Lovely Quotes About Love

The wondrous feeling of being in love, they say, cannot be expressed in words alone. But this hasn't stopped us from trying. Oceans of ink have been spilled in hopes of capturing love in all its many forms. We offer you this sampling of our favorite attempts:

She looked at him, as one who awakes: The past was a sleep, and her life began.--Robert Browning (1812 - 1889), British poet. From Men and Women, "The Statue and the Bust."

But to see her was to love her, Love but her, and love for ever.--Robert Burns (1759 - 1796), Scottish poet and songwriter. From "Ae Fond Kiss."

Love conquers all things except poverty and toothache.--Attributed to Mae West (1892 - 1980), U.S. actor and comedian.

JULIET: My bounty is as boundless as the sea, My love as deep; the more I give to thee, The more I have, for both are infinite.--William Shakespeare (1564 - 1616), English poet and playwright. From Romeo and Juliet, Act 2, Scene 2.

I don't want to live--I want to love first, and live incidentally.--Zelda Fitzgerald (1900 - 1948), U.S. writer. From a letter to her husband, F. Scott Fitzgerald.

I have learned that every man lives not through care of himself, but by love.--Leo Tolstoy (1828 - 1910), Russian writer. From What Men Live By and Other Tales.

Drink to me with your eyes alone … And if you will, take the cup to your lips and fill it with kisses, and give it so to me."--Flavius Philostratus (170? - 245), Greek writer. From "Letter 24."

Give me but what this ribband bound, Take all the rest the sun goes round.--Edmund Waller* (1606 - 1687), English poet. From "On a Girdle."

I hold it true, whate'er befall; I feel it, when I sorrow most; 'Tis better to have loved and lost Than never to have loved at all.--Alfred, Lord Tennyson (1809 - 1892), British poet. From "In Memoriam A. H. H." (Arthur Henry Hallam was the fiancé of Tennyson's sister Emily and died suddenly in September 1833.)

Look not in my eyes, for fear They mirror true the sight I see, And there you find your face too clear And love it and be lost like me.--A. E. Housman* (1859 - 1936), British poet and classicist. From "A Shropshire Lad."

The trick is to love somebody ... If you love one person, you see everybody else differently.--Attributed to James Baldwin (1924 - 1987), U.S. writer and civil-rights activist.

Love does not consist in gazing at each other but in looking together in the same direction.--Antoine de Saint-Exupéry (1900 - 1944), French writer and aviator. From Wind, Sand and Stars.

HELENA: Love looks not with the eyes, but with the mind; And therefore is wing'd Cupid painted blind.--William Shakespeare (1564 - 1616), English poet and playwright. From A Midsummer Night's Dream, Act 1, Scene 1.

The most wonderful thing in life is to be delirious and the most wonderful kind of delirium is being in love.--Yevgeny Zamyatin (1884 - 1937), Russian writer. From "The Fisher of Men." (see Soviet Literature)

Love is like quicksilver in the hand. Leave the fingers open and it stays. Clutch it, and it darts away.--Attributed to Dorothy Parker (1893 - 1967), U.S. writer and wit.

To fear love is to fear life, and those who fear life are already three parts dead.--Bertrand Russell (1872 - 1970), British philosopher and mathematician. From Marriage and Morals.

When one is too old for love, one finds great comfort in good dinners.--Zora Neale Hurston (1891 - 1960), U.S. writer and folklorist. From Moses: Man of the Mountain.

What love is, if thou wouldst be taught, Thy heart must teach alone--Two souls with but a single thought, Two hearts that beat as one.--Friedrich Halm (1806 - 1871), German playwright and poet. From Ingomar the Barbarian (Maria Lovell, tr.).

You must always be a-waggle with LOVE.--D. H. Lawrence (1885 - 1930), British writer. Referring to a dog in "Bibbles," from The Complete Poems of D. H. Lawrence.

When a man is in love how can he use old words? Should a woman desiring her lover lie down with grammarians and linguists?--Nizar Qabbani (1923 - 1998), Syrian poet. From Modern Arabic Poetry, "Language" (Salma Khadra Jayyusi, ed.).

You're the Nile, You're the Tower of Pisa, You're the smile On the Mona Lisa... But if, baby, I'm the bottom you're the top!--Cole Porter (1893 - 1964), U.S. songwriter and composer. Song lyric from "You're the Top."

Who told you there was no such thing as real, true, eternal love? Cut out his lying tongue!--Mikhail Bulgakov* (1891 - 1940), Russian novelist and playwright. From The Master and Margarita (Michael Glenny, tr.).

With you I should love to live, with you be ready to die.--Horace (65 - 8 BC), Roman poet. From Odes.

Also on Encarta
•
The trouble with love (stories)
•
Dating tips from the animal kingdom

σ.σ. Η σημερινή μέρα ας είναι η αφετηρία για να δείξουμε σ' αυτούς που αγαπάμε τα αισθήματά μας! Μια σκέψη, μια λέξη, ένα άγγιγμα, ένα φιλί, αυτό το κάτι... Ας μην περιμένουμε επετείους για να επικοινωνήσουμε την αγάπη μας, ας την εκφράζουμε στις δικές μας μοναδικές στιγμές. Και του χρόνου περισσότερο ερωτευμένοι με τη ΖΩΗ, μόνοι ή με σύντροφο!

A reminder for St' Valentine's Day!

AN ENCOURAGING WORD for February 9, 2006 - written by Dr. Thomas Lane Butts, Pastor Emeritus, Monroeville First United Methodist Church tolabu2@frontiernet.net

I Ain’t Moved

St. Valentine’s Day is coming up soon. Perhaps this is a good time to reflect on love and marriage. I did not keep count, but I must have done 2,000 marriages in my 57 years in the ministry. I have received many letters from the people I have married – most of them are positive.

I remember vividly the note I received from a young husband who said, Dear Dr. Butts: Thank you for performing our marriage ceremony. It was beautiful the way you brought my happiness to a conclusion." Well, that shows what a great difference there is between two words that are spelled very much alike: "conclusion" and "consummation."

Several years ago, there was a cartoon of an old man and his wife riding down the road in a pickup truck. In the first frame, he was on the driver’s side with his arm out the window, and she was sitting up against the door on the other side.

The second frame shows this young couple passing them. The girl was sitting so close to the young man that you could hardly tell which one was driving.

The third frame showed the old woman saying to her husband, "Pa, I remember when we used to sit like that!" The fourth frame had the old man responding, "I ain’t moved."

We all start out like the young couple, snuggled up together enjoying each other, really delighting in the closeness of a relationship; and so many marriages (some early on) end up with great distance between two people who thought they would be close forever.

What happens to kill off a relationship that starts with such passion and enthusiasm as a marriage? Dr. Charles Petty, who spends his time lecturing and teaching on marriage and family life, said that no one really knows any one overarching reason for divorce, but he said if he had to say any one thing he would say the word "drift."

People love each other, get married, and ride off into the sunset. The problem is they often ride off in two different cars. All of us remember when we sat close and delighted in the presence of each other.

Probably we would all sing the tune of the old man who protested, "I ain’t moved." Men are bad about that sort of thing. We think that if we told our wives we loved them when we married them, and we have never taken it back, there is no reason to repeat it. "I ain’t moved." That is a mistake.

We do not remember quite how or when it started, but "drift" got us. Little by little, we lose the people we love because we were not intentional in checking out to see where they were, how they were feeling or where they were going and growing.

It only takes a degree, the very slightest degree, to extrapolate into a vast distance over a period of time. And suddenly, someone we love, with whom we were once close, with whom we have had children, disappears over the horizon and they never (emotionally) come back in sight. Drift.

Many people feel guilty because they do not have a perfect marriage. I hate to disappoint you, but there are no perfect marriages. There are no perfect parents. There are no perfect children. There are people who create mythologies about being perfect, but this is mostly due to a poor memory or merely lying to oneself and to others.

Marriage and family life generates more than enough guilt that is realistic. Do not compound that guilt by thinking you must be perfect. We are going to make mistakes with our children.
If marriage works, you will find yourself always having to forgive and be forgiven. Nothing is more detrimental to a good marriage than unrealistic and romanticized expectations that are impossible. Watch out for drift, send flowers, bring candy, and don’t forget to say the "L" word often.

Δασικό Χωριό "Δρυάδες"

Εικόνες από το Δασικό Χωριό "Δρυάδες" στο Καροπλέσι του Δήμου Ιτάμου στη Καρδίτσα... Εγώ το έζησα για ένα σαββατοκύριακο μες το χιόνι, αλλά την ομορφιά του τοπίου αξίζει κανείς να την νιώσει όλον τον χρόνο. Κάτι μου λέει πως θα ξαναπάω και άλλη εποχή! Εσείς?
e-mail: dryades@itamos.gr

Άρωμα...τοξίνης!

Tοξικά αποδεικνύονται 36 γνωστά αρώματα, σύμφωνα με την Greenpeace
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Τα αρώματα που φοράμε μάς εκθέτουν σε χημικές ουσίες που μπορούν να διεισδύσουν στο σώμα, δεν διασπώνται εύκολα και πιθανόν να έχουν ανεπιθύμητες επιπτώσεις στην υγεία μας.

H οργάνωση Greenpeace έδωσε χθες στη δημοσιότητα μια έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας 36 γνωστά αρώματα ελέγχθηκαν από ένα ολλανδικό εργαστήριο (ΤΝΟ) για δύο δυνάμει επικίνδυνες ομάδες χημικών ουσιών: τους φθαλικούς εστέρες και τα συνθετικά musk (μόσχος, ένα πολύ σημαντικό συστατικό της αρωματοποιίας, που στη φυσική μορφή του λαμβάνεται από αδένες ζώων). H τρέχουσα νομοθεσία δεν ορίζει ανώτατα επίπεδα για καμιά από τις ουσίες αυτές, οι οποίες περιέχονται σε καλλυντικά και πολλά άλλα προϊόντα.
«Την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου θέλουμε να δείξουμε την αγάπη μας, όχι να εκθέσουμε τον σύντροφό μας σε επικίνδυνα χημικά» δήλωσε η Ελέν Περιβιέ της Greenpeace International. «Το άρωμα πρέπει να προσφέρει απόλαυση όταν το δωρίζεις και όταν το φοράς, όχι να είναι πηγή συσσώρευσης χημικών ουσιών στο σώμα μας».

Οι χημικές ουσίες

Σχεδόν όλα τα αρώματα που δοκιμάστηκαν στο πλαίσιο της έρευνας με τίτλο «Eau de toxine» (όπως λέμε eau de cologne ή eau de parfum), περιείχαν φθαλικούς εστέρες και συνθετικά musk. Και καθώς η ύπαρξη των χημικών αυτών ουσιών σπάνια αναφέρεται στις συσκευασίες, οι καταναλωτές δεν μπορούν να επιλέξουν να τις αποφύγουν, επισημαίνει η Greenpeace.

Πολύ υψηλά επίπεδα διαιθυλικού φθαλικού εστέρα (DEP) εντοπίστηκαν στο γυναικείο Eternity του Κάλβιν Κλάιν και στο ανδρικό Le Male του Ζαν-Πολ Γκοτιέ. H χημική αυτή ουσία, προειδοποιεί η Greenpeace, διεισδύει άμεσα στο δέρμα και εξαπλώνεται στον οργανισμό. Μέσα στον οργανισμό μετατρέπεται σε μονοαιθυλικό φθαλικό εστέρα (ΜΕΡ), που πιθανολογείται ότι επηρεάζει το DNA του σπέρματος και συμβάλλει στον περιορισμό της λειτουργίας των πνευμόνων στους άνδρες. Αντίθετα, το Vanderbilt της Γκλόρια Βάντερμπιλτ δεν περιείχε ανιχνεύσιμη ποσότητα οποιουδήποτε από τους φθαλικούς εστέρες για τους οποίους ελέγχθηκε.

Όσον αφορά τα συνθετικά musk, υψηλά επίπεδα εντοπίστηκαν στο Le Baiser Du Dragon του οίκου Cartier και στο White Musk της εταιρείας The Body Shop. Τα συνθετικά musk συγκεντρώνονται σε ζωντανούς ιστούς. Επηρεάζουν πιθανώς τα ορμονικά συστήματα επικοινωνίας των ψαριών, των αμφίβιων και των θηλαστικών και επιτείνουν τις επιπτώσεις από την έκθεση σε άλλες τοξικές χημικές ουσίες.

Οι συζητήσεις

Τα αποτελέσματα της έρευνας έκαναν την Greenpeace ν' αρχίσει επαφές με τους παρασκευαστές αρωμάτων για να συζητήσει μαζί τους τη σταδιακή μείωση της χρήσης επικίνδυνων χημικών ουσιών στα αρώματα. H οικολογική οργάνωση τάσσεται κατηγορηματικά υπέρ της προτεινόμενης κανονιστικής ρύθμισης της E.E. για τα χημικά (REACH), που ζητεί από τη βιομηχανία να εξαλείψει σταδιακά τις προβληματικές χημικές ουσίες και να τις αντικαταστήσει με ασφαλέστερες εναλλακτικές. Αλλά η πρόταση έχει δεχθεί πυρά από τη χημική βιομηχανία και την αμερικανική κυβέρνηση.


Σ.Σ. Επειδή το σ/κ θα την "κάνω" για λίμνη Πλαστήρα, σας έπρηξα σήμερα λίγο με τις δημοσιεύσεις, για να χετε να διαβάζετε το σαββατοκύριακο. Από Δευτέρα πάλι εδώ! Μ. ;-}

Best of Blogs-Lifo's choices for Feb.9 issue

Επιλογές από τα ημερολόγια του ελληνόφωνου Internet, Επιμέλεια: Διονύσης Λαιμός

1. http://blogarismenh.blogspot.com
Διζ ποστ ιζ ντεντικέιιτιντ του μάι σίστα
2. http://vatraxokoritso.blogspot.com
απομυθοποίηση του ... κώλου!
3. http://teleologikos.blogspot.com
Ο "καλός" Γιαχβούλης και ο "απρόσωπος" Μωάμεθ

... και φυσικά η συνέντευξη του Πιτσιρίκου από τον Μ. Hulot, σε περίοπτη θέα, στη σελίδα 44 του Lifo! Ανοίγει την καρδιά του και με διάθεση παιχνιδιάρικη μας αποκαλύπτει πολλά για το ... "ένοχο" παρελθόν του, αλλά και για τα μελλοντικά του σχέδια!

Καλή ανάγνωση, Μαριαλένα
Υ.Γ. Το τροφοδοτικό του υπολογιστή μου έπαθε χθες το εγκεφαλικό τελικά, αλλά ανένηψε! Γλύτωσα και τη μουρμούρα από τη μηχανογράφιση, ουφ, επέστρεψα!

Terra incognita - pt. 1 & 2

1. Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Τη στιγμή που είχαμε την εντύπωση ότι ολόκληρος ο πλανήτης έχει γνωρίσει την ανθρώπινη παρουσία - ενίοτε και στη χειρότερη μορφή της - οι επιστήμονες βάλθηκαν να μας διαψεύσουν. Ισχυρίζονται ότι ανακάλυψαν μια απάτητη ζούγκλα στην Ινδονησία κοντά στα βουνά Φόντζα, στην επαρχία της Παπούα, χωρίς ίχνος πολιτισμού. "Είναι ό,τι κοντίτερο στον Κήπο της Εδέμ μπορεί να βρει κανείς στη Γη", δήλωσε ο επικεφαλής της αποστολής. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν στο χαμένο αυτό παράδεισο είκοσι νέα είδη βατράχου, τέσσερα νέα είδη πεταλούδας και πέντε νέους τύπους φοινικιάς. Το πιο αξιοσημείωτο εύρημα είναι όμως ένα πτηνό το οποίο θρέφεται με μέλι και έχει ένα έντονο πορτοκαλί σημάδι στο κεφάλι. Αυτό ίσως είναι το πρώτο νέο είδος πτηνού που ανακαλύπτεται στην περιοχή σε διάστημα 60 ετών. Οι επιστήμονες παραδέχονται ότι ενδέχεται να έχουν δει ένα ελάχιστο μέρος από τους θησαυρούς του χαμένου αυτού κόσμου.


2. ΔΕΛΤΑ ΤΟΥ ΈΒΡΟΥ - Η ΛΙΜΝΗ ΤΩΝ (ΧΙΛΙΑΔΩΝ) ΚΥΚΝΩΝ!

Ένα πραγματικά εντυπωσιακό θέαμα αντικρύζουν τις τελευταίες εβδομάδες όσοι επισκέπτονται τη λιμνοθάλασσα στο Δέλτα του Έβρου.
Περίπου δώδεκα χιλιάδες κύκνοι έχουν βρει καταφύγιο στα παγωμένα νερά της περιοχής, αριθμός - ρεκόρ σύμφωνα με την υπεύθυνη του κέντρου πληροφοριών στο Δέλτα του Έβρου, περιβαλλοντολόγο Ελένη Μακρυγιάννη. "Όσοι μπόρεσουν να δουν από κοντά αυτό το μοναδικό θέαμα θα είναι πολύ τυχεροί καθώς ποτέ άλλωτε δεν είχαμε στη περιοχή τόσους πολλούς κύκνους. Ο μεγαλύτερος αριθμός καταγράφηκε το 1999, όταν είχαν συγκεντρωθεί6 χιλιάδες κύκνοι. Συνήθως οι κύκνοι που έρχονται στον Έβρο δεν ξεπερνούν τους χίλιους", τονίζει η κα Μακρυγιάννη.
Το πρόβλημα βέβαια είναι πως τα πάντα στο Δέλτα του Έβρου έχουν παραδοθεί στην παγωνιά και είναι δύσκολογια τους κύκνους να βρουν τροφή.
Ο κυνηγετικός σύλλογος Αλεξανδρούπολης σε συνεργασία με το δασαρχείο ανέλαβαν λοιπόν τη πρωτοβουλία να ταϊσουν τα πτηνά ρίχνοντας 2 τόνους καλαμπόκι.
Τα πουλιά όπως τονίζει η κα Μακρυγιάννη, είναι εξαντλημένοι από το ταξίδι τους προς την Ελλάδα και έτσι ο Σύλλογος Προστασίας & Περίθαλψης Αγρίων Ζώων και Πουλιών και η Κτηνιατρική Υπηρεσία του νομού δημιούργησαν στην Αλεξανδρούπολη μια μονάδα που θα δώσει στους ταλαιπωρημένους κύκνους τις πρώτες βοήθειες.


Εφημερίδα "Αλληλέγγυος Πολίτης", φύλλο 35, 9 - 15 Φεβρουαρίου 2006

Goin' bananas ή το χρονικό του υπολογιστή που αυτοκτόνησε!

Κατά το μεσημεράκι μου ήρθε Η φαεινή ιδέα!

Δε λέω στα παιδιά της μηχανογράφισης εδώ στο γραφείο, να μου κάνουν μια αναβάθμιση του λογισμικού (κακές λέξεις τη σήμερον ημέρα), να βλέπω την εισαγωγική σελίδα του ημερολογίου μου χωρίς Χ? Μετά από 3 περίπου ώρες που πήρε να ολοκληρωθεί το κατέβασμα και η εγκατάσταση 27 ενημερώσεων!!!, μου λέει η κοπέλα που κάνει χρέη administrator: Κάνε επανεκκίνιση και μπες με το δικό σου κωδικό να δουλέψεις. Σιγά τα ωά, είπα από μέσα μου. (Προφανώς σ' εκείνο το σημείο ο Θεός των υπολογιστών γέλασε χθόνια και μου υποσχέθηκε να με τακτοποιήσει συντόμως) γιατί όπως αποδείχτηκε ένα λεπτό μετά, το καημένο μου το motherboard έκανε ένα ΤΣΑΦ! και έμεινα χωρίς υπολογιστή, μόλις πρόβαλε η επιφάνεια εργασίας μετά την επανεκκίνηση! Γκρρρρ, όχι τίποτα άλλο, ξεγκαβώθηκα 3 ολόκληρες ώρες να παρακολουθώ τις ενημερώσεις και τώρα δουλεύω σε υπολογιστή συναδέλφου υπερωρία.

Μα τι κακό είν' τούτο, αύριο πρωί ποιός ακούει τον τεχνικό, αν δεν αποκαταστήσει τη βλάβη. Δλδ, "τι του κάνες και τον χάλασες, αμάν βρε Μαριαλένα τον έφαγες τον υπολογιστή" και άλλα τέτοια συναδελφικά. Αν δεν φτιάχνεται, τουλάχιστον ας μου δώσουν ένα καινούργιο μηχάνημα γιατί το δικό μου το άμοιρο είναι 3η γενιά σε μένα, αλλά του το ορκίζομαι: Ματάκια εγκώ ντεν του έβγκαλα καλέ, μπουχοοοού! Ελπίζω αύριο να μπορέσω να τον λειτουργήσω αλλιώς με βλέπω να την βγάζω στο αρχείο για τιμωρία (κάνει και κρύο συν τοις άλλοις εκεί, άστα να πάνε!)

Καλό απόγευμα συν-αγωνιστές μου που γελάτε με το πάθημά μου,
Μαριαλένα η γκαντέμω! (γαμώ την ατυχία μου με άλλα λόγια!!!)

Μια φωτογραφία, μια σκέψη, μια μέρα

Colorado Baloon Classic by Webshots.com

Καλημέρα! Τις τελευταίες δύο μέρες δεν αισθάνομαι ιδιαίτερα καλά. Ψυχοσωματικό είναι κατά πως το αντιλαμβάνομαι. Είναι καιρός αλλαγών μικρών μα και μεγαλύτερων σε ψυχολογικό επίπεδο και αυτό προφανώς έχει κινητοποιήσει καταγεγραμμένες μνήμες στο σώμα και στη ψυχή μου.

Τη Τρίτη που μας πέρασε πήγα στην Ομάδα της Οικογένειας στο Καφέ Σχολειό. Εκεί που μια συνδαιτημόνας αναφερόταν στους δικούς της προβληματισμούς περί ελευθερίας και επιβολής, με κινητοποίησε και μένα και στη συνέχεια πήρα το λόγο. Μιλάω με πολλές περιφράσεις για να μην θίξω κανέναν γενικώς, αλλά ήταν προφανές πόσο αυτή η διαδικασία δεν είναι πάντα αποτελεσματική. Βλέπεις ότι μικρομαθαίνεις, δεν μεγαλοαφήνεις, αλλά σ' αυτή τη περίπτωση χρειάζεται να κάνω τις ρήξεις μου. Πήγα σπίτι, συζήτησα επικοδομητικά με τη μητέρα μου για τα τεκταινώμενα και κατά τις 2 έπεσα για ύπνο. Στις 6:30 ξύπνησα με ρίγη και με ενοχλήσεις στη κοιλιακή χώρα. Στις 7 ξανασηκώθηκα και πήγα τουαλέτα. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι και την ώρα που έφυγα για τη δουλειά, αλλά και μέσα στη μέρα. Δεν ήταν αδιαθεσία λόγω ψύχους ή τροφικής αιτιολογίας. Ήταν μνήμη του πόνου που είχα αισθανθεί όταν 10 χρονών παιδάκι, χτύπησε τη πόρτα μου ο Νεανικός Διαβήτης δια μέσου μιας ίωσης.

Πόνος λοιπόν γιατί ανασκαλεύω τις αναμνήσεις του παρελθόντος που είναι καλά κρυμμένες μέσα μου. Με τρομάζει που δεν τις αναγνωρίζω αλλιώς παρά μόνον με αυτή την σκοτεινή και φοβική αίσθηση, αλλά είναι μονόδρομος για μένα η αντιμετώπιση του αντίκτυπου για να κλείσω λογαριασμούς με το παρελθόν. Δεν παραπονιέμαι με τη ζωή που έχω με το διαβήτη μου, μια χαρά τα καταφέρνω, και είμαι ευγνώμων στο Θεό που κάθε μέρα που περνάω στη Γη, αντιλαμβάνομαι τη σημασία της και δεν κυνηγώ Χίμαιρες! Άλλο με τις επιλογές μου ή μη αυτό είναι άλλου παππά ευαγγέλιο, δεν μιλάω γι' αυτό τώρα-αν και θέλει και κει δουλειά. Μόνο που τώρα θέλω το Μαζί, το συλλογικό, δεν θέλω πια να μαι μόνη στα δύσκολα, αλλά και στα καλά αυτής της ζωής!

Σήμερα πάλι τα ίδια, βάρος και αναστάτωση στο στομάχι μου, άρχισα να παίρνω αντιφλεγμονώδη για το χέρι μου, φταίνε κι αυτά σ' αυτό που αισθάνομαι σήμερα. Τι να κάνω?

'Ομως έχω αποφασίσει, να δώσω στον εαυτό μου την ευκαιρία να ανοίξει το κουτί της Πανδώρας του και να βάλει τα πράγματα στη θέση τους με ρεαλιστικές ή μη καταστάσεις. Την Τρίτη στις 14/2 (ανήμερα του Αγίου Αχ-Βαχ), η συντονίστρια της Ομάδας μου έχει προτείνει να εκδραματίσουμε αυτά που νιώθω προς τους Σημαντικούς Ανθρώπους για μένα, που θα υποδειθούν συμμαθητές μου. Το θέλω αλλά και φοβάμαι πως θα μου βγει. Γαμώτο! Κρύβει ορμή, οργή, παράπονο και φόβο, αλλά εκείνη τη στιγμή θα τολμήσω να το αγγίξω & όπως μου βγει. Το λέω εγώ ο φοβήκουλας μα είμαι ένας φοβήκουλας με πίστη ότι αν δεν κάνω κάτι εγώ πρώτιστα γι' αυτό, κανείς άλλος δεν θα το κάνει για μένα. Εγώ για μένα για να προχωρώ στο μονοπάτι της ζωής μου με συνέπεια. Σε κάποια σχόλιά σας μου λέτε γιατί αναφέρομαι στην αγάπη ή στις αλλαγές στη ζωή. Θα σας έλεγα για έναν και μόνο λόγο: Γιατί το πως δεχόμαστε, εισπράτουμε, δίνουμε και αντιλαμβανόμαστε την αγάπη προς τον εαυτό μας και τους άλλους, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη ζωή μας, γι' αυτό!

Ελπίζω την επόμενη εβδομάδα να σας πω τι διαδραματίστηκε στην Ομάδα και τον αντίκτυπό της εκδραμάτισης στον τρόπο που βλέπω τα πράγματα. Όχι για να σας κάνω την έξυπνη, αλλά γιατί πολλές φορές αυτά που αντιμετωπίζουμε δεν είναι μονάχα δικά μας προβλήματα, αλλά μας αφορούν όλους λίγο ή πολύ. Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία & έχω αρχίσει από τώρα να κάνω πρόβες για το μεγάλο βήμα της αποκαθήλωσης. Βάστα καρδιά μου, βάστα!

Βρήκα αυτήν την εικόνα σήμερα, αν και δεν προγραμμάτιζα να ανεβάσω κάτι, με γαλήνεψε και με έκανε να ταξιδέψω νοερά εκεί. Ευχαριστώ όλους τους φίλους στο ιστοχωριό γνωστούς τε και άγνωστους, που με τιμούν με τις επισκέψεις, τα σχόλια αλλά και τις αναφορές στις δικές τους σελίδες. κ.κ. Μαύρε Γάτε, The Return, ΠρέζαTV, Ψιλικατζού, Epicure, Alas, Snowflake, DCD, Τιτάνα, Μαραμένε Κρίνε, Marilina, Raffinata, Betabug, Δεν θυμήθηκα να σε ξεχάσω, Mirandolina, Melodia, Orlando, Art-attack κ.ά. είστε απίθανοι!

Σας ευχαριστώ που χρωματίζετε τη μέρα μου με τις εμπνεύσεις σας. Πολλά χαμόγελα & θετικές σκέψεις, Μαριαλένα ;-}

The Truth About Change

AN ENCOURAGING WORD for January 5, 2006 - written by Dr. Thomas Lane Butts, Pastor Emeritus, Monroeville First United Methodist Church tolabu2@frontiernet.net

Something That Doesn't Change

Beginning a new year causes thoughtful people to reflect on the past and scan the horizon of the future in search of something stable – even permanent. Believing that we will find something more dependable in the future than we have known in the past represents the triumph of hope over experience. But, as the poet hath said: "Hope springs eternal." Thank God!

Legend has it that author, Lloyd C. Douglas, used to visit an old man who gave violin lessons because the teacher had a kind of homey wisdom which refreshed him. One dreary morning Douglas walked in and said: "Well, what’s the good news today?" Without a word the old man put his violin down and walked over to a tuning fork suspended from a cord and struck it a smart blow. As the sound resonated in the room, he said to Douglas: "That, my friend, is the good news for today. It is the musical note ‘A’. It was ‘A’ all day yesterday. It will still be ‘A’ next week and for 1000 years."

In a world of continuous change, it feels good to find something that is dependable and permanent. You do not have to be very old to be able to look back down the road from which you came and find once meaningful relationships which are now broken or gone. There are people who once touched our lives with grace who are no longer in sight. We know from experience that many of the people who grace our lives today will not be there tomorrow or next year. They will go away or we will go away, or life will change in such ways as to make it impossible for them to give us forever what they can give us today.

We all remember friends from the past who have been lost to all sorts of distance; and we remember some who just disappear slowly and we don’t know why. We wonder if it was something we carelessly said or did without knowing what we were doing at the time. Garrison Keillor, in his book, Lake Wobegon Days," struggled with this issue as he asked some anonymous friend who had dropped out of sight: "Why don’t I see you anymore? Did I disappoint you? Did you call one night to say you were in trouble and hear a tone in my voice which made you say you were just fine?"

There is so much in and about life that forces us to come to terms with temporariness, and yet deep in our souls we have a penchant for something permanent. What can we count on for stability in a world where nothing seems to stay the same? Everything and everybody keeps changing, and we do too.

The truth is there is nothing permanent, not in this world, except the intangible. Everything you can see or touch is subject to the maddening law of change. But, there is an encouraging word. Though you cannot see or touch them, these things never change: faith, hope, love, and the musical note of "A". If you are sick and tired of the stress of change, find people who put a premium on these four intangibles. You will be glad you did.

How Love Keeps Us Healthy

Love doesn't only keep us happy—it fights disease, boosts immunity and lowers stress.
by Sarah Mahoney, Prevention magazine


Who doesn't love being in love? A true Valentine listens to you vent about work, lets you have that last slice of pizza, and (usually) remembers to take out the trash. He doesn't expect you to watch the Super Bowl. And he always thinks you're sexy, even in thermal underwear and bunny slippers.

Scientists have long been keen to prove that love gives us health benefits, too—beyond the obvious advantage of always having a date for New Year's Eve. Researchers can't say for sure that romance trumps an affectionate family or warm friendships when it comes to wellness. But they are homing in on how sex, kinship and caring all seem to make us stronger, with health gains that range from faster healing and better control over chronic illnesses to living longer.
The benefits of love are explicit and measurable:

A study last year from the University of Pittsburgh found that women in good marriages have a much lower risk of cardiovascular disease than those in high-stress relationships.The National Longitudinal Mortality Study, which has been tracking more than a million subjects since 1979, shows that married people live longer, have fewer heart attacks and lower cancer rates, and even get pneumonia less frequently than singles.And a new study from the University of Iowa found that ovarian cancer patients with a strong sense of connection to others and satisfying relationships had more vigorous "natural killer" cell activity at the site of the tumor than those who didn't have those social ties. (These desirable white blood cells kill cancerous cells as part of the body's immune system.)

Some experts think it won't be long before doctors prescribe steamy sex, romantic getaways and caring communication in addition to low-cholesterol diets and plenty of rest. If that sounds like a happy Rx, here are ways to make the emerging evidence translate into real-life advice.

The benefits of bear hugs

Doctors at the University of North Carolina have found that hugging may dramatically lower blood pressure and boost blood levels of oxytocin, a relaxing hormone that plays a key role in labor, breastfeeding and orgasms.

Researchers asked couples to sit close to one another and talk for 10 minutes, then share a long hug; afterward they found positive, albeit small, changes in both blood pressure and oxytocin.
But the power of frequent daily hugging was intense: The women with the highest oxytocin levels had systolic blood pressure that was 10 mm/Hg lower than women with low oxytocin levels—an improvement similar to the effect of many leading blood pressure medications, says Kathleen Light, Ph.D., a professor of psychiatry at UNC and one of the study's authors.
"Getting more daily hugs from their husbands was related to higher oxytocin, and so the hugs were indirectly related to lower blood pressure," she says. Men didn't get the blood pressure benefit from hugging. But don't feel bad for him: He probably gets the same health gains from steady sex that you do from daily snuggling.

A 2002 study from the University of Bristol in England found that men who had sex two or more times a week cut their risk of having a fatal heart attack in half. And a recent study from the National Cancer Institute found that men who ejaculate frequently may be protecting themselves against prostate cancer.

Learn more about How Love Keeps You Healthy:
More Benefits of Bear Hugs
Sex Brings You Closer
Why We Need to Feel Close

Sarah Mahoney writes from her home in Durham, ME.
Provided by Prevention

Σημείωση αντιγραφέα: ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΙ ΣΑΣ ΖΗΤΑΝΕ???

Η επικαιρότητα σε σκίτσα! Μιλάτε, σας ακούμε...

Σκόρπιες λέξεις, σκόρπιες σκέψεις.2

Δευτέρα απόγευμα, λίγο πριν φύγω απ' τη δουλειά, ο ήλιος έδυσε και γω έχω διάθεση για κουβεντούλα ημερολογίου. Να ξεφύγω λίγο από το γενικού ενδιαφέροντος και να μπω στο δικό μου ιδιωτικό σκεπτικό (μια μικρή σχισμάδα στο παράθυρο της ψυχής-ελάτε μαζί μου). Τη περασμένη εβδομάδα δύο θέματα με απασχόλησαν κατά κύριο λόγο. Το ένα είχε να κάνει με την συμμετοχή μου στις εκλογές ενός συλλόγου και το άλλο να μιλήσω ανοικτά για ένα θέμα που κοντεύει να χρονίσει. Και τα δύο είχαν κοινό το βήμα προς την ελευθερία:

Πήγα στα Γιάννενα το περασμένο σ/κ και εκεί αποφάσισα να μην συμμετέχω στις εκλογές που έγιναν χθες για το νέο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου των παιδιών και νέων με νεανικό διαβήτη ΕΔΩ . Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από τη μέρα όπου δειλά, ένα νεαρό κορίτσι θα έβαζε πρώτη φορά υποψηφιότητα για το Δ.Σ. του εν λόγω συλλόγου. Μαζί με ένα φιλαράκο, σηκωθήκαμε στο αμφιθέατρο του Παίδων και είπαμε δυό λόγια με την ορμή και τη διάθεση των νιάτων. Μας ψήφισαν! Από τότε, αγάπησα και δέθηκα με τους σκοπούς του συλλόγου και τα παιδιά τα ίδια. Δούλεψα και 7 χρόνια για την εξασφάλιση πόρων για την έρευνα για τη θεραπεία του διαβήτη ΕΔΩ
και μαζί αυτοί οι δύο σκοποί έγιναν προορισμός για μένα-σκοπός ζωής! Η επαφή με τα νέα παιδιά και τις οικογένειές τους μέσα από το σύλλογο ήταν ένα μεγάλο σχολείο ανθρωπιάς και επικοινωνίας. Χρόνια άδολης προσφοράς και ηθικής ικανοποίησης για μένα.

Όμως δεν σκεφτόμαστε όλοι το ίδιο και οι άνθρωποι που η ζωή τους αλλάζει λόγω της πάθησης είναι πολλές φορές δύσκολοι στη συναναστροφή και συνεργασία. Βλέπεις τα προβλήματά τους είναι σημαία και σημείο προσοχής από τον περίγυρο, πράγμα που ποτέ δεν υοθέτησα και εκμεταλλεύθηκα. Έτσι λοιπόν, βρέθηκα στα Γιάννενα με το γνωστό μου περίγυρο από τον σύλλογο να συνεδριάζουμε και να παίρνουμε αποφάσεις για το μέλλον ΕΛΟΔΙ . Νέα παιδιά λιγότερα από τους γονείς (βλέπεις στην Ελλάδα, δεν έχουμε ξεπεράσει ακόμα τον κοινωνικό στιγματισμό αυτής της ορμονικής θεραπείας υποκατάστασης- γιατί περί αυτού πρόκειται όταν αναφερόμαστε στον σακχαρώδη διαβήτη και τίποτα άλλο άσχετο).

Έχω ένα όνειρο, μια επιθυμία, αν θέλετε. Να ζήσουν τα παιδιά μας σ' έναν καλύτερο κόσμο, σ' έναν κόσμο που ο διαβήτης δεν θα είναι απειλή, αλλά ελεγχόμενη κατάσταση, ίσως και παρελθόν, ποιός ξέρει? Γι' αυτό αγωνίζομαι και πιστεύω και αφήνω στην άκρη οποιανδήποτε εγωιστική άποψη προς όφελος των συνανθρώπων μας που κάθε μέρα δίνουν τη δική τους μάχη στη ζωή και στην υγεία. Όμως, υπάρχουν και άλλοι που γατζόνονται από τα οφίτσια (ίδιον της φυλής μας γαρ) και νομίζουν πως είναι οι πολυμήχανοι Ομηρικοί ήρωες και μπορούν να τα κάνουν όλα μόνοι τους, εκπροσωπόντας ένα σύνολο. Εγώ θέλω το κίνητρο αλλά και την ελευθερία κινήσεων για να δράσω, να προσφέρω. Κάποιοι άλλοι θέλουν τον έλεγχο, ας τον έχουν λοιπόν. Παιδεύτηκα να πάρω την απόφαση να αφήσω αυτόν τον καιρό την ενασχόληση με το σύλλογο γιατί δεν με εκφράζει η νοοτροπία πια. Πονάω γιατί 10 χρόνια έβαλα το λιθαράκι μου και γω από τα καθήκοντα που μου είχαν εμπιστευθεί και είμαι περήφανη γι' αυτό. Όμως, ουδείς αναντικατάστατος και έτσι θέλησα να ανασυγκροτηθώ. Νιώθω καλά για την απόφασή μου & συνεχίζω την κοινωνική αφύπνιση, ένας Δαβίδ ενόπιον των ημιμαθών Γολιάθ!

Την Τρίτη 31/01 ο πρώην μου έστειλε ξεδιάντροπα ένα μνμ όπου εξιστορεί πως η τωρινή του σχέση και εκείνος απόλαυσαν τα χιόνια στην Αθήνα. Κομμάτια εγώ! Όχι γιατί ζήλεψα, όχι δεν είναι αυτό, αλλά γιατί δεν είχαμε λύσει τις διαφορές μας πριν ή μετά τον χωρισμό κοντά έναν χρόνο τώρα. Δεν είμαι Κατίνα (ας με συγχωρέσει το όνομα), ούτε χτυπιέμαι εκ των υστέρων, αλλά πάλι ξύστηκαν οι πληγές που κλείνουν σιγά σιγά με τον χρόνο αλλά και την συμφιλίωση με το παρελθόν. Του έγραψα ένα μνμ να τον ευχαριστήσω για κάτι dvd που επιτέλους έπαιξαν στον υπολογιστή μου, μήνες μετά που μου τα χε δώσει και κείνος μου απάντησε σ' ένα ύφος θιγμένου εγωισμού και καλά. Κατανοητό αλλά εγώ ήθελα να το προχωρήσω. Από ανάγκη έκφρασης έγραψα το ποίημα "Συγχώρα με καρδιά μου"
σαν να απευθυνόμουν σ' εκείνον. Του έστειλα λοιπόν ένα μνμ τώρα πια ήπιο και συναινετικό και του εσώκλεισα το ποίημα να το διαβάσει. Έτεινα την χείραν όχι για να γυρίσω το ρολόι πίσω έναν χρόνο πριν, αλλά γιατί όσο τα κρατούσα μέσα μου με βάραιναν. Δεν κράτησα καθόλου εγωϊσμό, ούτε άλλαξα στάση, μα τουλάχιστον ήθελα να ξέρει πως δεν θέλω να είμαστε σαν εχθροί. Δεν το μπορεί η συνείδησή μου να κουβαλάει τέτοια ηθικά βάρη, δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος. Απάντηση δεν έχω ακόμα λάβει, ίσως και να μην λάβω ποτέ γιατί θέλει κουράγιο να αφήσεις πίσω το Εγώ σου και να σταθείς γυμνός και ανυπεράσπιστος στην κρίση του άλλου και νομίζω ότι δεν θα το κάνει. Ας είναι, τουλάχιστον εγώ ένοιωσα ότι άφησα ένα βάρος πίσω. Μίλησα, εκφράστηκα, παραδέχτηκα και άφησα το κρίκο της αλυσίδας που μου συνέδεε με την ενοχή στην συνείδησή μου. Σπάει σιγά σιγά και χάνεται αποδεκατισμένη.

Νιώθω καλά με τον εαυτό μου και ίσως λίγο πιο ελεύθερη από πριν. Η ζωή προχωρά όπως και να χει! Έξω βράδυασε κιόλας, καλό απόγευμα! Μαριαλένα

Dear God Where Are You?

AN ENCOURAGING WORD for January 12, 2006 - written by Dr. Thomas Lane Butts, Pastor Emeritus, Monroeville First United Methodist Church tolabu2@frontiernet.net

Dear God, Where Are You?

The human search for God is as old as time. It appears that God keeps showing up and then strangely disappearing. Our best information we have about that is from Jesus.
In the parable of the judging shepherd in Matthew 25, Jesus promises to reveal himself in the pain and suffering of needy people. That is where most of us least expect to find God. Here Jesus says that we will find God in: the desperation of the sick; the pangs of the hungry; the exposure of the naked; the loneliness of the stranger; and the self-defeatedness of the prisoner.
Here are two illustrations of the truth of Jesus’ teaching.

There is a legend about Martin of Tours who is said to be the first military chaplain. He followed the Roman Army from place to place ministering to the soldiers, and to people in the places they conquered. One cold winter day he was following the Roman Army into a city. There was a beggar at the gates of the city asking for alms. Martin had been in the field with the soldiers for weeks. He had neither coin nor crust of bread. So, he took off the battered old Roman soldier’s cloak he had over his shoulders and, with his sword, cut it into two pieces. One-half of the cloak he gave to the beggar and the other half he kept for himself.

That night Martin had a dream in which he found himself to be an observer of a scene in heaven. He saw Jesus surrounded by a group of angels, and to his surprise the Lord Jesus was wearing the half of a Roman soldier’s cloak. One of the angels asked Jesus, "Master, where did you get that old dirty and torn half of a Roman soldier’s cloak?" And, soft in the silence, he heard Jesus say, "My good servant Martin gave it to me." If you have done it to one of the least of these, my little ones, you have done it unto me, said Jesus.

Not only do we see that Jesus appeared at the points of human need in history, you will find this to be true today. Try and see. Recently I read a newspaper reporter’s account of an experience he had as he watched a distribution of food at a mission. These are his words. "The line was long but moving briskly and in that line, at the very end stood a young girl about twelve years of age. She waited patiently as those at the front of that long line received a little rice, some canned goods, or a little fruit. Slowly but surely she was getting closer to the front of the line – closer to the food. From time to time she would glance across the street. She did not notice the growing concern on the faces of those distributing the food. The food was running out. Their anxiety began to show but she did not notice. Her attention seemed always to focus on three figures under the trees across the street. At long last she stepped forward to get her food but the only thing left was one lonely banana. The workers were almost ashamed to tell her that was the only thing left. She did not seem to mind. In fact, she seemed genuinely happy to get that solitary banana. Quietly, she took the precious gift and ran across the street where three small children waited – perhaps her sisters and a brother. Very deliberately she peeled the banana and very carefully divided the banana into three equal parts, placing the precious food in the eager hands of those three younger ones. One for you, one for you, and one for you. She then sat down and licked the inside of that banana peel.

Then the reporter said, "I swear I saw the face of God."

Are you looking for God? Perhaps you have been looking in all the wrong places.

When Greek is the international language-an interesting perspective!

IS IT ALL GREEK TO YOU?

This speech was given by the late PM of Greece and acknowledged economist Xenofon Zolotas sometime in the 50’s in front of a Harvard University audience. You will find interesting the fact that nearly all the terms used have been derived originally from the Greek language and are now used internationally! Unique isn’t it?

Kyrie, it is Zeus’ anathema on our epoch and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of numismatic plethora and the Charibdis of economic anaemia. It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize numismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic strategic and philanthropic scopes.

In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists. Numismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and numismatic archons is basic. Parallel to this we have to synchronize and harmonize more and more our economic and numismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political end economic barometer are halcyonic.

The history of our didymous organization on this sphere has been didactic and their Gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphus ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies. Therefore, I sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and numismatic policies. I apologize for having tyrannized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue I emphasize my eulogy to the philoxenous autochthons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you Kyrie, the stenographers.

Xenofon Zolotas (1904 – 2004)

(Marialena for copying and commenting)

ΓΑΛΛΙΑ: Αγνοεί τα αγγλικά ένας στους τρεις Γάλλους

Είτε πρόκειται για εθνικό εγωισμό είτε για απλή «αμέλεια», τα στοιχεία έρχονται να επιβεβαιώσουν την εικόνα που έχουν σχηματίσει οι κάτοικοι της ευρωπαϊκής ηπείρου – και όχι μόνο – για το γαλλικό αυτό χαρακτηριστικό που αφορά στην άρνησή τους σχεδόν, να μάθουν αγγλικά, ακόμα και εάν πολλές φορές η γνώση αυτή θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα επωφελής για τους ίδιους. Πάνω από το ένα τρίτο των Γάλλων πολιτών δεν μιλούν αγγλικά, αν και οι μισοί από αυτούς παραδέχονται πως η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας στο σχολείο είναι αρκετά σημαντική. Τα παραπάνω είναι πορίσματα έρευνας της IFOP για λογαριασμό της εβδομαδιαίας εφημερίδας Dimanche Quest France. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη έρευνα το 34% των Γάλλων πολιτών που ερωτήθηκαν, ομολογεί πως δεν γνωρίζει την αγγλική γλώσσα. Το 12% αυτών απάντησε ότι μιλά άπταιστα αγγλικά και το 6% αυτών ότι καταλαβαίνει και μπορεί να μιλά αγγλικά, σε ικανοποιητικό βαθμό. Επιπλέον, το 48% των ερωτηθέντων στην έρευνα, δηλώνει ότι μπορεί να καταλάβει λιγότερο ή περισσότερο αγγλικά αλλά δεν μπορεί να μιλήσει άπταιστα. Χαρακτηριστικό είναι, ωστόσο πως το 45% των συμμετεχόντων της έρευνας παραδέχεται πως είναι σημαντικό να μάθει κανείς μια ξένη γλώσσα. Από αυτούς, το 33% θεωρεί πως αποτελεί προτεραιότητα η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας στο σχολείο. Οι περισσότεροι βρίσκονται στην ηλικία 50-64 ετών, ζουν στο Παρίσι και συνήθως είναι στελέχη επιχειρήσεων. Σύμφωνα εξάλλου με στοιχεία του Βρετανικού Συμβουλίου, υπάρχουν 750 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως που γνωρίζουν την αγγλική, ως ξένη γλώσσα.

Εφημερίδα «Αλληλέγγυος Πολίτης» σελ. 9, τεύχος 26 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2006, http://www.solidarity.gr

σ.σ. Και στα δύο αυτά δημοσιεύματα που σας παραθέτω, χαίρομαι που εμείς στην Ελλάδα έχουμε διαφορετική νοοτροπία. Για να μην γκρινιάζουμε μόνο με την πραγματικότητά μας! Μαριαλένα

ΑΦΡΙΚΗ: Η Ελλάδα βοηθά μια από τις δέκα φτωχότερες χώρες του κόσμου

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ΓΟΥΙΝΕΑ ΜΠΙΣΑΟΥ

ΓΟΥΙΝΕΑ ΜΠΙΣΑΟΥ. Κάτοικοι 1.416.017. Βρίσκεται στη δυτική Αφρική, βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό και πρόκειται για μια από τις δέκα φτωχότερες χώρες του κόσμου. Από το 1991, θεωρητικά τουλάχιστον, είναι Δημοκρατία αλλά σπαράσσονταν από μια εμφύλια σύγκρουση που όπως και στις περισσότερες περιπτώσεις είχε ως βάση τη φτώχεια.

Η Ελλάδα έσπευσε να βοηθήσει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους αυτής της μικρής και άγνωστης χώρας προσφέροντας 400.000 ευρώ μέσω του Παγκόσμιου Προγράμματος Τροφίμων του ΟΗΕ.

Η Γουινέα Μπισάου στα τέλη της δεκαετίας του ’90 σχεδόν καταστράφηκε από τον εμφύλιο πόλεμο. Χιλιάδες κάτοικοί της σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν. Οι ανάγκες της αυξήθηκαν και ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης ήταν η βοήθεια που έφτασε από το εξωτερικό. Ο ΟΗΕ, μέσω του Παγκοσμίου Προγράμματος Τροφίμων (WTP) που ξεκίνησε στις αρχές του χρόνου, έχει ως στόχο να συγκεντρώσει 12,1 εκατ. δολάρια με στόχο να αποστείλει 15.000 μετρικούς τόνους τροφίμων σε περίπου 382.000 ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Πραγματική ανάγκη.

Η Ελλάδα έλαχε να είναι η πρώτη χώρα που έσπευσε να βοηθήσει προσφέροντας 400.000 ευρώ στη Γουινέα Μπισάου, μέσω του προγράμματος του WFP. «Ελπίζουμε ότι αυτή η ανθρωπιστική χειρονομία θα αποτελέσει το παράδειγμα για άλλες χώρες, ώστε να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να στηρίξουν το λαό της Γουινέας Μπισάου», δήλωσε ο Χοσέ Πίτο Γκρος, διευθυντής του προγράμματος στην αφρικανική χώρα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι τον περασμένο χρόνο η Ελλάδα μέσω του Παγκοσμίου Προγράμματος Τροφίμων προσέφερε 3,6 εκατομμύρια δολάρια. Το ένα εκατομμύριο δόθηκε για τις επιχειρήσεις του προγράμματος των θυμάτων του τσουνάμι στη Σομαλία και στη Σρι Λάνκα, ενώ περισσότερα από 600.000 δολάρια πήγαν στην Ινδονησία.

Εφημερίδα «Αλληλέγγυος Πολίτης» σελ. 10, τεύχος 26 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου 2006, http://www.solidarity.gr

Μεταξύ Ουρανού & Γης!

photographs by Marialena, January 29, 2006

Καλημέρα ή καληνύχτα σε όλους όσους ονειρευτούν μέσα από αυτό το δημοσίευμα! Μαριαλένα

(Υ.Γ. Μην ξεχάσετε να διαβάσετε & το ποίημα που κρύβει ο τίτλος. Καλή ανάγνωση...)

Don't go away, I'll be back soon in another cartoon!

(quoting from my childhood favourite cartoon Wooody Wooodpecker!)

From Monday on, I've desided to take a week off, so chances are that you won't be hearing from me as much then. (Ah, what a relief isn't it?) So, my dear dog Artemis will be in the house to welcome you all until I return. We're open 24/7 for your comments and please stroll around the postings and links as much as you like. I'll see you all in a week's time! Until then, stay as naughty and restless as you can be!

Marialena ;-}

Lifo's TOP-5 Greek blog posts of the week!

Χθες το βράδυ γυρίζοντας σπίτι, ξεφύλλιζα την πρόσφατη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας Lifo (free press), όπου στη σελίδα 10, να σου ένα αφιέρωμα με τίτλο: "Best of Blogs" από τον κ. Διονύση Λαιμό. Οι προτιμήσεις βέβαια είναι αποκλειστικά υποκειμενικές, αλλά χάρηκα για την δημοσιότητα των φίλων σχολιαστών της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Σας τα παραθέτω αντιγράφοντας το άρθρο. Μπράβο παιδιά και καλή συνέχεια στις εμπνεύσεις σας!

1. http://ptyelodoxeio.blogspot.com Post: Top-5
2. http://wordsattack.blogspot.com Post: Αυτός ο πάτος δεν έχει πάτο
3. http://lechatducheshire.blogspot.com Post: Το σκυλί της τρελής απέναντι, 2
4. http://prezatv.blogspot.com Post: Όνειρα &
5. http://art-a-ttack.blogspot.com Post: Smile

Ένα ημερολόγιο "χτίζει" κέντρο υγείας στην Τσιάπας

Κυκλοφορεί το ημερολόγιο τοίχου για το 2006 από την Καμπάνια «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας». Διαστάσεις σελίδας 33x33 εκατ., έγχρωμο, 16 σελίδες. Τα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία Ιατροφαρμακευτικού Κέντρου στον αυτόνομο εξεγερμένο δήμο __Φρανσίσκο Βίγια__.

Από την Καμπάνια «Ένα Σχολείο για την Τσιάπας» κυκλοφόρησε __το ημερολόγιο του 2006__.Μια έκδοση αφιερωμένη στον αγώνα των εξεγερμένων __Ζαπατίστας__, των ανδρών και των γυναικών που, από την πρώτη δημόσια εμφάνισή τους την πρωτοχρονιά του 1994 μέχρι σήμερα, δίνουν τον αγώνα για μια ζωή με αξιοπρέπεια, ελευθερία και δικαιοσύνη, για __«έναν κόσμο που θα χωράει πολλούς κόσμους»__.
Διακοσμημένο με ανέκδοτο κυρίως φωτογραφικό υλικό από το __Κέντρο Εκπαίδευσης Δασκάλων στην Κουλέμπρα__ και από τις συναντήσεις που κάλεσαν οι Ζαπατίστας με την __Έκτη Διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα__, με το __φωτογραφικό «παράδοξο» του εξωφύλλου__, του οποίου η φωτογραφία «διαβάζεται» και ανάποδα, το ημερολόγιο είναι ένα ακόμη μέσο στην προσπάθεια συγκέντρωσης του απαιτούμενου ποσού για την υλοποίηση του επόμενου βήματος της Καμπάνιας: ενός __Κέντρου Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης__ στον αυτόνομο εξεγερμένο δήμο Φρανσίσκο Βίγια.

Το ημερολόγιο διατίθεται στην τιμή των 6 ευρώ (7 ευρώ στα βιβλιοπωλεία). Αναζητείστε το στο __Στέκι Μεταναστών__ (Τσαμαδού 13 Αθήνα), σε κεντρικά βιβλιοπωλεία και στα τηλέφωνα __210 9589022, 210 7522248, 6974 726299__.

www.escuelazapatista.gr

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα flash.gr, Τέχνες & Ψυχαγωγία, 23/1/2006

Απολαυστικές οδηγίες για αντιμετώπιση του χιονιά!

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Εχθές και σήμερα παραδέχομαι ότι ήρθε πια ο χειμώνας στην πόλη της καλοκαιρίας. Πάντως με τις θερμοκρασίες που επικρατούν, εάν το αυτοκίνητό σας δεν παίρνει εμπρός, έχετε πρόβλημα μπαταρίας και όχι ψύχους.

Από ότι καταλαβαίνω οι δημόσιες συγκοινωνίες λειτουργούν αδιάλειπτα, και σας συνιστώ αύριο και μεθαύριο να τις προτιμήσετε σε σχέση με τα ιδιωτικά μέσα. Για να διευκολυνθεί το περπάτημα στη στάση, το ένδυμα μπορεί να είναι εκδρομικό!

Σε περίπτωση που κάποιος από εσάς έχει ιδιαίτερο πρόβλημα μετακίνησης από και προς το σπίτι του -- π.χ. χρειάζεται να περπατήσει ανηφορική οδό σημαντικού μήκους το οποίο είναι παγωμένο και γλιστερό -- παρακαλώ να μου εξηγήσει τις συνθήκες σε ένα email ώστε να του δοθεί άδεια να έρθει αργά ή να φύγει νωρίς παίρνοντας δουλειά για το σπίτι.

Καλό χειμώνα, Κ.Μ.

(σ.σ. Για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύω περαιτέρω πληροφορίες αλλά επειδή τα πρόσωπα και το μήνυμα που στάλθηκε είναι πραγματικά--απολαύστε το!)

Απορία Νο 1: Πως θα προβλέψουμε αγαπητέ κύριε τη κατάσταση των δρόμων 24 ή 48 ώρες πιο πρίν? Η ΕΜΥ είμαστε αυτοπροσώπως?
Απορία Νο 2: Έχετε δει πολλούς σε γραφεία ντυμένους εκδρομικά? Να πάρω και το σακίδιο?
Απορία Νο 3: Το αδιαλείπτως στις συγκοινωνίες πως το έχετε διαπιστώσει? Άμα δεν έρθει το λεωφορείο, να νοικιάσω ελικόπτερο για να έρθω στη δουλειά? &...
Απορία Νο 4: Πως θα πάρω δουλειά για το σπίτι? Να πάρω τον υπολογιστή παραμάσχαλα ή να ξεσηκώσω τους φακέλους από το αρχείο???

Permanence and Change

photograph by Dan Heller

AN ENCOURAGING WORD for January 26, 2006 -
written by Dr. Thomas Lane Butts, Pastor Emeritus,
Monroeville First United Methodist Church


One of the oldest and most persistent illusions of humanity is that some day we will get all our life situations perfectly adjusted; and then we will freeze-frame them in that perfect form, and live in perpetual happiness. I have chased that ghost more miles than I care to confess. After all these years, I have never gotten all my life situations in such condition as I would be willing to freeze-frame all of life. And, those areas I thought I had adjusted keep coming unadjusted. The images of permanence and perfection do not fit very well in the real world.
We have known better for a long time. Most great literature, including the Bible, takes a rather dim view of the idea that our world (or ourselves) are perfect or permanent in this dimension of existence.

In 560 B.C. there was an Ephesian philosopher by the name of Heraclitus whose basic idea it was that everything in the world is in a constant state of flux. His most famous illustration was that it is impossible to step twice in the same river. You step in the river - you step out - and you step in again - but you do not step into the same river. The water has changed. It is a different river.

Nothing stays the way it is. If you do not like something, take courage, it will change, or you will change, or surrounding factors will change, and the situation will be altered. If you are very happy with things as they are, do not become dependent on the situation - it will change. This is why the Bible speaks of life as a pilgrimage instead of a permanent living arrangement. The only people I know who have a permanent arrangement with life are dead – and I am not so sure about that. We are wayfarers, not permanent residents of the realm. Therefore, we are cautioned not to fall in love with the things of this world. We can enjoy things for the moment, but since we are pilgrims, we cannot take them with us.

In order to survive and find meaning in an ever changing world, we must remain flexible and adjustable. Stop and smell the flowers along the way. Read the book, do the act of kindness, speak the word of love – do now whatever you intend to do, for you will not pass this way again. We are pilgrims in a changing world, and we are changing also.

(Marialena's note: Rev. Thomas L. Butts (tolabu2@frontiernet.net) is a personal acquaintance of mine. I came accross his inspiring piece of work through a friend from the States and I've been reading his articles in any given chance)

Σκόρπιες σκέψεις, σκόρπιες λέξεις!

Ξημερώματα Σαββάτου, λίγο πριν ησυχάσει το κορμί μου από τα ερεθίσματα της μέρας που πέρασε. Σήμερα κέρδισα ένα από τα φλουριά της πίττας που κόψαμε στη δουλειά. Χαρά ανέλπιστη, καθώς όταν ανακοινώθηκαν τα δώρα, αυτό που ήλπιζα ήταν να κερδίσω για να χρησιμοποιήσω το δώρο μου για να πάω μια βόλτα στη Θεσσαλονίκη, να συναντήσω φίλους αγαπημένους, παλιούς και νέους. Έκανα σαν παιδί, όταν κάθετα μέσα στο πεντανόστιμο κομμάτι πίττας, βρήκα ένα φλουρί. Κάποιος εκεί ψηλά πρέπει να μ' άκουσε να εύχομαι να πραγματοποιήσω την επιθυμία μου, γι' αυτό σ' ευχαριστώ καλό μου τζίνι!

Μετά πήγα στο εβδομαδιαίο μου μάθημα Tai-chi στο Καφέ Σχολειό (www.cafecole.gr) Όλη η ένταση της εβδομάδας που πέρασε, είχε για τα καλά χαραχτεί στο μυαλό και το σώμα μου και όλο μου έλεγε ο δάσκαλος ¨χαλάρωσε, χαλάρωσε". Το δίωρο πέρασε δίνοντας στο σώμα μια ανάσα ζωής μέσα από την άσκηση και στην ψυχή μια ευχαρίστηση και ηρεμία μέσω του διαλογισμού.

Γυρίζοντας σπίτι με το λεωφορείο, έβαλα ν' ακούσω λίγο Love Radio 97,5, από τους πλέον αγαπημένους μου σταθμούς εδώ και κάποια χρόνια. Η φωνή του Νίκου Γκαραβέλλα στο μικρόφωνο να γεμίζει τη νύχτα με αισθαντικές αποχρώσεις και η μουσική ανάλογη της ώρας, είχε ήδη φτάσει 10:30 μμ. Έβαλα τ'ακουστικά και το τραγούδι που έπαιζε μ' έκανε σιγά σιγά να συγκινηθώ. Ήταν το "Don't wanna miss a thing" των Aerosmith, ένα κομμάτι που σημάδεψε την προηγούμενη σχέση μου. Εκείνο έπαιζε όταν δώσαμε το πρώτο μας φιλί μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα σαν κι αυτή. Ρίγη διαπέρασαν το κορμί μου και παρορμητικά έκανα να πιάσω το κινητό να γράψω ένα μήνυμα σε κείνον που ζήσαμε τις στιγμές εκείνες τότε! Δεν τόλμησα, έμεινα στη σκέψη και μόνο. Ήθελα να του γράψω λόγια τρυφερά, λόγια που θα ξυπνούσαν τις μνήμες, αλλά σε τι θα ωφελούσε. Πόνεσα, πόνεσε άλλο τόσο & εκείνος και τράβηξα τη διαχωριστική γραμμή σε μια μάλλον δύσκολη σχέση. "Τον εαυτό σου να κοιτάς, πίσω ποτέ σου μη γυρνάς και γω θα χαίρομαι που είμαι μακρυά σου..." (Χάρης Βαρθακούρης, CD "Αδέσποτες οι νύχτες").

Έμεινα να κοιτάζω αφηρημένα το άπειρο καθώς το λεωφορείο διέσχιζε τη μεγάλη λεωφόρο. Τα μάτια μου έκαναν παιχνίδια με τα φώτα στον ορίζοντα και το μυαλό μου πάλι σκάρωνε στιχάκια για τη μοναξιά, αλλά όχι για πολύ. Τι δε θα δινα για μια ζεστή αγκαλιά, για ένα χάδι ξανά, για ένα τρυφερό φιλί, ένα άγγιγμα, ένα χαμόγελο! Για μια ώρα, για μια νύχτα, για μια στιγμή, για πάντα. O Richard Marx ακουγόνταν τώρα απ' το ραδιόφωνο και γω βυθιζόμουν στο γλυκόπικρο συναίσθημα. "Να σαι καλά εκεί που είσαι μάτια μου και σ' ευχαριστώ για όλα τα καλά και τα κακά που έζησα μαζί σου" ψέλλισα ελπίζοντας πως ο άνεμος κάπως μαγικά θα μετέφερε τα λόγια μου ή τις σκέψεις μου σε κάποιον, κάπου αλλού. Όχι, δεν θέλω να πισωγυρίσω, το παρελθόν είναι παρελθόν, αλλά θέλω μια καινούργια αρχή, να εκφράσω και να εκφραστώ, να μοιραστώ και να δώσω αυτά που βρίσκονται μέσα μου. But I still haven't found what I'm looking for (U2), αλλά θα συνεχίσω να ελπίζω "because the greatest love of all is happening to me, learning to love yourself it is the Greatest Love of All" (Whitney Houston) και καλύτερα να το θυμίζω αυτό στον εαυτό μου για να μην πελαγοδρομώ. Πέρασα από το "Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα, μην μ΄αφήνεις τώρα που ναι όλα πιο δύσκολα" (Πυξ-Λαξ ανεπανάληπτοι) και έχω φύγει για αλλού τώρα πια. Βάλε την συνειδητοποίηση, βάλε την εμπειρία που κατακτάται σιγά σιγά από τα λάθη του παρελθόντος, νιώθω πως είμαι σε ανοδική τροχιά. Μόνο που τζίνι μου καλό, που μου στειλες το φλουρί, κάνε τα μαγικά σου να νιώσω και ν' εκφράσω αυτά που θέλω αυτή τη χρονιά. Η monachus-monachus φώκια είναι, μην μεταλλαχθούμε και μεις στο άνθος της ηλικίας μας!!!

Καληνύχτα και καλό σαββατοκύριακο για όσους διαβάσουν τη μικρή αυτή εξομολόγηση. Μ.

Did God create evil?

Did God create everything that exists? Does evil exist? Did God create evil?

A University professor at a well known institution of higher learning challenged his students with this question: "Did God create everything that exists?" A student bravely replied, "Yes he did!" "God created everything?" The professor asked. "Yes sir, he certainly did," the student replied. The professor answered, "If God created everything; then God created evil. And, since evil exists, and according to the principal that our works define who we are, then we can assume God is evil." The student became quiet and did not respond to the professor's hypothetical definition.. The professor, quite pleased with himself, boasted to the students that he had proven once more that the Christian faith was a myth. Another student raised his hand and said, "May I ask you a question, professor?" "Of course", replied the professor. The student stood up and asked, "Professor, does cold exist?" "What kind of question is this? Of course it exists. Have you never been cold?" The other students snickered at the young man's question. The young man replied, "In fact sir, cold does not exist. According to the laws of physics, what we consider cold is in reality the absence of heat. Everybody or object is susceptible to study when it has or transmits energy, and heat is what makes a body or matter have or transmit energy. Absolute zero (-460 F) is the total absence of heat; and all matter becomes inert and incapable of reaction at thattemperature. Cold does not exist. We have created this word to describe how we feel if we have no heat." The student continued, "Professor, does darkness exist?" The professor responded, "Of course it does." The student replied, "Once again you are wrong sir, darkness does not exist either. Darkness is in reality the absence of light. Light we can study, but not darkness. In fact, we can use Newton's prism to break white light into many colors and study the various wavelengths of each color. You cannot measure darkness. A simple ray of light can break into a world of darkness and illuminate it. How can you k now how dark a certain space is? You measure the amount of light present. Isn't this correct? Darkness is a term used by man to describe what happens when there is no light present." Finally the young man asked the professor, "Sir, does evil exist?" Now uncertain, the professor responded, "Of course, as I have already said. We see it everyday. It is in the daily examples of man's inhumanity to man. It is in the multitude of crime and violence everywhere in the world. These manifestations are nothing else but evil. To this the student replied, "Evil does not exist, sir, or at least it does not exist unto itself. Evil is simply the absence of God. It is just like darkness and cold, a word that man has created to describe the absence of God. God did not create evil. Evil is the result of what happens when man does not have God's love present in his heart. It's like the cold that comes when there is no heat, or the darkness that comes when there is no light." The professor sat down.

The young man's name -- Albert Einstein

A true story.

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ;-}

>> Αγγλικό τηλεπαιχνίδι: στον τελικό για τις 200,000 λίρες έχουν φτάσει
>> ένας ιερέας κι ένας Αυστραλός βοσκός! Έχουν απαντήσει σε όλες τις
>> ερωτήσεις και ισοβαθμούν, οπότε ο παρουσιαστής προκειμένου να υπάρξει
>> νικητής υποβάλλει την τελευταία
>> δοκιμασία: να
>> φτιάξουν ένα ποιηματάκι μέσα σε 5 λεπτά, στο οποίο θα εμπεριέχεται
>> απαραιτήτως η λέξη Timbuktu (αφρικανική πόλη, Μαλί). Οι
>> διαγωνιζόμενοι αποσύρονται και ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση... Μόλις
>> ολοκληρώνονται τα 5 λεπτά, επιστρέφουν. Διαβάζει πρώτος το στιχάκι
>> του ο ιερέας:
>>
>> I was a father all my life
>> have no children, no wife
>> I read the Bible through and through
>> on my way to Timbuktu
>>
>> Χειροκροτήματα, συγχαρητήρια, χαμός... Όλοι πιστεύουν ότι είναι ο
>> τελικός νικητής. Ώσπου, έρχεται η σειρά του βοσκού, ο οποίος διαβάζει
>> το εξής:
>>
>> Tim and I to Brisbane went
>> met three women, cheap-to-rent
>> but they were three and we were two...
>> so, I booked one and Tim booked two!!!!

Η γέννηση ενός ποίηματος

photo by Leni Riefenstahl

Χθες τ' απόγευμα καθώς η εργασιακή μου μέρα έβαινε προς το τέλος της, αναζήτησα μια φωτογραφία από τη Γροιλανδία που μου είχε κάνει εντύπωση για να την βάλω στην οθόνη του υπολογιστή μου. Καθώς την "φόρτωνα", η θέα των πάγων στο τοπίο με το ημιφωτισμένο φεγγάρι και τον μοναχικό βαρκάρη, πυροδότησαν μια ακόμα ποιητική καταγραφή στο έτερο blog μου, http://marialena1.blogspot.com. Το ερέθισμα όμως δεν ήταν μόνο η μαγευτική φωτογραφία, αλλά τα σημειώματα που χθες διάβασα επαναλαμβανόμενα σε δημοσιεύματα άλλων ημερολογίων στο διαδύκτιο. Η γενιά μας των 30ρηδων+ περνάει την κρίση της πολύ άγρια. Ακόμα ψαχνόμαστε, ακόμα δεν έχουμε βρει τι θέλουμε, η ζωή μας στριμώχνει και μας προκαλεί. Μας δοκιμάζει και μας θέτει εμπρός των ευθυνών μας.

Γεννήθηκε λοιπόν το ποίημα "Στην εποχή των Παγετώνων", από τη διάθεσή μου να επικοινωνήσω και να δώσω το στίγμα μου σ' αυτούς που θα το διαβάσουν και πιθανόν προβληματιστούν. Οι λέξεις έρρεαν καθώς συλλαμβάνονταν στο υποσυνείδητό μου το μήνυμα και έτσι γράφτηκαν πράγματα που λέγονται αλλά μέχρι τώρα δεν θα τα έγραφα. Το αποτέλεσμα, ζωντάνεψε με ορμή, με οργή και δύναμη τέτοια, που στη συνέχεια με άφησε να μαζεύω τα κομμάτια της δικής μου ψυχούλας. Το βράδυ ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ με κάποιους φίλους και τους το διάβασα με συναισθήματα χαράς αλλά και προβληματισμού. Η αίσθηση αυτή με ακολούθησε στο πρωινό ξύπνημα, διαπιστώνοντας πως βιώνω μια δεύτερη εφηβεία αυτόν τον καιρό. Καιρός να πάμε παρακάτω, ό,τι και αν σημαίνει αυτό!

IT'S A DOG's LIFE!

Hi there! My name is Artemis (like the goddess of hunting in Ancient Greek Mythology) and I am 5 1/2 yrs old mixed griffon. I am the pet of the family ever since I was 2 1/2 months old when my brother brought me home in 2000. My astrological sign is Cancer and I want to be the center of attention in my family. Dad is taking me out to buy the newspaper, mom needs my companionship when she throughs the garbage into the can, my sister kisses and hugs me all the time and takes me along when she goes for a walk and my brother sweettalks to me when I crowl into his bed for cuddling! I have a girlfriend in the neighbourhood that we pee together when we meet and I am interested in a cute dog that sniffs me when we met on the road and comes by the house to court me. I like eating fruits and nuts, drink tea and diet coke, chew chewing gum and take a bite of everything that's on the table. I usually pretend to be a ballerina standing on my two back toes, asking for my treat! I don't like water much and when I take my bath once a week, I try to hide from mom but without much luck up to date. When my sister goes shopping and we go together, I like wearing her accessories and take pride when people say how good they look on me (see me posing at the picture). I am afraid of the boogieman, bicycles and cats and most things bigger than me, but I enjoy running around in the grass and playing with incects and most of all, driving while I sit in the passenger's seat and bark at the other cars at the tolls! My favourite toy is a hasky dog named Ivan, that goes wherever I go in the yard and a teddy bear that suits my fur. I also like sneaking the toys that my brother and sister have and keep them in my bed, when I feel like playing the mother to be. I find humans company most amusing, in comparison to other pets and eavesdrop when my family says the magic words that put me on my feet like "let's go out", "shopping" and "garbage". Most of all I value my naps in between the day when nothing much goes around for a doggie like me, inside the house and when everybody comes back home I am the first to meet and howl to them what happened while they were away for the day.
With doggy regards I leak you all,
Artemis

...ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΟΙ ΛΕΥΤΕΡΕΣ!!!

Αναδημοσιεύω από τον κυριακάτικο Τύπο:
Ένα δελφίνι από το Ισραήλ έμελλε να γίνει ο εκλεκτός της καρδιάς μιας σαραντάχρονης από τη Μεγάλη Βρετανία. Ο Cindy είναι 35 ετών και ζει στην περιοχή Eliat του Ισραήλ, όπου και ετελέσθη το μυστήριο. Η Sharon Tendler επισκεπτόταν τα 15 τελευταία χρόνια τον θαλάσσιο αγαπημένο της και κολυμπούσε μαζί του. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της ερωτευμένης Αγγλίδας η αγάπη και η ηρεμία που βρίσκει "στην αγκαλία του" αγγίζουν το τέλειο. Στο τέλος της γαμήλιας τελετής η σύζυγος βούτηξε στα νερά και αφού του έδωσε ένα φιλί, κολύμπησε μαζί του. Το δελφίνι άραγε κατάλαβε τι του συνέβει?

σ.σ.: Αυτό ομολογώ πως δεν το είχα σκεφθεί μπακούρια μου! Να μην παραπονούμαστε για "λειψανδρία" όταν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις! Εγώ λέω να γίνουμε Δρυάδες, μπας &...!

Πηγή: Περιοδικό TV Έθνος, σελ. 86, στήλη Κατοικίδια, Παράξενα του Κόσμου, 15/01/2006

World Almanac for everything measurable!

http://www.aneki.com/lists.html

Here's a link for all the curious minds who want to find out more about ordinary & extraordinary statistical reports on anything possible.

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΙΧ - Τα "σαραβαλάκια" στα σκουπίδια

Χιλιάδες θέσεις στάθμευσης στην Αθήνα που μέχρι σήμερα είναι "κατειλημμένες" από παλιά εγκαταλελειμμένα ΙΧ, μπορούν πλέον να απελευθερωθούν καθώς άρχισε να λειτουργεί το πρώτο εργοστάσιο ανακύκλωσης αυτοκινήτων στην Αττική. Το εργοστάσιο φιλοδοξεί να ευαισθητοποιήσει τους κατοίκους του λεκανοπεδίου ώστε να αποκτήσουν περιβαλλοντική συνείδηση αλλά και να απαλλάξει τους ιδιοκτήτες που έχουν αποφασίσει να μην χρησιμοποιήσουν ξανά το παλιό τους ΙΧ από το βάρος των διαφόρων εξόδων χρήσης όπως τέλη κυκλοφορίας, ασφάλεια κλπ.
(...)
Η ανακύκλωση των οχημάτων φαίνεται να χαίρει ανταπόκριση από τους Έλληνες. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία που αναφέρουν πως από την έναρξη του δικτύου το Σεπτέμβριο του 2004 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2005 σε Θεσσαλονίκη και Ξάνθη έχουν ανακυκλωθεί 7628 οχήματα, εκ των οποίων τα 560 ήταν εγκαταλελειμμένα. Οι εταιρείες λειτουργούν από τις 8:00 πμ έως τις 4:00 μμ τις καθημερινές (κάποιες και το Σάββατο). Περισσότερες πληροφορίες στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.edoe.gr

Πηγή: Εφημερίδα Αλληλέγγυος Πολίτης, φύλλο 31, 12-18 Ιανουαρίου 2006, www.solidarity.gr

How long will my burned cds last?

http://msn.pcworld.com/news/article/0,aid,124312,00.asp?GT1=7645

Apparently, some things, including burned cds, do not live for ever. What can we do about it?

Νέο διατροφικό σκάνδαλο

"Νέο διατροφικό σκάνδαλο έχει σημάνει συναγερμό στην Ιταλία καθώς και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο μεγαλύτερος παραγωγός σίτου που προμήθευε όλες τις βιομηχανίες ζυμαρικών στην Ιταλία καθώς και σε άλλες χώρες συνελήφθη στο Μπάρι με την κατηγορία νοθείας μεγάλων ποσοτήτων σιτάλευρου με τοξικές ουσίες.
Πρόκειται για τον 39χρονο Φραντσέσκο Κασίγιο επικεφαλής της εταιρείας παραγωγής και εισαγωγής σίτου. Ο Κασίγιο κατηγορείται ότι εισήγαγε από τον Καναδά ένα μεγάλο φορτίο σιτάλευρου το οποίο κατασχέθηκε στο τελωνείο του Μπάρι καθώς διαπιστώθηκε ότι περιείχε χημικές τοξίνες, τρία επίπεδα μεγαλύτερες από τα επιτρεπτά όρια. "

Πηγή: Flash.gr-Κόσμος-Νέα, 11.01.2006

Έχω μια απορία: Μετά τα άμοιρα κοτοπουλάκια και λοιπές όρνιθες που βγήκαν στη μαύρη λίστα, άμα κόψουμε και τα μακαρόνια, τι θα τρώμε?

How to ask your Boss for a salary increase!

One day an employee sends a letter to his boss asking for an increase in his salary!!!

Dear Bo$$
In thi$ life, we all need $ome thing mo$t de$perately. I think you $hould be under$tanding of the need$ of u$ worker$ who have given $o much $upport including $weat and $ervice to your company.
I am $ure you will gue$$ what I mean and re$pond $oon.
Your$ $incerely,
Norman




The next day, the employee received this letter of reply:

Dear NOrman,
I kNOw you have been working very hard. NOwadays, NOthing much has changed. You must have NOticed that our company is NOt doing NOticeably well as yet.
NOw the newspapers are saying the world`s leading ecoNOmists are NOt sure if the United States may go into aNOther recession. After the NOvember presidential elections things may turn bad.
I have NOthing more to add NOw. You kNOw what I mean...
Yours truly, Manager

Τους έφαγε η Μαρμάγκα!

Καλημέρα! Με αφορμή την χθεσινοβραδυνή "παράσταση" στα τηλεοπτικά κανάλια του παραιτηθέντος υφυπουργού Δημόσιας Τάξης, μπροστά στα έκπληκτα ματάκια μας (και τ' αυτάκια μας, λόγω ηχητικού ντοκουμέντου) και του τραγελαφικού παιχνιδιού του "ποιός είπε και πότε τι" κλπ, διερωτώμαι το εξής: Δηλαδή η Δημοκρατία μας τόοοσο πολύ μπάζει? Οι δημόσιοι λειτουργοί έχουν το ακαταλόγιστο σε τέτοιες περιπτώσεις? Κάνει άλλο καιρό στα ύπατα αξιώματα και χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας? Για να μην σας κουράσω άλλο με την ειρωνεία του πράγματος, ένα ακόμα θα σας πω που διάβασα στα νέα του flash.gr λίγο νωρίτερα: Η βουλή της Ουκρανίας δυσαρεστημένη από τη συμφωνία της κυβέρνησης με τη Ρωσία για την αγοραπωλησία του φυσικού αερίου, την απέλησε και θα ορίσει καινούργια.
Μήπως λέω, οι Ουκρανοί ξέρουν κάτι περισσότερο από μας τους απογόνους της δημοκρατίας του Περικλέους? Μήπως???

How come I remembered it?

So messed up I want you here,
in my room I want you here
Oh! I wanna be your dog...

When things such as this pop up into my head, in the middle of a dark and cold January afternoon.

Ο κύκλος με την κιμωλία-τελευταία παράσταση!

Πήγα λοιπόν να παρακολουθήσω την τελευταία παράσταση του Κύκλου με την Κιμωλία του Μπρεχτ από το Εθνικό, στο θέατρο Κάππα. Τελευταία παράσταση χθες, το θέατρο γεμάτο με ποικιλία κατηγοριών θεατών. Παράσταση σκηνοθετιμένη από τον Κώστα Τσιάνο με αναφορές στην αρχαία τραγωδία στα χορωδιακά μέρη, ακροβατούσε μεταξύ της μανιέρας και της υποκριτικής σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά με θετικό αποτέλεσμα στο σύνολο. Στα συν η ζωντανή ορχήστρα που συνόδευε το έργο, η ερμηνεία της Κονιόρδου που έπειθε για αφελή μα μεγαλόκαρδη υπηρέτρια και η πλαισίωση πλειάδας άλλων ηθοποιών του Εθνικού (ας με συγχωρέσουν για την μη αναλυτική αναφορά τους εδώ). Μια τίμια γι' αυτό και επί δύο θεατρικές περιόδους επιτυχημένη παράσταση.
Όμως, έχοντας βιώσει το "δράμα" της παράστασης των "Τριών Αδελφών" του Τσέχωφ πέρσι από τον θίασο της Κάτιας Δανδουλάκη (τι να κάνω που με τραβάει η ρωσική γραφή του 19ου?), μόλις υποψιάστηκα πως μπορεί να έχω και σ' αυτή εδώ την παράσταση μια απ' τα ίδια ανατρίχιασα! Ευτυχώς που ο Τσάνος δεν ενστερνίστηκε μοντερνισμούς και αφαιρετικότητες ανάλογες του Ρώσου συναδέλφου του στις Τρείς Αδελφές και έτσι γλύτωσα απ' τα χειρότερα!
Εδώ όμως θέλω να σας ρωτήσω μια απορία μου σχετική με το ρεπερτόριο των ελληνικών θιάσων: Που είναι τα έργα σύγχρονων Ελλήνων δραματουργών? (και δεν εννοώ του 20ου, μπήκαμε στον 21ο... έξι χρόνια τώρα σχεδόν!) Καλή και σίγουρη η λύση του κλασσικού ρεπερτορίου, αλλά τόσο προσκόληση στα ίδια και στα ίδια κάθε σεζόν? Που είναι οι ανησυχίες των θεατρανθρώπων, πως δημιουργούν θεατρικό πολιτισμό στο κοινό? Ή η έννοια τους εξαντλείται στη μαρκίζα και στο καθ' όλα απαραίτητο κέρδος ως επιχείρηση?
Δάσκαλοι της υποκριτικής, πλάστε και αφήστε τα νέα παιδιά που σας εμπιστεύονται το ταλέντο τους να αναζητήσουν νέους δρόμους και γιατί όχι τολμήστε να αναζητήσετε μαζί τους τα νέα μονοπάτια της έκφρασης. Ένα ξαναζεσταμένο φαγητό δεν έχει ποτέ την γεύση μιας πρωτόγνωρης συνταγής, μέχρι πότε θα μας ταίζετε απ' τα έτοιμα? (Σημείωση: δεν κάνω αφορισμούς εδώ, απλά προσπαθώ να τσιγλίσω λίγο τ' άλογα που μυρικάζουν βαριεστημένα το σανό τους στη στάνη, αντί να τρώνε φρέσκο χορταράκι στα λειβάδια...)Quo vadis domine?

Ulysses' Ports

A trip to the ports that the mythical hero Ulysses is said to have visited during his return from Troia. Come on board and enjoy the adventure!
http://www.ulysses-ports.gr/english/index.html

Gabriel Garcia Markes saying goodbye

(The following passage is translated into Greek & Spanish)

“Ένα σπουδαίο πνεύμα μας αποχαιρετά”


Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του :



“Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’αυτό που αξίζουν, αλλά γι’αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’έβλεπα, θα έλεγα “σ’αγαπώ” και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ’αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι’ αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν’το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις “συγνώμη”, “συγχώρεσέ με”, “σε παρακαλώ”, “ευχαριστώ” κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ’ τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.”







Ότι διαβάσατε μέχρι τώρα γράφτηκε στα ισπανικά και είναι η μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου που ακολουθεί. Το έλαβα από μια ισπανίδα φίλη μου και επιστράτευσα αμέσως όλες τις γνώσεις μου στα ισπανικά για να το μεταφράσω και να το στείλω και σε έλληνες φίλους. Νομίζω ότι άξιζε τον κόπο.
(Ισπανόφωνοι και λοιποί γνώστες της ισπανικής συγχωρέστε με για τα ενδεχόμενα «λαθάκια» στην απόδοση)
Βασίλης Τερζής



“Se despide un genio”



Gabriel García Márquez se ha retirado de la vida pública por razones de salud: cáncer linfático. Ahora, parece, que es cada vez más grave. Ha enviado una carta de despedida a sus amigos, y gracias a Internet está siendo difundida.


Les recomiendo su lectura porque es verdaderamente conmovedor este corto texto escrito por uno de los Latinoamericanos más brillantes de los últimos tiempos.



“Si por un instante Dios se olvidara de que soy una marioneta de trapo y me regalara un trozo de vida, posiblemente no diría todo lo que pienso, pero en definitiva pensaría todo lo que digo.

Daría valor a las cosas, no por lo que valen, sino por lo que significan.

Dormiría poco, soñaría más, entiendo que por cada minuto que cerramos los ojos, perdemos sesenta segundos de luz. Andaría cuando los demás se detienen, despertaría cuando los demás duermen. Escucharía cuando los demás hablan y cómo disfrutaría de un buen helado de chocolate!

Si Dios me obsequiara un trozo de vida, vestiría sencillo, me tiraría de bruces al sol, dejando descubierto, no solamente mi cuerpo, sino mi alma.

Dios mío si yo tuviera un corazón, escribiría mi odio sobre el hielo, y esperaría a que saliera el sol. Pintaría con un sueño de Van Gogh sobre las estrellas un poema de Benedetti, y una canción de Serrat sería la serenata que les ofrecería a la luna. Regaría con mis lágrimas las rosas, para sentir el dolor de sus espinas, y el encarnado beso de sus pétalos...

Dios mío, si yo tuviera un trozo de vida... No dejaría pasar un sólo día sin decirle a la gente que quiero, que la quiero. Convencería a cada mujer u hombre que son mis favoritos y viviría enamorado del amor.

A los hombres les probaría cuán equivocados están al pensar que dejan de enamorarse cuando envejecen, sin saber que envejecen cuando dejan de enamorarse! A un niño le daría alas, pero le dejaría que él solo aprendiese a volar. A los viejos les enseñaría que la muerte no llega con la vejez, sino con el olvido. Tantas cosas he aprendido de ustedes, los hombres... He aprendido que todo el mundo quiere vivir en la cima de la montaña, sin saber que la verdadera felicidad está en la forma de subir la escarpada. He aprendido que cuando un recién nacido aprieta con su pequeño puño, por primera vez, el dedo de su padre, lo tiene atrapado por siempre.

He aprendido que un hombre sólo tiene derecho a mirar a otro hacia abajo, cuando ha de ayudarle a levantarse. Son tantas cosas las que he podido aprender de ustedes, pero realmente de mucho no habrán de servir, porque cuando me guarden dentro de esa maleta, infelizmente me estaré muriendo.

Siempre di lo que sientes y haz lo que piensas. Si supiera que hoy fuera la última vez que te voy a ver dormir, te abrazaría fuertemente y rezaría al Señor para poder ser el guardián de tu alma. Si supiera que esta fuera la última vez que te vea salir por la puerta, te daría un abrazo, un beso y te llamaría de nuevo para darte más. Si supiera que esta fuera la última vez que voy a oír tu voz, grabaría cada una de tus palabras para poder oírlas una y otra vez indefinidamente. Si supiera que estos son los últimos minutos que te veo diría “te quiero” y no asumiría, tontamente, que ya lo sabes.

Siempre hay un mañana y la vida nos da otra oportunidad para hacer las cosas bien, pero por si me equivoco y hoy es todo lo que nos queda, me gustaría decirte cuanto te quiero, que nunca te olvidaré.

El mañana no le está asegurado a nadie, joven o viejo. Hoy puede ser la última vez que veas a los que amas. Por eso no esperes más, hazlo hoy, ya que si el mañana nunca llega, seguramente lamentarás el día que no tomaste tiempo para una sonrisa, un abrazo, un beso y que estuviste muy ocupado para concederles un último deseo. Mantén a los que amas cerca de ti, diles al oído lo mucho que los necesitas, quiérelos y trátalos bien, toma tiempo para decirles “lo siento”, “perdóname”, “por favor”, “gracias” y todas las palabras de amor que conoces.

Nadie te recordará por tus pensamientos secretos. Pide al Señor la fuerza y sabiduría para expresarlos. Demuestra a tus amigos cuanto te importan.”


ENVIA ESTO A QUIENES QUIERAS

Si no lo haces hoy, mañana será igual que ayer. Y si no lo haces nunca tampoco importa.
Ponle acción a tus sueños. El momento es este.

5 Guys a girl gotta date!

http://www.msnbc.msn.com/id/10663270/?GT1=7538

... and the winner is?

Super hero cat calls 911 for help!

http://www.msnbc.msn.com/id/10663270/?GT1=7538

Well, after hearing such incredible news, should I reconsider training my doggy in doing my errands at work? ;-)

Η τέχνη πάει δυτικά!

Όσοι από εσάς μετακινήστε τακτικά με το Αττικό Μετρό, ίσως και να ακούσατε την ανακοίνωση πως η έκθεση έργων τέχνης στο σταθμό του Μετρό "Άγιος Αντώνιος" θα διαρκέσει μέχρι τις 8 Ιανουαρίου 2006. Καλή η προσπάθεια σ' έναν νέο σχετικά σταθμό και σε περιοχή (Περιστέρι) που ανήκει στις λεγόμενες "Δυτικές Συνοικίες" της Αθήνας. Χρειάζεται ο πολιτισμός να ανεβαίνει στα βαγόνια του Μετροπολιτικού Σιδηροδρόμου και να φτάνει όσο πιο μακρυά γίνεται!

Αρχίζω δίαιτα...

Τελικά σκέφτομαι τι είναι καλύτερο ώρες, ώρες: α. Το να δουλεύω ωσάν τους γιαπωνέζους και να ξεχνάω να φάω, ή β. να έχω μια εβδομάδα υπόλοιπο αδείας τις γιορτές και να ξεσκί- στο φαϊ μέρες που ναι?
Πάντως, ένα από τα αδιαπραγμάτευτα της νέας χρονιάς (έτσι το λέμε τώρα...), είναι να φύγουν τα δύο-τρία κιλάκια που ήρθαν και τσίτωσαν την παντελόνα που ήθελα να βάλω την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και συνειδητοποίησα ότι το "γουρουνίζειν δεν εστί φιλοσοφείν", αφού όμως είχα κάνει test drive σ' ό,τι γλυκό κυκλοφορούσε στο σπίτι γιορτιάτικα! Ξεκινάω από σήμερα κιόλας την εφαρμογή του σχεδίου απίσχνανσης με συμβόλαιο στον εαυτό μου να ευωδοθεί η προσπάθεια!
Α! και κάτι άλλο άσχετο, χάρηκα ιδιαίτερα που μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχω στην ανερχόμενη κοινότητα του blogme.gr και ελπίζω να δώσουμε όλοι ένα χεράκι να εμπλουτιστεί και να μεγαλώσει και προπάντων να έχει ΠΟΙΟΤΗΤΑ και ΦΑΝΤΑΣΙΑ στα περιεχόμενα του.
Αυτά και μην μου αγχώνεστε με μαλακίες fellow bloggers! Εικόνα της ζωής είμαστε μόνο.

Μια σκέψη για τον καινούργιο χρόνο!

"Ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου, δεν είναι παρά μια στιγμή. Ας την απολαύσουμε!"
Πλούταρχος, βιογράφος και δοκιμιογράφος (46 - 120 μ.Χ)

http://www.123newyear.com

Happy Holidays to everybody!

Have a Holiday that you'll remember and may your wishes come true for the new Year!

Season Greetings and don't forget to be grateful even if you're blue sometimes, Marialena

This Xmas please "Save a Child's Heart"!

http://www.klmholidaywishes.com/en/
Open this christmas card until January 8th, 2006, forward it to your friends and each time you do so, you help donating miles for the charity of "Save a Child's Heart".
It's worth the cause and I wish happy Holidays to everyone, near or far!

A super cool Christmas wish to all of you!

http://www.jacquielawson.com/viewcard.asp?code=0212320003

If you're in Athens on 12/17, please join us for a worth cause!

www.mazigiatopaidi.gr

Are you a fan of Greek cuisine? Here's some tips!

I just came accross an interesting site providing recipes and info about the famous dishes of the Greek cuisine in English plus many more useful features. So, if you feel like treating yourself with a Greek delicacy, here's the site for it: www.greek-recipe.com and enjoy cooking the Greek way!

6th Athens International Motor Show - part 2!

6th Athens International Motor Show

These and many more of the wonderful machines that provoke our dreams and desires can be seen from Nov. 5 to 13 2005, at Athens' Old East Airport, from 10 am to 10 pm, with the admition ticket costing 9 euros. You'll need around 3 hours to walk around the complete exhibition, but at the end no matter how exhausted you may be, you'll leave the premises with the sence that you've seen the best of the would's automobile manufacturers and you'll have the opportunity to test drive a variety of models on site as well!Enjoy the ride!

This is amazing !! --- we don't always see what we think we see!

http://www.patmedia.net/marklevinson/cool/cool_illusion.html

ASPRILEXI.COM

Αγαπητοί περιδιαβάτες του blog αυτού και φίλοι της ελληνικής γλώσσας,
σας έχω μιλήσει από τον Αυγούστο 2004, για την προσπάθεια που κάνει ένας ελληνικός διαδυκτιακός τόπος σχετικά με την διάδοση των ελληνικών ανά τον κόσμο και την καθημερινή ενημέρωση και γνωριμία με τις έννοιες και τα νοήματα που κάνουν την γλώσσα μας μοναδική ανά την υφήλιο και όλα αυτά χωρίς καμμία οικονομική υποχρέωση από τα μέλη του.

Αυτό το site λοιπόν είναι Η Ασπρη Λέξη ή αλλιώς www.asprilexi.com Σήμερα που έλαβα το ενημερωτικό δελτίο του Οκτωβρίου, είδα με μεγάλη μου έκπληξη ότι έχουν δημοσιεύσει το τελευταίο μου ποίημα στη στήλη των Λεξιλάγνων, που γράφτηκε με αφορμή το πρόσφατο ταξίδι μου στην μαγευτική Κάτω Ιταλία. Μακάρι οι εντυπώσεις που εντυπώθηκαν στους στίχους του "Ταξιδιού στο Χρόνο" να σας ταξιδέψουν όπως και μένα όταν βρέθηκα στη Μεγάλη Ελλάδα! www.asprilexi.com/lexilagnoi_sub.asp

The Moment of Glory! Eurobasket 2005

We Are The Champions!

Greece has done it again my friends! In 2004 except for hosting the Olympic Games in Athens, we became European Football Champions in Portugal, in May we won the European song contest Eurovision 2005 with Helena Paparizou performing "My Number One" mesmerising the audiences and on September the 25th, the National Basketball Team became Number One in Euro 2005 Basketball Championship in Belgrade, Serbia after 18 years of its previous victory in the same championship!

Outwinning Germany by 17 points in the finals and winning a breath-taking game against France in the semifinals, Greece has shown that it is a team with talent, tactics and a drive to excel in the game internationally. Note that the present coach Panaghiotis Giannakis, is the first and only person that has won two championships, the one in 1987 as a player of the Greek basketball team and now as the coach of the same team! The anthem of the Team is "The Final Countdown" sang by the rock band of Europe, that was a top hit back in 1986!

Afterall, Greece may be a small country in Europe, but has proven that it is lionhearted once more in terms of athletic achievements!