποίησα ότι το "γουρουνίζειν δεν εστί φιλοσοφείν", αφού όμως είχα κάνει test drive σ' ό,τι γλυκό κυκλοφορούσε στο σπίτι γιορτιάτικα! Ξεκινάω από σήμερα κιόλας την εφαρμογή του σχεδίου απίσχνανσης με συμβόλαιο στον εαυτό μου να ευωδοθεί η προσπάθεια!
Α! και κάτι άλλο άσχετο, χάρηκα ιδιαίτερα που μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχω στην ανερχόμενη κοινότητα του blogme.gr και ελπίζω να δώσουμε όλοι ένα χεράκι να εμπλουτιστεί και να μεγαλώσει και προπάντων να έχει ΠΟΙΟΤΗΤΑ και ΦΑΝΤΑΣΙΑ στα περιεχόμενα του.
Αυτά και μην μου αγχώνεστε με μαλακίες fellow bloggers! Εικόνα της ζωής είμαστε μόνο.

Μια σκέψη για τον καινούργιο χρόνο!

"Ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου, δεν είναι παρά μια στιγμή. Ας την απολαύσουμε!"
Πλούταρχος, βιογράφος και δοκιμιογράφος (46 - 120 μ.Χ)

http://www.123newyear.com

Happy Holidays to everybody!

Have a Holiday that you'll remember and may your wishes come true for the new Year!

Season Greetings and don't forget to be grateful even if you're blue sometimes, Marialena

This Xmas please "Save a Child's Heart"!

http://www.klmholidaywishes.com/en/
Open this christmas card until January 8th, 2006, forward it to your friends and each time you do so, you help donating miles for the charity of "Save a Child's Heart".
It's worth the cause and I wish happy Holidays to everyone, near or far!

A super cool Christmas wish to all of you!

http://www.jacquielawson.com/viewcard.asp?code=0212320003

If you're in Athens on 12/17, please join us for a worth cause!

www.mazigiatopaidi.gr

Are you a fan of Greek cuisine? Here's some tips!

I just came accross an interesting site providing recipes and info about the famous dishes of the Greek cuisine in English plus many more useful features. So, if you feel like treating yourself with a Greek delicacy, here's the site for it: www.greek-recipe.com and enjoy cooking the Greek way!

6th Athens International Motor Show - part 2!

6th Athens International Motor Show

These and many more of the wonderful machines that provoke our dreams and desires can be seen from Nov. 5 to 13 2005, at Athens' Old East Airport, from 10 am to 10 pm, with the admition ticket costing 9 euros. You'll need around 3 hours to walk around the complete exhibition, but at the end no matter how exhausted you may be, you'll leave the premises with the sence that you've seen the best of the would's automobile manufacturers and you'll have the opportunity to test drive a variety of models on site as well!Enjoy the ride!

This is amazing !! --- we don't always see what we think we see!

http://www.patmedia.net/marklevinson/cool/cool_illusion.html

ASPRILEXI.COM

Αγαπητοί περιδιαβάτες του blog αυτού και φίλοι της ελληνικής γλώσσας,
σας έχω μιλήσει από τον Αυγούστο 2004, για την προσπάθεια που κάνει ένας ελληνικός διαδυκτιακός τόπος σχετικά με την διάδοση των ελληνικών ανά τον κόσμο και την καθημερινή ενημέρωση και γνωριμία με τις έννοιες και τα νοήματα που κάνουν την γλώσσα μας μοναδική ανά την υφήλιο και όλα αυτά χωρίς καμμία οικονομική υποχρέωση από τα μέλη του.

Αυτό το site λοιπόν είναι Η Ασπρη Λέξη ή αλλιώς www.asprilexi.com Σήμερα που έλαβα το ενημερωτικό δελτίο του Οκτωβρίου, είδα με μεγάλη μου έκπληξη ότι έχουν δημοσιεύσει το τελευταίο μου ποίημα στη στήλη των Λεξιλάγνων, που γράφτηκε με αφορμή το πρόσφατο ταξίδι μου στην μαγευτική Κάτω Ιταλία. Μακάρι οι εντυπώσεις που εντυπώθηκαν στους στίχους του "Ταξιδιού στο Χρόνο" να σας ταξιδέψουν όπως και μένα όταν βρέθηκα στη Μεγάλη Ελλάδα! www.asprilexi.com/lexilagnoi_sub.asp

The Moment of Glory! Eurobasket 2005

We Are The Champions!

Greece has done it again my friends! In 2004 except for hosting the Olympic Games in Athens, we became European Football Champions in Portugal, in May we won the European song contest Eurovision 2005 with Helena Paparizou performing "My Number One" mesmerising the audiences and on September the 25th, the National Basketball Team became Number One in Euro 2005 Basketball Championship in Belgrade, Serbia after 18 years of its previous victory in the same championship!

Outwinning Germany by 17 points in the finals and winning a breath-taking game against France in the semifinals, Greece has shown that it is a team with talent, tactics and a drive to excel in the game internationally. Note that the present coach Panaghiotis Giannakis, is the first and only person that has won two championships, the one in 1987 as a player of the Greek basketball team and now as the coach of the same team! The anthem of the Team is "The Final Countdown" sang by the rock band of Europe, that was a top hit back in 1986!

Afterall, Greece may be a small country in Europe, but has proven that it is lionhearted once more in terms of athletic achievements!

A tip on visiting Athens, Greece!

For those who include a visit to Athens for their holiday plans, I'd suggest visiting a useful web link for enjoying more of the beauties the capital of Greece has to offer. It has been issued by the municipality of Athens and can be found at http://athensattica.com Enjoy your stay and don't stick to the historic centre around Acropolis. Try to get to know more of our city, old and new!

HURRICANE DENNIS

A dear friend of mine who lives in Hattiesburg, Mississippi sent me a note about the way he is preparing to face the rage of Dennis, when the hurricane will pass through his hometown: Besides the personal contact, I found his writing a quite interesting account of what is going to happen in the Gulf area. Here's the note:

..."I don't guess you have been following the story, but Hurricane Dennis is on his way and he is a "doozy". Will hit the coast with probable winds of over 145miles per hour!We are likely to be without electrical power for several days. I hope not, butsuch hope is a faint one.I am in the process, as soon as I get off the computer of installing "hurricaneties" on my roof system. This ties the roof rafters to the top plate at the topof the walls to prevent the roof from being torn off of the whole structure. Itlooks like my "handywork" is about to receive the maximum test.The eye of the storm will pass so close to Hattiesburg, that I believe we willreceive the full force of the storm. It is likely we will receive gusts of over100 miles per hour eventhough we are 75 miles inland.So, if you don't hear from me for several days, you won't have to wonderwhy....My power and phone will probably be out."

I definitely hope that everyone who may be affected by Dennis, will make it through at the end.

Pluses and minuses!

Hi! I haven't been much of a poster nowadays but today I felt like dropping my thoughts on the line. I have just returned from a quite interesting 4 days getaway in the beautiful island of Lesvos in Northeastern Aegean Sea and my mind is pretty much filled up with the images I have depicted from sightseeing the beauties of the 3rd largest island in Greece, (Crete and Evia are the first ones). Greece doesn't stop to amaze me in each and every new place I visit.

I left Athens with one thought in mind though. My holiday plans for August are propably screwed up for the moment, since the partnership with a couple of friends tends to fall off... Shit! Being 30 something and single is always a challenge for the holiday planning, don't you agree?
I have to talk with them to find out why they ended up changing their mind and I hope it will be for the better.

My latest article at Escape Artist.com has been released on June 16. It's about traveling to Northwestern Greece in the territory of Macedonia. I was glad to see earlier today that it was posted to the webpage. Care to travel there or to read it? You may find it at:
http://www.escapeartist.com/efam/71/Travels_To_Greece.html Hope you find it interesting!

I am also revising my poetry so far, for a friend of mine wants to forward it to a knowledgeable person to evaluate my piece of writing. I will submit them tomorrow and I hope to hear from them when the time's right! Wish me luck!

Greece's My Number One is the winner of the European Song Contest of 2005!

The Eurovision Song Contest has just ended broadcasting live from Kiev the capital of Ucraine! The winner is Helena Paparizou singing the song "My number one" representing Greece, winning with an unmatched victory of 230 points and 48 points difference from the second country! Wow, you can't imagine our pride and joy for our country's victory for the first time ever in the Eurovision contest throughout the 31 yrs of Greece's participation!

Thanks the Greeks all over the globe who voted for Helena, thank you all the people who liked the song and casted their vote to GREECE, thanx for the unique moments we are now living!!!

See you all in one year's time from now in the capital of Greece, Athens and until then don't forget who's Number One in Europe for 2005's Eurovision Song Contest! Well done Helena!

http://en.wikipedia.org/wiki/Elena_Paparizou (the winner's bio and more)
http://eurosongonline.com/esc-info/ (information about the Eurovision song contest)

This one goes for the 30+ graduates of Xanthos' High School in Athens!

I received an invitation the other day from a friend of mine who's still in the third grade of junior high, notifying me of the closing ceremony that will be held today in the evening, at the premices of my old high school in my suburb in Athens. Her class is performing Shakespeare's "Midnight Summer Dream" and Catherine (or Micro-T) wanted me to come and watch the play she's in. So, 16 yrs after my graduation I'll be back tonight for the fiesta! In my times, we used to perform in front of the audience, acts of gymnastics, popular dances choreographed, singing in choir or playing instruments and then showing to our proud parents and family what we hand crafted in the arts class, throughout the school year. Don't get me wrong, but these were exciting times for me. Having spent quite some time rehearsing the presentations, having made the costumes, choosing what artcraft to present at the exhibition, are things that I remember with nostalgia. The ugly concequences were that shortly afterwards, we needed to study even harded in order to pass the grades' exams at the end of each school year and it was stressful as hell, studying night and day over and over again!

Last night I called up a couple of old fellow students in high school, to let them know of what's going to happen tonight. If we could go together it would be much fun, but if not, I will tell them all about the grumpy old high school professors of ours! Calling them by nick names when they weren't around was a common practice and laughing at their traits, was the talk of the breaks! Our school master had decided to run a girls' school only so, we followed that practice until the end of junior high. At high school the first boys came along, but to me they seemed like endengered species at the time... The poor guys where outnumbered by us girls, especially in my high school years!

I need to mention that I was quite shy as an adolescent and my heart pumped hard everytime I was exposed to public then, but feeling akward was I guess part of been a teenager!
Ever since the repertoire has expanded at the closing ceremony in the high school. I've heard that the pupils have also played ancient Greek tragedy and they have performed in student competitions. This has even been published on line at www.xanthos.gr/Theatro_2003.htm I am looking forward to see how's gonna be tonight and I will tell you again soon!

Can you tell what the song is in the background?

http://viral.lycos.co.uk/attachments/2710/classic.auto.mpa

I'd really like to tell me if the song is familiar to you somehow! Pay close attention and I am sure you will come up with something, he,he! Enjoy, M.

Γιατρέ μου έχω τάσεις φυγής τη Μ. Τετάρτη! Πειράζει?

Λοιπόν γιατρέ μου, τ' αποφάσισα! Κλείνω τον υπολογιστή στο γραφείο, λέω αντίο στη ρουτίνα της εργασιακής καθημερινότητας και ΦΕΥΓΩ για αλλού... Είναι κι αυτή η διαβολεμένη η άνοιξη που με ξεμιαλίζει γιατρέ μου, μην επιμένετε, δεν μένω λεπτό εντός των τειχών... ΦΕΥΓΩ για διακοπές!!! Πού? Μα θέλει και ρώτημα? Καστοριά λέει το πρόγραμμα με επίσκεψη στη Φλώρινα και Πρέσπες. Πώς? Οδικώς με τ' αμαξάκι μου και με καλή παρέα 2 ακόμη φίλες. Πότε? Απ' αύριο το πρωί με τα cd παρέα, καλή διάθεση και δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω να φτάσουμε στα σύνορα. Το μόνο που βαριέμαι είναι οι ετοιμασίες, τα μικροπράγματα που δεν θέλω (γυναίκα γαρ) ν' αφήσω πίσω, μήπως μου λείψουν! Ναι καλά, το less is more φαίνεται, πως δεν είναι τρόπος ζωής μου! Ευτυχώς το αμάξι έχει ευρύχωρο χώρο αποσκευών, αλλά και το πολύ τζιρτζιμίλι βλάπτει!!! Ξέρετε γιατρέ μου τι θα θελα να χω μαζί μου (τώρα που είμαι στην απέξω τα λέω η άτιμη). My sweetheart, γιατρέ μου αλλά καλύτερα να μην το θίξουμε το ζήτημα πασχαλιάτικα και βρεθεί κανένας σουβλισμένος σαν τον ένδοξο τον Θανασάκη το Διάκο!!!

Θα σας τα πω αναλυτικά όταν γυρίσω με το καλό και μέχρι τότε σκοπεύω να ρουφήξω κάθε εικόνα και κάθε αίσθηση που θα μου κάνει εντύπωση. Δε πιστεύω να μουντρουχλιάσετε γιατρούλη μου, χρονιάρες μέρες, ε? Καλά να πάμε, καλά να περάσουμε και καλά να γυρίσουμε όλοι μας! ΚΑΛΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΣΧΑ, See you all soon, M.

Cine Κεραμεικός ρεζίλι!

Αυτό το σχόλιο θα σας το πω στα ελληνικά για να μην το γράψω στα ξένα και ρεζιλευτούμε διεθνώς! Η ιστορία μου αρχίζει το περασμένο Σάββατο 16 Απριλίου, που μαζί με την παρέα μου ξεκινήσαμε να πάμε στο μαζαγί που τραγουδούσε ο Κότσιρας να τον ακούσουμε. Το κέντρο που εμφανίζεται στην Αθήνα είναι το Cine Κεραμεικός και εκεί παίχτηκε το όλο κόλπο!
Εχοντας κάνει τη κράτησή μας για περισσότερο από ένα μήνα πριν, το απόγευμα του Σαββάτου μας πήραν τηλέφωνο από το κέντρο να μας πουν ότι ήταν γεμάτοι και γι' αυτό άμα θέλαμε να πηγαίναμε το επόμενο Σάββατο καλύτερα! Gong! Επειδή στο παρά πέντε τέτοια πράγματα δεν γίνονται, πήγαμε χωρίς συζήτηση εκείνη τη βραδυά. Αφού μαζευτήκαμε και οι δέκα στο τραπέζι, ο άνδρας της παρέας ανέλαβε να παραγγείλει για όλους μας αυτά που νομίζαμε ότι δικαιούμαστε ανά τέσσερα άτομα. Όταν μετά από κάποια ώρα μια εκ της παρέας αποφάσισε να φύγει γιατί δεν ένιωθε καλά, οπότε ζητήσαμε το λογαριασμό. Με μεγάλη έκπληξη διαπιστώσαμε ότι αντί του προβλεπόμενου 40 ευρώ κατ' άτομο, μας χρέωσαν 58!!! άκουσον άκουσον! Η δικαιολογία τους ήταν ότι μας έβαλαν δέκα μερίδες ήταν το λιγότερο απίστευτη! Δέκα μερίδες από ξηρούς καρπούς και φρούτα που χωράνε σε μια πιατέλα, αυτό δεν το είχα ξανακούσει...

Με τα πολλά, μετά από έναν έντονο διαπληκτισμό με τους "υπευθύνους" μας έκαναν τη χάρη να μας μειώσουν το ποσό σε 450 ευρώ τελικά αλλά όπως είπε και ένας τους "όχι γιατί πρέπει". Λυπάμαι πολύ κύριοι του Κεραμεικού, αλλά αν νομίζετε ότι έτσι θα ξανάρθουμε στην επιχείρησή σας, πλανάσθε πλάνην οικτράν, κατά πως λέγανε και οι Αρχαίοι Ελληνες.
Λυπάμαι επίσης, που για να απολαύσουμε τους αγαπημένους μας καλλιτέχνες, πέφτουμε στη παγίδα της μεγάλης πίστας με όλα τα συνεπακόλουθα. Τελικά συναυλία και πάλι συναυλία και να ναι καλά και τα cd.

Ωραίο πράγμα τα κυκλώματα της νύχτας, για μερικούς όλοι κοροϊδα είμαστε! Αμ, δε!!!

Happy B-day to me!!!

Hm, it's one of those days today isnt' it? One of those that nothing seems ordinary and yet everything is as usual. It' s a working day today for me, and I woke up to my parents wishes. Nice of them to come in with a b-day kiss. I returned the nice gesture presenting them with some sweets I had bought the day before as a surprise for them! My bro obviously didn't remember them, but I love him so much to hold any grudge against him! A few friends of mine remembered me also, sending me some cute txt msgs at my mobile. Was I glad to hear from them, especially today. Even Vodafone send me a txt msg providing me with ten free msgs to spare today for my B-day! I hadn't seen that before, thanx guys! Finally my ex-boyfriend sent me a heart-breaking e-card that I read a few minutes ago. Boy, that hurts!

I don't know about you people, but for me my B-day is a rather bizarre day ever since I have recollections about myself. It often falls within the Holly week so, that's an excuse to leave them behind without throwing a party. Nowadays it's not the case, but all I want to do is to think more positively about my future. Over the time I have developed a greater awareness about myself and I see that I have put a lot of strain to me, in order to fullfill or not my self steaming prophecies. My body is undertaking a great deal of pressure and is giving me a very profound signal of not corner it so much! Yeah, tell me about it! So Happy 34 of me, growing to an age where I'm still a young person (with an even younger mentality), but maturing and realizing things about my life (and that's the beauty of growing up, I guess for me). I rode my scooter today to work and I was thinking of what to wish myself for the occassion: The essentials such as letting love grow more inside of me, feel more, live in an earthly manner as a whole mind, body and soul! Let's see if my wishes aren't wishfull thinking but my life stance from now on...

Happy Birthday to me, happy birthday to me, may I live well with myself and in accordance of who I really am! Happy Birthday to all Aries who are born on April 12 as well! Cheers, M.

Trying to stay awake but in a good mood!

It's mid-day in Athens, in a rather sunny yet lukewarm afternoon. My bed was so uncomfortably not warm last night, that deprived me from a good night's sleep, but there's a good three hours to go before I leave work today, so I have to stay awake no matter what! Siesta seems like the thing I wanted to do most, only if I were in Mexico rightnow!

For the past couple of days, I've been dealing with the Orthodox Easter plans of getting away. For those who may be surprised from reading about Easter, since the Catholic one took place in March 25, the Greek Orthodox Easter will be on May 1st this year. For the different dates, pls bare in mind the different methods of calculations each church uses for Easter, but now it's not a problem of ours to deal with, anyway! So, back on Monday I was talking to a colleague of mine about travelling to Greek natural points of interest (my previous note was about that issue, as well) and we came up with the common liking about travelling to a couple of places we've been meaning to. Luckily a friend of mine called me up the next day and said she is available also for spending the Easter holidays together and voila! here are the three of us setting up plans for going by car, to the beautiful town of Kastoria, Lakes Prespes and Florina in southwest Greece, nearby the borders of Albania & FYROM for 5 good days! Today we booked the hotel in Kastoria, which is on the lakeshore just outside the city and with the travel guide handy, I'm becoming even more interested in learning more about that part of Greece.

My horizons are expanding socially and culturally speaking and I just hope I will keep that feeling as long as I feel like receiving positivity out of the whole thing. My life doesn't suck after all! ;-D That's why last night before I went to bed, I wrote a small poem about the influence of spring to me (inwards speaking) and it turned out to be cute. When blue or in a challenging situation, the inspiration is more readily available, but life isn't always like that. How about giving thanx for being alive, how about sensing the improtance of each moment that passes day in & day out, how about a thousand other reasons we can come up with for putting a smile to our face... Just think of it for a while!

A break from kicking my ass!

My weekend was indeed quiet (sleeping and cocooning most of the time!) Again sentimental thoughts came in and out of my head, but if it hadn't been for my friend David from the States, who called me up last evening, my mood would have been different, I guess. I was thinking of him a lot the past few days and boom! he called me to say "hi" and chit-chat for a while! This phonecall was as if he read my mind lately. Having somebody to feel at ease and talk as you please, feeling good about the communication, is what I have in mind when I think of him as a friend. God bless you David for the initiative!

On Friday I came by Arkoudos' blog and sent him an introductory msg, just to initiate contact and send a friendly "hello" his way. He responded to me and guess what; on Saturday I came by an article on Greek bloggers and Arkoudos was part of the article...! Well done, my fellow blogger, keep on spreading the word about blogging in Greece!

Earlier today, Antigoni from Paramythoupoli blog sent me a responding e-mail. I was looking for a song in Google and among other things, there was her site, with a beautiful romantic song playing on the background. I posted a comment to her page and she got back at me today, saying she will give a try writing music for some of my lyrics. Hola!!! I just feel complemented by her gesture!

Finally the circle of good things coming my way today, has been completed by the proposal of a fellow colleague who suggested to take a trip to the nothern borders of Greece in a couple of months from now by car, in order to go visit the beautiful natural park of Lake Kerkini and the nearby areas of Serres. It sounds like an interesting trip to take, if only we could come up with a couple of more willing friends of ours (especially drivers) in order to share the driving to and forth the village of Agistron where we want to stay. Agistro has the best bysantine hot spas in the area and luckily it also has an informative link to get to know more of the natural beauties there. Check it out at http://www.agistro.gr and you'll see another side of ecological travel.

I need to get off my wandering mind in a while. Antigoni, I am in the mood for writing some verses lately, so keep in mind for updates in the "Write Stuff" page of mine.
Have a good day everybody! M.

April Fools Day!

I just scrolled down a few of the blogs that follow mine & much to my surprise, almost everybody had put down a comment about this very day! Hm... I wonder why! The weather today doesn't resemble springtime in Athens. It's cold, windy and cloudy out there! Feels much like cocooning to me for the rest of the evening. Thankfully the day was uneventfull at work, even a little bit boring but T.G.I.F and it feels OK to think of the weekend ahead. I, personally will dog-sit my pet Artemis for the coming couple of days, which doesn't sound bad for the time being. If the weather improves, I'll take her for a walk to some nearby parks at my neighbourhood and I'll enjoy of the scenery as much as I can, if we happen to go.
I still have some unresolved issues with myself, in terms with breaking up with my boyfriend a couple of weeks ago. I miss the proximity we shared, but I feel like staying in accordance with my decision about moving on. The lessons I've learned from our interaction are priceless, but when things go wrong, it's better to let go of the relationship. Boy, it hurts, but it's for the better!
Perhaps, I'll indulge myself with some music on the background, even do some dance to let out some compressed energy, but above all I think I will spend weekend in a peaceful mode...aha!

So, keep on pranking till the day's over for it's April Fools Day but don't develop it into a habit...alright; Keep the faith for a better life! Cheers, M.

A Moroccan night out in Athens!

When an editorial about a new all day spot called "Morosko" caught my attention, I couldn't imagine of the great night out I would seldom experience at the premices. Situated in the heart of the marketplace in downtown Athens, Morosko unravelled the atmosphere of the "Thousand & one nights" at the fairytales of Halimah. Decorated as the patio of a mansion in Nothern Africa, the colours that prevailed were deep red, brown and gold, creating a cozy stylish atmosphere. We sat at the comfortable leather lounges and began to drift in the rhythm of the music playing from the decks. The crowd was varying from the 20something to 40+ and as time passed, the place began to fill up with people. Past midnight a group of oriental dancers showed up, making us stare and wait for more to come. Then the dj took charge, making us step into the carpets and dance till the morning with international dance and oriental songs alike. Some of us even climbed into the couch, dancing at a crazy beat (and jumping like school age kids is not common when you're in your 30's, but what the heck!) The drinks were original and the service was discreet and kind from the waiters. We finally left Morosko at 5 am, all happy and with the desire to go back for more oriental clubbing soon! How about you?

Traveling to Constantinople: Article for the Escape from America.com magazine!

When I returned from my latest excursion to the neighbouring country of Turkey, my mind was filled with the charm of the 4000 years old city of Istanbul. So, it didn't take me long to decide to put down to paper (or hard disk if you prefer!), my impressions of the time spent there. I submitted the article to the website of the Escape from America magazine and I just found out about the link to the article on line:
www.escapeartist.com/efam/67/Travel_To_Turkey.html

If you feel like reading a Greek's perspective in travelling to oriental Turkey, please be my guest!

Body works!

Hi everybody! First posting of 2005 for me and I was wondering what's going to be like...

So, have you ever noticed how we observe the human body while walking? Different walks for different strokes, as the saying goes! Here's an interesting link to a university study in Germany about the modifications of movement in humans.

http://www.bml.psy.ruhr-uni-bochum.de/Demos/BMLwalker.html

Enjoy the concept, Marialena

Moments from the Global Diabetes Walk 2004 in Athens, Greece. I am standing by the finishing line, nearby Acropolis, proud of the achievement and the cool sweat shirt as a gift!  

Global Diabetes Walk 2004: Moments in Athens!

Finally the Global Diabetes Walk took place in 50 countries and about 500 cities worldwide. The number of people who took part internationally was about 37.000! Way to go to the initiative!
Moments of the Greek Walk that took place in Athens can be found at the: http://www.worlddiabetesfoundation.org/composite-700.htm

Global Diabetes Walk 2004: We Walked Together!

We walked in 485 sites total globally!The numbers of participants internationally were 9,486 according to the Walk statistics. Among them, 769 walkers gathered in Syntagma Square, Athens, Greece, at 12 pm on Sunday November 14, 2004 to walk for the World Diabetes Day that's been celebrated today all over the world. The Global Diabetes Walk initiative, organized by Novo Nordisk A/S and the World Diabetes Foundation in association with the local Diabetes organizations, lasted for 30 minutes, ending at the entrance of Acropolis of Athens. The aim of the event was to spread out the message to everyone that, by walking 30 mins per day, you can prevent serious complications in your health that stem from the modern way of living, thus leading to a better quality of life, especially to people who have diabetes! The latest updates of every country's event can be found at www.gwlk.info

www.mio-caro-diario.com!

Here's some interesting news for the bloggers worldwide:
Did you know that there are actually 10,2 million people around the globe who blog regularly? In addition could you imagine that members of this widespread community are well known personalities such as G.W. Bush, Barbra Streisand, John Kerry, Dominic Stross-Kan, Melanie Griffith and even the former Vice President of Iran? Well, think about the advantage of expressing someone's opinion when publicly is prohibited, such as the case is with people leaving in countries under conflict or in challenging political or social conditions... So keep on blogging!

Global Diabetes Walk - Let's walk together!

Quite recently I came accross an attractive leaflet about the first Global Diabetes Walk, which is to be held at the World Diabetes Day, throughout the world. The greek initiative is organized by the pharmaceutical company Novo Nordisk A/S, World Diabetes Foundation and greek ngo's for people with diabetes. The event will begin on Sunday, November 14, 2004 at 12 pm, at Syntagma Square in Athens and will last for 30 minutes.
The aim of the walk is to break the international world record on such an event. The record for this kind of group activity, is still kept in Singapore, for "The New Paper Big Walk 2000" when 77.500 people joined the walk. Besides the chance of breaking such a record, the event aims to raise awareness to a healthy lifestyle for a better control of diabetes and the prevention of serious conditions to the general population, such as diabetes.
For those who are interested in participating in the Greek Diabetes Walk, you can enroll either on the spot, at the day of the walk from 10:30 am and on or you can submit the registration form by e-mail at ttsa@novonordisk.com (related sites: www.novonordisk.com & www.worlddiabetesfoundation.org) Don't miss the chance of making the difference with your participation. See you all at the walk for diabetes on November 14!

Once in a lifetime experience!

Filled with pride and joy for finally making it to the 2004 Paralympic Games in Athens, I am now thinking to myself "I WAS THERE TOO!!!" in the historic moment of the Olympiad. I am wearing the official t-shirt of the Greek National Football Team that won the Euro 2004 championship past July, for bringing luck to the athletes that participated in the track and field competitions in the Olympic Stadium that I watched on September 26. (Thanx to my friend Chris D. that took these pictures during our visit at the Olympic premices).

Olympics 2004: A spectacular view

A spectacular view of one of the ponds at sunset, at the gateway of the grounds at the Athens Olympic Stadium! 

Minutes of the Athens 2004 Paralympic Games! 

Athens' natural beauties (the answer)!

Well, these two recent pictures come from the main hall of the Botanical Garden in the outskirts of Athens, 9kms west from the centre, in the township of Haidari, close to the Bysantine Dafni Monastery. A free access facility to the public, hosts thousands of plants from all over the globe in special sections that are hosted in the area. The main hall is an arena decorated according to the Austrian gardening style, that's a pleasure in the sences to wander into it, in and out of the alleys. I bet you thought or heard that Athens was more or less a cemented city. See, this bit of heaven on earth, is within reach to anybody who loves nature and enjoys a well preserved park in the capital of Greece. Hope to see you taking a walk or just relax in the premices soon!

Discovering Athens' natural beauties...

Here's a test to all of you the nature lovers in Greece: Where do you think this picture was taken? a. In a park somewhere in Europe? b. In a tropical island in the Pacific Ocean? c. In a private estate of a tycoon? d. None of the above? (The answer follows... just think a little bit more please!)

Free Software for the MS Office users!

For all of you the computer geeks who like to enhance the Microsoft Office features, take a closer look at the http://www.openoffice.org which offers for free download an application compatible to the 95+ editions of the Microsoft Office and a rich database for programmers and pc users as well. Openoffice.org is an non profit organization dedicated to spread computer applications to everybody without cost. It is worth the try!

Για όσους από τους χρήστες ενδιαφέρονται να "κατεβάσουν" το πρόγραμμα αναβάθμισης του Office στα Ελληνικά, επισκεφθήτε τη σελίδα http://el.openoffice.org/ όπου θα βρείτε την εφαρμογή με ελληνικά δεδομένα και υποστήριξη.